Auteur: Joanne Harris
Het vervolg op de eerder
beschreven “Chocolat” (zie juni 2015) maar dan vier jaar later.
De mooie Yanne
Charbonneau heeft een chocolaterie in Parijs, in het pittoreske
Montmartre. Ze woont boven de winkel met haar twee kinderen; de
11-jarige Annie en de kleine Rosette. Haar leven lijkt rustig en op
orde, maar schijn bedriegt: eigenlijk heet zij Vianne Rocher, en haar
oudste dochter heet Anouck; namen uit een verleden dat ze achter zich
wil laten (zie “Chocolat”). Op een dag loopt Zozie de l'Alba op
hoge knalrode naaldhakken hun leven binnen. Zij is een betoverende
vrouw, met een groot geheim, die beetje bij beetje Anouck en Vianne
in haar macht krijgt.
En dan is er nog een
tweede plot. Roux de zigeunerhoofdman komt terug opdagen en Thierry,
Yannes verloofde is daar helemaal niet mee gediend
Daar waar het
“heksengedoe” in Chocolat slechts sporadisch om de hoek kwam
kijken en aanvaardbaar bleef, wordt er in dit boek heus wat
afgehekst. Een element die me sowieso een boek laat dichtklappen,
maar de “strijd” tussen Zozie en Yanne/Viviane is zo goed in
beeld gebracht dat je wel blijft doorlezen. Waar het uiteindelijk
Zozie om te doen is, is uiteraard het plot weggeven. Is het dan een
goed boek geworden ? Tja, de geuren en kleuren van de chocolaterie,
Parijs en zijn inwoners zijn weer heel mooi beschreven, de
psychologische spanningen tussen de hoofdrolspelers eveneens.
Zoals in vorige
boekbespreking al aangehaald: een beetje teveel chocolade, een beetje
teveel hekserij dit keer maar al bij al toch de betere
vakantielectuur, maar we zijn dan ook midden de grote vakantie hé !
/ PS: deze roman is echt een vervolg, dus indien gewenst beter eerst
“Chocolat” lezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten