auteur: John Irving
De excentrieke familie Berry koopt een oud meisjeslyceum op in een klein dorpje en maken er een (slecht draaiend) hotel van, tot ze worden uitgenodigd door vaders oude vriend Freud die met zijn slimme beer (!) in Wenen woont. Hij baat daar een hotel uit en samen maken ze er in Wenen een nieuw hotel New Hampshire II, dit blijkt bewoont door prostituees enerzijds en ‘radicalen’ anderzijds. Wanneer ze er echter achterkomen dat de ‘radicalen’ eigenlijk terroristen zijn die de Weense staatsopera willen laten ontploffen, kunnen ze dit verijdelen en keren ze terug naar de US in New York. Het “ik” verhaal is moeilijk te omschrijven omdat het zo volgestouwd zit met dikwijls grappige woordspelingen en zinsconstructies en zoals steeds bij Irving, het leest als een hogesnelheidstrein op topsnelheid. Vooral de plotwendingen zijn op zijn minst verrassend maar ook typisch voor Irving gaan er een groot deel van de hoofdrolspelers dood. Al bij al toch een zeer goed geschreven en soms grappig boek over dromen van een toekomst en hoe alles dan toch op zijn pootjes terecht komt, maar dan toch net iets anders dan verwacht. (gelezen 07.2007)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten