Life

Auteur(s): Keith Richards & James Fox

Dat Keith Richards (van de Rolling Stones) een                          begenadigd muzikant is daar is vriend en

vijand het over eens, maar schrijven kan hij niet, zelfs niet met hulp van ‘The Sunday times’ journalist James Fox. Het boek is nogal wat rommelig samengesteld en volgestouwd met data en persoonlijkheden die voor hem dan misschien wel erg belangrijk waren (of zijn), maar waar de gewone lezer niets mee opschiet of die nauwelijks een bijdrage leveren aan het geheel van zijn leven. Verrassend zijn de beschrijvingen over de samenwerking met The Beatles (!) of over bijvoorbeeld hoe een Stonesplaat tot stand kwam. Ook schildert hij Mick Jagger helemaal anders af, dan de media ons hebben willen laten geloven. Natuurlijk komt zijn en Anita’s (Pallenberg) drugsverslaving uitgebreid aan bod, een weinig stichtend voorbeeld. Deze meer dan 550 blz tellende turf begint op den duur letterlijk en figuurlijk wat zwaar te wegen, alle recensies (o.a. van Humo) ten spijt, tenzij je … een hevige fan bent natuurlijk.

Congo dokters

Auteurs: diverse
 
Verscheidene dokters van allerlei afkomst doen hun verhaal over hun werk in ‘de Congo’. Iedere hoofdstuk is een andere arts aan het woord, meestal over de periode van de tweede helft van de 20^e eeuw. Eigenlijk komt ieder verhaal op hetzelfde neer, gebrekkige medische apparatuur, onvoldoende medicatie en aanvoer, de grote afstanden naar de medische posten en het verschil dat de westerse artsen maken om de grootste noden toch te ledigen. Op den duur wordt het wat vervelend om te lezen, maar dat deze geneesheren en –dames heldenwerk hebben verricht staat als een paal boven water.

Het voorseizoen

Auteur: David Pefko 

                                                                                                    

Je gaat mee in het leven van de eenzame, continu drinkende Steve Mellors uit Leicester die zwelgt in zelfmedelijden. Een loser. Op het moment dat hij verliefd wordt op zijn vaste Roemeens hoertje Anca, met wie hij overigens weinig meer doet dan praten, gaat het fout. Zeker als hij haar ook nog in bescherming wil nemen tijdens een politie-inval waarover hij de leiding heeft. Zo lokt de ene misstap de andere uit en raakt Mellors steeds meer verstrikt in een web van leugens.

Ondanks zijn geknoei, blijft Mellors sympathiek, hij die toch nog iets probeert ervan te maken, hij die probeert alleen maar goed te doen Maar jij je bent met de tragische hoofdpersoon de enige die de waarheid weet, zodat je soms met enige huivering verder leest om te zien welke leugen nu weer ontmaskerd wordt. Zo word je medeplichtig zonder te kunnen ingrijpen en zo blijf je lezen in dit vlot maar toch wel ook een beetje deprimerend werk. Hoe zal dit eindigen ? Zonder het plot te verklappen mogen we wel zeggen dat het boek met een anticlimax stopt.

Of Pefko, winnaar van de Gouden Boekenuil 2012, nu werkelijk een boek van wereldformaat heeft geschreven is nog zeer de vraag, maar vertellen kan hij. Daar gaan we nog van horen.

De wolkenatlas

David Mitchell

 Neen, neen, geen wetenschappelijk werk over wolken, maar een roman, een heel goede roman trouwens.

 Het boek is verdeeld in zes verhalen, die telkens in een andere, chronologisch volgende periode spelen, in een andere setting, maar die uiteindelijk allemaal wel een connectie hebben met elkaar. Elk verhaal wordt door iemand anders verteld en elk verhaal heeft dus ook zijn eigen stijl. Bovendien stoppen de verhalen telkens abrupt, om na het zesde verhaal, -het enige dat meteen in zijn geheel verteld wordt- terug van vijf naar een verder verteld te worden.

Lijkt het ingewikkeld? Dat is het ook wel een beetje, je krijgt telkens een ander concept voorgeschoteld en als het spannend/boeiend wordt, dan moet je aan een ander stuk en stijl wennen. Bovendien moet je in het tweede deel soms wel even je geheugen opfrissen over hoe het verhaal ook weer ging.
Toch is het boek al die moeite waard. Elk verhaal op zich is al boeiend en het geheel is het zeker.
De kerngedachte achter het boek: macht en uitbuiting is van alle tijden, maar ook de vraag waarom net Europa zo dominant is geweest in het exploreren/exploiteren van de wereld?