Het geheime leven van Henri Pick

Het geheime leven van Henri Pick

David Foenkinos


In Crozon, Bretagne is er een heel speciale afdeling in de bibliotheek. Het ligt er vol met manuscripten die afgewezen werden en dus nooit zijn uitgegeven. (Er bestaat echt zo'n bibliotheek in de VS) Voorwaarde: de auteur moet persoonlijk zijn boek komen brengen. Als de bezieler van dit merkwaardig stukje bib overlijdt, vergaart de afdeling alleen nog maar stof.
Tot een jonge redactrice en haar vriend, een beginnend schrijver, bij een nieuwsgierig bezoekje een manuscript ontdekken dat wel de moeite waard is. Ze wil het laten uitgeven en als blijkt dat de schrijver, wijlen de plaatselijke, stille en onopvallende pizzabakker Henri Pick is, heeft ze meteen een goed verhaal om het boek te promoten. Natuurlijk rijst er twijfel (bij de concurrentie) of een simpele pizzabakker wel zo'n goed verkopend boek kan geschreven hebben.

Het verhaal speelt zich af in de uitgeverswereld, maar toont ook hoe het boek de levens van verschillende mensen beïnvloedt en zelfs volledig overhoop haalt.

Ik vond het een leuk boek om te lezen. Pakweg ideaal als tussendoortje of als vakantieliteratuur, al krijg je een moraal bij dit verhaal: liefde is het allerbelangrijkste.

Levenslijn

        Auteur: Harlan Coben

Wanneer hoogzwangere tennisster Suzze een anoniem bericht ontvangt op facebook dat het kind niet van haar man is, gaat haar beste vriend Myron (advocaat/detective) op zoek naar de waarheid en dat blijkt erger dan ooit gedacht.

Coben is de eerste auteur die alle Amerikaanse thrillerprijzen op zijn naam kan schrijven. “Thrillers op eenzame hoogte”, schrijft het Algemeen Dagblad. Onbegrijpelijk, maar tja this is America.

Om te beginnen is het een typische oeroude en vooral Amerikaanse roman met voor Europeanen weinig bekende namen uit de sportwereld, zoals het base-, basket- en American foorball, alsook winkelketens en namen van producten waarvan wij nog nooit gehoord hebben. Als het thriller gehalte betekent dat er Al Caponeachtige personen moeten defileren en bloed(geld), bodygards, en sadisme moet voorkomen in een verhaal, zou je het geslaagd kunnen noemen. Bovendien geraakt de roman nooit echt van de grond. De nevenpersonages zijn nogal flauw uitgewerkt en kunnen op geen enkel moment boeien, ja worden zelfs vervelend. Myrons' verloofde bijvoorbeeld in één gigantisch cliché van knap, sensueel en “Ik hou van jou” en “Ik hou ook van jou” toestanden dat je er lichtjes mottig van wordt. De obligate heroïnehoertjes, familie dan nog, zijn zo voorspelbaar en zo 1980 dat het eerder lijkt dat een eerstejaars het geschreven heeft dan deze “gelauwerde” successchrijver (sic).

Ik heb geprobeerd me erin vast te bijten maar halverwege heb ik gedacht “Take care of yourself boy", noch zo'n een cliché, en heb ik het boek definitief toegeklapt.

De val van Turing

De val van Turing

David Lagercrantz

Op het nachtkastje van een dode man ligt een half opgegeten appel, gedrenkt in cyanide.
Al heel snel komt de jonge rechercheur Leonard Corell er achter dat de dode de briljante wiskundige Alan Turing is.
Corell (een fictief personnage) moet nagaan of Turing zelfmoord heeft gepleegd, dan wel vermoord is. Maar er wordt hem nogal wat druk opgelegd van bovenuit. Het is een uiterst delicate kwestie. Niet alleen speelde Turing een zeer belangrijke rol in WOII bij het ontcijferen van de enigma-codes, maar hij was ook een veroordeelde homo. In de jaren 40 en 50 waren homoseksuele handelingen strafbaar en hoewel Turing een zeer discreet man was, kwam het toch tot een veroordeling: hij kon kiezen tussen gevangenisstraf of (expirimentele) chemische castratie met vrouwelijke hormonen. Turing koos voor het laatste, iets wat rechercheur Corell zeer choqueert. Hoewel Turing staat voor alles wat hij verafschuwt, wordt hij zijn ondanks steeds meer geïntrigeerd door deze geniale wetenschapper.
Van bovenaf wordt Corell steeds meer geduwd in de richting van de zelfmoordtheorie; Turing zou zgn. beschaamd zijn geweest over zijn zonden, maar daar is Corell zelf helemaal niet van overtuigd.

Het boek is geschreven als een spannend verhaal over een briljante geest die door de mensheid onrecht is gedaan. Het boek is geen weergave van de werkelijke feiten, maar ze zijn wel verweven in het verhaal. Officieel is Turing gestorven door zelfmoord, maar er zijn evenzo veel mensen die geloven dat hij vermoord werd.

Ter zijde:
Nadat er steeds meer stemmen opkwamen, werd Alan Turing in ere hersteld en werd zijn veroordeling wegens homofilie geschrapt.

Een goed boek, een mix van een spannend verhaal, enige wetenschapsgeschiedenis, de maatschappelijke inzichten van de jaren 50, wat psychologisch inzicht in het turbulente leven van een ongewone man. Lagercrantz brengt het verhaal van het leven en de (onnodige) dood van Alan Turing op een zeer leesbare manier. Het is evenzeer een hommage aan een van de vaders van de computer. Alan Turing wordt trouwens ook geëerd in het logo van een van de grootste merken van computers.

Op de goede afloop

Op de goede afloop

David Foenkinos


Wat doe je als vijftiger als je dochter naar het buitenland vertrekt, je vrouw wil scheiden en je baas je ontslaat? Berooid als hij is, keert Bernard dan met hangende pootjes terug naar zijn ouders. Tachtigers, met hun vastgeroeste gewoontes, zijn niet zo blij met de komst van hun enige zoon.
'Je mag blijven, maar je moet wel de regeltjes volgen.'
'Ja, mama.'

Het verhaal is gelukkig niet zo duf als het klinkt. Bernard is een brave man, die het even niet meer weet met al die rampen die hem overkomen. Zijn gewone, veilige en saaie leventje is hij kwijt. Hij ontmoet Sylvie, die in hetzelfde schuitje zit als hij. Ze vinden elkaar en proberen samen een nieuwe start te maken.
Het verhaal wordt met de nodige relativering, sarcasme en luchtigheid verteld. De kleine drama's van het leven, maar groot voor wie er mee te maken heeft.
Fijn om te lezen, al vond ik het begin wat stroef. Op twee dagen uit.