Liliya
Dimova, ooit de muze van kunstzinnig Sofia, inmiddels 71, wordt
weduwe van een gekrenkte schrijver. Bulgarije was jarenlang de
trouwste vazalstaat van de USSR en probeerde in alles roder te zijn
dan Moskou. Bulgaarse schrijvers hadden zich te spiegelen aan het
werk van hun Russische broeders die bogen voor de eisen die het
communisme aan de literatuur stelde. Kunstenaars die daartegen
zondigden werden gedeporteerd naar een concentratiekamp. Het is
Liliya's laatste wens de literaire geschiedenis van het communisme te
corrigeren en ze neemt op originele wijze wraak, uit liefde voor haar
overleden man, en voor alle andere vergetenen die hun vrijheid van
expressie duur hebben betaald. (flaptekst). Het minste boek van
Verhulst ooit gelezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten