
auteur: Amélie Nothomb
‘De spiegel van Mercurius’ vertelt het aangrijpende relaas van Hazel Englert, een jong en verminkt meisje. Hazel woont al enkele jaren bij de 77-jarige Omer Loncours op een eiland volledig afgesloten van de buitenwereld. Ze voelt zich daar eenzaam, maar tegelijkertijd ook geborgen en veilig voor de blikken van anderen.
Als Hazel haar drieëntwintigste verjaardag nadert voelt ze zich ziek en lusteloos. Loncours besluit de hulp van een verpleegster in te roepen om zijn pleegkind te verzorgen. De eerste keer dat Françoise het eiland betreedt wordt ze overdonderd door indrukken. Ze komt terecht in een wereld zonder spiegels, ramen of reflecterende oppervlakten; maar vragen stellen mag ze niet.
Al snel groeit er een hechte vriendschap tussen Françoise en Hazel. De verpleegster merkt al gauw dat Hazel meer nood heeft aan aandacht dan aan medische zorg. Ook wordt de vreemde relatie tussen Loncours en Hazel haar al snel duidelijk.
Françoise besluit het meisje te helpen, maar doordat hun gesprekken constant door kapitein Loncours worden afgeluisterd, kunnen ze niet vrijuit praten.
Evenals '(De) Antichrista' van dezelfde schrijfster een boek met enkele opmerkelijke plotwendingen. Origineel geschreven met een verrassend einde. Aangenaam leesvoer.




