Blauwbaard

Auteur: Amélie Nothomb

Zoals u weet is de Franstalige Belgische Amélie  Nothomb een van mijn lievelingsauteurs.

Nochtans komt deze nieuwe roman 'Blauwbaard'  eerder routineus over. De auteur heeft al betere boeken geschreven, maar hoe dan ook ze blijft boven het gemiddelde uitsteken.

Saturnine is een mooie jonge Belgische vrouw die in Parijs woont. Ze zoekt en vindt een zeer luxueus appartement  voor een uiterst goedkope prijs. De Spaanse huisbaas, de excentrieke Don Elemirio woont eveneens in het appartement, maar wel in een andere vleugel.  Don Elemirio is vanaf de eerste dag smoorverliefd op haar en nodigt haar uit om bij hem de meest uitgelezen gerechten en champagnes te komen proeven. Stilaan komt Saturnine er achter dat er voor haar er nog acht knappe vrouwen in het appartement hebben gewoond, maar dat die ‘zomaar’ verdwenen’, vermoord wellicht. Ze beseft dat ze de negende wordt. Het verhaal eindigt een beetje voorspelbaar maar toch weet Amélie Nothomb gans de roman de aandacht gaande te houden. 

Het is toch nog een best intelligent en genietbaar boek geworden. In elk geval in een keer uitgelezen.

Koning Boudewijn, een biografie

Auteur: Thierry Debels

Zowat iedereen heeft van Koning Boudewijn en Fabiola een uiterst gunstige indruk. 

Velen wisten al dat het koppel zeer godsdienstig was en dat ze er alles aan gedaan hebben om een troonopvolger te verwekken. In deze biografie wordt een heel andere beeld van de Koning en het koningspaar geschetst. Ministers die uit de gratie vallen omdat ze niet naar de pijpen van het hof dansen. De Koning die tussen elk ministerieel gesprek ‘raad’ vraagt aan God. Koninklijke ingrepen om hun eigen kapitaal veilig te stellen, maar ook dat de Koning niet altijd de wijze goede huisvader des vaderland was, ja die zelfs de grondwet aan zijn laars lapte. Het is vooral het werk van de kabinetchef van het paleis dat er mythes werden gecreëerd, die ‘het volk’ maar al te graag geloofde en die breed in de media werden uitgestrooid. Een onthutsende biografie die Koning Boudewijn van zijn voetstuk laat tuimelen, met talloze getuigenissen van journalisten, politici en royalty watchers. Als er een ding stoort aan het boek is dat er verscheidene keren wordt geput uit anonieme getuigenissen wat de geloofwaardigheid van het werk dan weer ondergraaft. Maar waar er rook is, is er ook vuur. Anderzijds blijven er genoeg getuigen met naam en toenaam over om de geliefde Koning in een realistisch perspectief te plaatsen en een inzicht te krijgen tussen het instituut Koning en parlement. Een vlot lezend boek, waar een beetje kennis van de geschiedenis van de Belgische politiek (1950-1990) toch wel een meerwaarde kan betekenen.