Auteur: Lulu Wang
Het lelietheater
Kim tijdens Mao’s Culturele revolutie. Lian behoort tot de eerste kaste terwijl Kim tot de laagste kaste behoort. De armoede, verraad,de schandalen, de oneerlijke denkwijze van ‘de leiders’, de politieke intriges en de gevolgen voor de bevolking, worden in dit boek haarfijn beschreven. Bloedstollend bij momenten. Zoals steeds beschrijft Wang de gevoelens van het meisje en de geuren en kleuren van de natuur op een wonderbaarlijke wijze. Een meesterwerkje, zeg maar meesterwerk.
Seringendroom
Het vervolg op Het Lelietheater. Onbegrijpelijk hoe Lian plots van naam veranderd maar tot daar aan toe. Ze volgt de cursussen ‘talen’ op de universiteit van Peking en kampt met haar verliefdheid en haar drang om lief te hebben alhoewel ze zo geremd is dat er niets van komt. Haar twijfel tussen haar denken en de ‘leer’ van het communisme komt goed tot uiting maar spijtig blijft de schrijfster te veel steken in de door Lian bestudeerde literatuur, haar twijfels en haar negatief zelfbeeld. Bij momenten haalt het boek het niveau van het Lelietheater, dikwijls zakt het er echter zwaar onder; veel minder ‘swung’. Als de 550 blz tellende turf misschien was ingekort met 150 blad minder had het even sterk geweest dan z’n voorganger. De woord- en zinsconstructies blijven nochtans begeesteren. (gelezen 01.2007)
2 opmerkingen:
In dezelfde aard: Wilde zwanen van Jung Chang.
Ook de moeite om te lezen.
Ja inderdaad, zie mijn blog
Een reactie posten