Weggaan

auteur: Tahar Ben Jelloun

Weggaan is een bittere en actuele roman, eentje die je niet zomaar loslaat.
Azz El Arab, kortweg Azel, is een jonge Marokkaan, die in Tanger woont. Door zware inspanningen van zijn moeder heeft hij kunnen studeren, rechten, maar de diploma's hangen thuis waardeloos aan de muur. Azel vindt geen werk, domweg omdat hij geen connecties heeft en geen geld om zich ergens in te kopen. Hij leeft dan maar samen met zijn moeder op kosten van zijn zus Kenda. Azel schaamt zich hiervoor verschrikkelijk. Er zijn vele jongeren zoals hij en allen dromen ze van een beter bestaan, aan de overkant van het water, waar de lichtjes van Spanje uitnodigend pinken.
Azel slaagt er uiteindelijk in om in Spanje te gaan wonen, maar het loopt niet goed met hem af.
Weggaan is een roman over wanhoop, absolute en totale eenzaamheid, racisme (ook door Marokkanen), verbittering, de plaats van Marokkaanse vrouwen en uitbuiting. Het boek verklaart ook voor een stuk het succes van godsdienstfundamentalisten in landen waar corruptie en willekeur hoogtij vieren.

Tahar Ben Jelloun is een Marokkaan, een migrant van de eerste generatie, die al jaren in Frankrijk woont en zich het lot aantrekt van zijn jonge (emigrerende) landgenoten.
Deze auteur heeft al meerdere boeken geschreven en heeft een prettige stijl.

De zijdehandelaar

auteur: Tash Aw

Dit is het verhaal van Johnny Lim, een Maleisische zijdehandelaar , ritselaar en ondergronds communist. Hij is getrouwd met Snow, de mooiste vrouw van de Kinta-vallei en net op het moment van zijn huwelijksreis, in 1941, staan de Japanners op het punt Maleisië binnen te vallen.
Het boek heeft drie verschillende vertellers: de zoon van, Snow de vrouw van en Peter, de beste vriend van Johnny.
Elk vertelt zijn/haar deel van de gebeurtenissen. Soms overlappen de vertellingen, met elk hun eigen invalshoek en soms ook niet.

Een fascinerend boek, geschreven door een Chinese auteur die als kind in Maleisië woonde. Met wat ik uiteindelijk allemaal weet (na de drie vertellers te hebben gelezen), zou je boek nog eens kunnen lezen, zodat er dingen duidelijker worden, maar ja, is dat in het echte leven ook niet zo, dat je de dingen achteraf beter begrijpt dan op het moment zelf? Misschien is het ook de bedoeling van de schrijver, de dubbelhartigheid van de Maleise mensen en bij uitbreiding de Oosterse mens op die manier te benadrukken.

Spiegelbeelden Een reis door Iran

auteur: Jason Elliot

Jason Elliot schreef Onverwacht licht, een boek dat ik met heel veel plezier heb gelezen (zie een paar maanden terug op deze blog) en ik was dan ook vol verwachting om dit nieuwe boek te lezen.

Elliot spreekt Farsi en maakte een reis door het hedendaagse Iran. Hoewel de politieke situatie de aanleiding was tot dit bezoek, mijdt hij het onderwerp zoveel mogelijk in zijn boek. Hij probeert zowel de geschiedenis van het land en zijn bijdragen tot onze cultuur, wetenschap, techniek,... te duiden als een beeld te schetsen van het huidige Iran en zijn bewoners. Hij doorkruist het hele land, met alle mogelijke vervoermiddelen en heeft soms de vreemdste ontmoetingen -zowel in goede als in kwade zin. Dat het beeld er totaal anders uitziet dan datgene wij dat van het oude Perzië en het huidige Iran hebben hoeft nauwelijks te verbazen.

Een interessant boek om te lezen, met de nodige humor en (zelf)spot, hoewel er soms wel eens taaie stukken in voorkomen als Elliot iets te veel ingaat op details in de kunst van vroegere dynastieën. Maar over het geheel genoemen was het weer een genoegen om een boek van deze auteur te lezen.

Was de huurder Jack the Ripper?

auteur: Marie Adelaide Belloc Lowndes (1868-1947)

De Londense mist verbergt veel mysteries...

Het boek werd in 1913 geschreven. Het is het verhaal van een oude butler en zijn vrouw die een pension begonnen zijn in Londen. Ze hebben echter pech, geen huurders en staan op de rand van het bankroet. Op dat moment wordt een vreemde heer hun enige huurder. Hij wil vooral met rust gelaten worden en mag slechts gestoord worden als hij zelf zijn hospita belt. Mr. Sleuth, zo heet de man leest enkel de bijbel, haat alcohol en vrouwen (ik schreef toch dat hij vreemd was) en komt enkel buiten diep in de nacht als iedereen slaapt. Al snel rijst bij mevrouw het vermoeden dat er een verband moet zijn tussen de nachtelijke wandelingen van haar huurder en de moorden op prostituées die Londen op dat moment in zijn greep houdt.

In 1927 maakte Alfred Hitchcock een stille film van dit boek. The Lodger: A Story of the London Fog.

Het is een ouderwets traag boek, vlot leesbaar, korte hoofdstukken, geen zware kost, gewoon leuk als tussendoortje.