Auteur: Karel Michiels
De auteur beweert zelfs geen lid te zijn, en ook nooit geweest, van Groen of AGALEV. Dat kan je natuurlijk niet weten maar waarom zou hij erover liegen? Karel Michiels beschrijft het levensverhaal van de groene beweging van in de jaren '70 van de vorige eeuw tot nu. Dat verhaal loopt samen met zijn eigen levensverhaal. Michiels was één van de eerste adepten van pater Luc Versteylen, de stichter van de groene beweging, van Anders gaan Leven (niet de partij, wel de beweging, van de Groen Fietsers en (mede)organisator van tal van milieuacties zoals die tegen het duwvaartkanaal. Ja, Luc Versteylen was pater. De groene beweging heeft diepe christelijke wortels. Waarom dat vandaag niet meer zo is wordt duidelijk beschreven. Tussendoor ontdek je dat burgeracties en burgerprotest, op lokaal en/of federaal niveau, wel degelijk resultaten kunnen opleveren. Zeer actueel in het licht van de gele hesjes en klimaatspijbelaars.
Je leert ook de tegenslagen kennen, en de menselijke kantjes. Ook in de groene beweging waren/zijn er ego's. De discussies tussen de realo's en de fundi's, de keuzes die werden gemaakt, de stap van beweging naar partij, de opkomst, groei, pijnpunten, neergang,... alles komt voorbij. Het leuke is dat dit geschreven is door iemand die dicht genoeg bij de hoofdrolspelers staat of stond maar er net ver genoeg van af om het te objectiveren. Karel Michiels vertelt alles door een persoonlijke bril, hoe hij de evolutie als jongeling, jong volwassene en volwassene heeft meegemaakt en beleefd. Hij is het duidelijk niet altijd eens met de beweging of partij, zet zichzelf dan weer in het kamp van de fundi's, dan weer bij de realo's.
Kortom, een interessant boek over een kleurrijk deel van de Belgische (Vlaamse) politieke geschiedenis.
Een aanrader.
