Liliya
Dimova, ooit de muze van kunstzinnig Sofia, inmiddels 71, wordt
weduwe van een gekrenkte schrijver. Bulgarije was jarenlang de
trouwste vazalstaat van de USSR en probeerde in alles roder te zijn
dan Moskou. Bulgaarse schrijvers hadden zich te spiegelen aan het
werk van hun Russische broeders die bogen voor de eisen die het
communisme aan de literatuur stelde. Kunstenaars die daartegen
zondigden werden gedeporteerd naar een concentratiekamp. Het is
Liliya's laatste wens de literaire geschiedenis van het communisme te
corrigeren en ze neemt op originele wijze wraak, uit liefde voor haar
overleden man, en voor alle andere vergetenen die hun vrijheid van
expressie duur hebben betaald. (flaptekst). Het minste boek van
Verhulst ooit gelezen.
zaterdag 28 april 2018
De laatkomer
Auteur: Dimitri Verhulst
In deze nieuwe novelle is de gepensioneerde bibliothecaris Désiré Cordier hoofdpersoon. Hij is een naar buiten toe zachtmoedig mens, maar van binnen kolkt het. Hij wordt een huwelijksleven lang geteisterd door een kijfzieke vrouw. Door zich dement voor te doen denkt hij zijn kleurloze bestaan achter zich te kunnen laten. Hij slaagt erin zich te laten opnemen in een tehuis voor demente bejaarden. Daar ontmoet hij een misgelopen jeugdliefde. Zijn omgeving fileert hij – in de ik-vorm, naar buiten toe dementerend, maar van binnen koel registrerend waarnemend – met sardonisch commentaar. Een excellent geschreven scherp portret van de bejaardentehuizen en ouderenzorg.
Abonneren op:
Reacties (Atom)
