Auteur: Beatrice Colin
Lily groeit op in bittere armoede. Wanneer het weeshuis wordt opgekocht worden de meisjes buiten gezet. In Berlijn van 100 jaar geleden was het werken om aan de kost te komen ook al was je maar 11-12 jaar. Haar beste vriendin Hanne, zoekt het meer in de bars en duistere nachtclubs. Maar dan breekt WO 1 uit. De vriendinnen vinden (na lang zoeken door Lily) elkaar terug. Na de verschrikkelijke hongerjaren ('14-'18), vinden de meisjes opnieuw werk. een ervan is een onderbetaald baantje bij een filmmaatschappij. Op initiatief van Hanne gaan ze auditie doen, maar het is Lily die gekozen wordt. De film, dank zij een briljant Russisch regisseur, heeft succes en Lily wordt beroemd, verliefd en rijk. Maar haar ellende is nog niet ten einde. In Hollywood flopt ze en wanneer terugkomt naar Duitsland heeft er een vrij onbekende politieke partij de macht genomen, met aan het hoofd een zekere Adolf Hitler.
In drie woorden samengevat is 'het een liefdesverhaal'. Maar deze magistrale roman is veel meer dan dat. De sfeer tijdens het interbellum wordt erin perfect weergeven, de liefde voor de mooie stad Berlijn eveneens, maar ook het trieste en armoedig bestaan van de gewone mens, die als enig verzetje de (toen nog stomme) film heeft. En als klap op de vuurpijl: de dreiging van het nationaal-socialisme.
Je zou verwachtten dat het boek geschreven werd door een Duitse maar Beatrice Colin blijkt een Schots-Engelse te zijn. Opmerkelijk toch. Het verhaal is zo goed geschreven dat je de indruk krijgt dat het op ware feiten is beschreven, maar in het nawoord schrijft Colin dat het 'decor' wel juist is maar dat het overige 'losjes' is gebaseerd op echte gebeurtenissen.
Haar vertelstijl heeft wat weg van Isabelle Allende en is in elk geval erg meeslepend. Als bovenstaande je interesse heeft gewekt, is het werk zeker de moeite om te lezen.
