In vredesnaam

         Auteur: Daniëlle Hermans

In de nok van de Utrechtse Domkerk hangt het levenloze lichaam van een vrouw. Niet lang daarna worden in twee andere kerken in Utrecht twee vrouwenlichamen aangetroffen. Ook zij zijn op gruwelijke wijze om het leven gebracht.

Rechercheurs Rob van Helden en Nicole Hessels worden op de zaak gezet. Tijdens het onderzoek stuiten zij op een geheim gangenstelsel onder het hart van de oude binnenstad waar tientallen portretten van vrouwen hangen. Wie zijn die vrouwen? En wat betekent dat symbool – een wiel met zes spaken – dat overal opduikt? Stap voor stap komen Rob en Nicole erachter dat de moorden iets met de Vrede van Utrecht, die in 1713 is gesloten, te maken hebben.

Hermans is Uterchtse maar het boek is helemaal niet Hollands getint, integendeel ze geeft soms flink af op de Nederlanders. Deze roman is een uitstekend vlot lezend stuk tekst geworden met een verrassend einde. Best genietbaar, van deze schrijfster wil ik best nog eens wat lezen.

Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten

 Auteur: Dimitri Verhulst

Zij is gazelle, een mooi woord voor de betere prostitué. Hij is wielrenner, een bekende en smijt met geld. Als Senegalese komt dit zwartje de blanke wielrenner tegen, niet als klant. Nee zij wil een echte relatie en misschien wel de mogelijkheid om uit haar onbetekenende wereld te stappen. Tot de wielrenner op een door haar gehuurde kamer dood wordt teruggevonden. Uiteraard wordt ze beschuldigd van moord, zelfs roofmoord want de gsm is verdwenen.

Dimitri Verhulst vertelt het verhaal vanuit het standpunt van de Senegalese, zijn versie hoe Frank Vandenbroucke om het leven is gekomen. Een kleine (91 blz) maar uitstekend en boeiend geschreven roman(netje).

Ik neem je mee

        Auteur: Jennifer Crusie

Een oer-Amerikaans driestuiverromannetje, maar het is vakantie. Dus ideaal om op het strand, in het bos of lui in je tuinzetel wat te lezen. Hoewel de draad van het verhaal een geschikt onderwerp zou kunnen zijn om er een boeiend boek van te maken, Crusie pakt het allemaal heel luchtig, cliché en doorzichtig aan, zonder de personages echt uit te werken. Al vanaf blz. 50 weet je hoe het gaat eindigen.

Linc(holon) moet, wil hij aangenomen worden als universiteitsprofessor, zijn vrouw meebrengen. Maar die heeft hij niet. De in geldnood zittende Daisy, zijn onderbuur, wil graag voor 1000 $ deze rol wel op zich nemen. Niet alleen beginnen de emoties op te spelen (heel voorspelbaar) maar de rector vind het nu wel eens tijd dat Linc trouwt met zijn verloofde, dus trouwen ze. Weliswaar slapen ze in aparte slaapkamers, totdat de schoonmoeders op bezoek komen om de kerstperiode door te brengen. Nu moeten ze wel in hetzelfde bed slapen. Het boek is niet al te slecht verteld, maar zoals gezegd een echt ontspanningsverhaaltje. Ik zou het woord roman zelfs niet in de mond durven nemen.