Rood Zonder Roest

Auteurs: Carl Devos en Rudi Vander Vennet

Rood zonder Roest, een sociaaldemocratie voor de 21ste eeuw, is een lovenswaardig initiatief van de auteurs om ideeën aan te reiken voor zeer uiteenlopende maatschappelijke onderwerpen en deze te plaatsen in een sociaademocratische context. Card Devos en Rudi Vander Vennet doen dit niet zelf, ze hebben de fine fleur van de linkse intellectuelen uitgenodigd een artikel te wijden aan hun specialisatie. Zo zijn er bijdragen van Frank Beke, Rik Coolsaet, John Crombez; Hendrik Vos en nog een 20-tal andere auteurs.

Alhoewel het volgens de inleiding niet de bedoeling was om een academisch discours te houden zijn de meeste bijdragen van een hoog academisch niveau en dat staat niet altijd garant voor een vlotte leesbaarheid. Als het de bedoeling is om op deze manier de sociaaldemocratie (sommige auteurs noemen het socialisme) (opnieuw) dichter bij de mensen te brengen, is dit een gemiste kans. Als het de bedoeling is toekomstige (en huidige) sociaaldemocratische beleidsmakers alvast een ruime kijk op verschillende beleidsvlakken te geven, is het geslaagd.

Voor gewone lezers, zoals ik, is het een interessant overzicht van modern links denkwerk. Het blinkt echter niet uit in samenhang en logische opbouw. Niet alle auteurs zijn het steeds met elkaar eens, wat uiteraard geen probleem hoeft te zijn. Als het boek één grote verdienste heeft is het dat het uiterst blikverruimend is over een uiterst breed spectrum van maatschappelijke thema's.

Enkele uitzonderingen niet te na gesproken blijft het verwonderlijk dat het thema 'milieu' vaak slechts zijdelings wordt aangehaald of soms in het geheel niet vermeld wordt. De artikels die er wel dieper op ingaan handelen over typische groene thema's zoals transport, energie en duurzame ontwikkeling.

Al bij al een interessant boek dat nog enkele jaren een degelijk naslagwerk zal blijven

De zigeunermadonna

Santa Montefiore

Mischa is zesdriekwart jaar en woont met zijn mama in Mauriac. Het is 1948 en moeder en zoon worden met moeite gedoogd in het kleine dorp, want Mischa is het kind van een Duitse officier die sneuvelde aan het einde van de oorlog. Anouk, zo heet de moeder, werkt nu in de hotelkeuken op het château waar ze voor de oorlog dienstmeisje van de kinderen des huizes was. Mischa is een knap kind en de lieveling van vooral de vrouwelijke gasten in het hotel. Mischa verloor zijn stem als kleine jongen van 3 tijdens de traumatische gebeurtenissen, waarbij zijn moeder werd gestraft als "moffenhoer" en ze beiden met de dood werden bedreigd. Enkel de tussenkomst van een Amerikaanse soldaat voorkwam een drama.
Op een dag verandert echter alles: een bijzonder charmante Amerikaan (dezelfde?) komt aan in het hotel en wordt vrienden met Mischa en verliefd op zijn moeder. Heel het dorp is onder de indruk van deze man en dat straalt af op de twee verschoppelingen. Samen gaan ze naar Amerika, een nieuw leven tegemoet,...
Heel zijn leven blijft Mischa gebukt onder de gebeurtenissen uit zijn jeugd en pas als zijn moeder sterft, vindt hij de moed om op zoek te gaan naar zijn verleden en de vele vragen die hij heeft.

Ik vond het een heel goed boek, prachtig verteld en diep menselijk.

De erfenis van de tempeliers

Steve Berry

Als je een boek wil lezen dat in hetzelfde genre ligt als De Da Vinci code, met een vleugje Indiana Jones, overgoten met flink wat geschiedenis, dan is dit een boek voor jou.

Waar gaat het over:
Stephanie, een weduwe, ze staat in de USA aan het hoofd van een geheime dienst, krijgt van iemand het notitieboekje van haar man toegestuurd. Wijlen haar man was heel zijn leven geobsedeerd geweest door de mythen en waarheden van de Tempeliers en hun Grote Nalatenschap. Doordat zijn vrouw dit allemaal maar nonsens vond, leefden ze totaal verbitterd en gescheiden van elkaar.
Nu voelt ze, mee ook omdat haar enige zoon ondertussen ook dood is, dat het tijd wordt om met zichzelf in het reine te komen.
Maar ook in een klooster diep in de Pyreneeën, waar in het geheim nog Tempeliers wonen, zoeken ze ijverig naar hun erfenis.

Het boek leert je heel veel over de Tempeliers, echte feiten en probeert ook wegwijs te geraken in de vele verzinsels die rond de broederorde en Rennes-le-château hangt. Natuurlijk blijft het een verhaal en is er ook heel veel fictie.
Het boek komt een beetje traag op gang, maar hoe verder je leest, hoe meer je meegesleurd wordt in het verhaal.

De bastaard van Istanbul

Elif Shafak

Armanoush is de dochter van een Amerikaanse moeder en een Armeense vader. Omdat de moeder niet op kon tegen de uitgebreide familie van haar man, scheidt ze van hem. Om de hele familie te jennen, besluit ze te trouwen met een Turkse man. Ze probeert ook om Amy (ze weigert haar dochter met haar Armeense naam aan te spreken) zo ver mogelijk van haar vaders familie te houden. Zij wonen allemaal in Amerika.
Aan de andere kant heb je het verhaal van Zeliha en haar dochter Asya, de bastaard uit de titel. Zij zijn van een uitgebreide Turkse familie met allemaal vrouwen en ze wonen in Istanbul. De oom van Asya, de enige man van de familie, is de stiefvader van Armanoush.
Armanoush is op zoek naar haar roots en vliegt stiekem naar Istanbul, naar de familie van haar stiefvader.
De Armeens-Turkse kwestie komt in dit boek zwaar aan bod, hoe er nu aan beide kanten wordt over gedacht, de vooroordelen, de realiteit,..
Verder speelt eten ook een heel belangrijke rol in het boek: elk hoofdstuk kreeg de naam van een ingrediënt van asure een dessert dat het symbool van continuïteit en stabiliteit is, de belichaming van de goede tijd die na elke storm weer komt. Toch zit er een ingrediënt te veel in het gerecht,...

Het hoe en waarom moet je zelf maar lezen.

Een heel goed boek, al is het soms even opletten bij wie of waar je bent, want er worden al wel eens sprongetjes gemaakt. Er wordt ook wel at gefylosofeerd in dot verhaal. Het gaat dus over families, waar een aantal zeer kleurrijke figuren in rondlopen. Hoewel het oa. gaat over een zwaar onderwerp als de genocide op de Armenen door de Turken, waarvoor de schrijfster werd aangeklaagd door de Turkse staat, blijft het een aangenaam en sfeervol boek om te lezen.