woensdag 30 juni 2010

Het Juvenalis dilemma


Aureur: Dan Brown
                                        
Het (echt bestaande) National Security Agency (NSA) is een ultra-geheime Amerikaanse inlichtingendienst die met krachtige computers vijandelijke codes dient te onderscheppen en deze dient door te geven aan de CIA en andere inlichtingendiensten wereldwijd. Als een van de computers doldraait op een onbreekbare code wordt Susan Fletcher ter hulp geroepen. Zij ontdekt dat het NSA gechanteerd wordt en dat er nationale en internationale rampen dreigen wanneer terroristische en criminele organisaties de sleutels in handen krijgen.
Alhoewel het boek vijf jaar voor de Da Vinci Code werd geschreven, zit de typische schrijfstijl van Brown er al duidelijk in. Een James Bond verhaal aprés-la-lettre. Waar Ian Fleming zijn held toch nog meestal ‘geloofwaardig’ ten tonele kan voeren, is het bij Dan Brown dikwijls erover. Een voorbeeld. Wanneer David, Susan’s verloofde, tussen een honderdtal identiek geklede punkers op een party die ene moet vinden met de gezochte ring, vind hij deze punker toch wel zeker. Anderzijds, wanneer de beslissende code moet ingegeven worden, die hun reeds cryptisch bekend is, is dat gegeven al op voorhand ‘getelefoneerd’, althans als je een beetje meedenkt. Het Juvenalis dilemma is een beetje in het zelfde bedje ziek als de Da Vinci Code, de protagonisten lukt alles. Wat mij persoonlijk in deze roman vooral stoort is de ‘American way of living’, dat we maar al te best kennen van de Amerikaanse films. Revolvers en bruut geweld, de goede die plots een slechte blijkt te zijn. 
Voor wie van dit genre houdt blijft het echter een spannende thriller.
Het idee van het verhaal is ijzersterk, wat ook tot uiting komt in de eerste helft, maar nadien glijdt de roman af naar pure Amerikaanse stationsromantiek. Het Bernini mysterie is nog steeds zijn (enige) beste, naar mijn oordeel.

maandag 28 juni 2010

Kan De Wever wat Leterme niet kon?

Auteur: Michaël Van Drogenbroeck

Het eerste boekje van de VRT  nieuwsdienst.  De nieuwsdienst heeft zich voorgenomen regelmatig een boekje te publiceren over een actueel thema.  De eersteling is in elk geval en schot in de roos!

In het boekje "Kan De Wever wat Leterme niet kon?" geeft Van Drogenbroeck in een goeie zestig bladzijden een heldere uitleg over de Belgische politiek en meer bepaald over de staatshervorming(en) en B-H-V.   Het boekje begint met het overzicht van de stilstand van de voorbije drie jaar. Vervolgens wordt haarfijn maar verbazend helder uit de doeken gedaan wat nu eigenlijk het B-H-V-probleem is, hoe het zover is kunnen komen en wat er nu eigenlijk staat te gebeuren.  Daarna krijg je een duidelijke uiteenzetting van de vijf staatshervormingen sinds 1970 tot nu.  Tot slot een schets van de moeilijkheden en mogelijkheden van de huidige politieke situatie, na 13 juni 2010.

Van Drogenbroeck slaagt erin om kort, overzichtelijk en in eenvoudige maar heldere woorden deze enorm complexe materie voor iedereen duidelijk te maken.

Steenhouwer


Camilla Läckberg

Sara, een zevenjarig meisje, wordt in zee gevonden. Toch is ze daar niet verdronken, maar wel in een bad. Merkwaardig is ook het feit dat er as in haar maag en longen zit.
Inspecteur Patrick Hedström wordt er op af gestuurd, hij kent tenslotte de ouders van het meisje goed.
Parallel loopt er ook een verhaal dat begint in de jaren 20 van de vorige eeuw. Het gaat over Agnes, een rotverwend nest dat van haar vader alles gedaan krijgt. Ze denkt dan ook dat de hele wereld om haar draait en dat ze maar te nemen heeft wat ze denkt dat haar toekomt. Toch loopt haar leven niet zoals ze het al voor zich had uitgestippeld.
Beide verhalen spelen zich af in Fjälbacka en komen gaandeweg samen en leiden zo naar de oplossing van de moord.

Op zich is het een goed boek, spannend en al heb je wel door waar de twee verhalen naar toe gaan, toch blijft lang de vraag open wie het nu juist gedaan heeft. Wat mij stoorde, was dat er nogal veel personen rondliepen in het boek en het niet altijd meteen duidelijk was over wie het nu ging in de volgende paragraaf. Er zijn ook een aantal verhaallijnen waarvan ik totaal niet snap wat ze er bij komen doen, niet boeiend en niet belangrijk voor het verhaal. (bv de zoon van de hoofdcommisaris)
Al bij al leuk om te lezen, maar zonder meer.

woensdag 23 juni 2010

De Aardkinderen

Jean Auel

Breaking news !

De release datum voor het zesde (en waarschijnlijk laatste) boek is gekend: eind maart 2011
Wereldwijd stijgt de verwachting en er wordt op Amerikaanse sites al druk gespeculeerd hoe de zesdelige saga zal eindigen. Sommige recensenten schrijven dat Ayla zal sterven en dat hun dochter haar werk zal verder zetten. Anderen dan weer denken dat ze verder trekken en de (huidige) Middellandse zee zullen bereiken. Nog anderen hopen dat ze haar zoon Durc gaat opzoeken of dat er toch connecties of handelsverdragen worden gelegd tussen de Zeladoniërs en de 'platkoppen'. 
Laat ze maar gissen, na negen jaar zit ik uiteraard samen met de rest van de wereld eveneens met spanning af te wachten hoe het verhaal gaat eindigen. Zover ik begrepen heb komt er geen deel 7. Tenslotte is Jean Auel al een pak in de zeventig en naar verluid -als je de websites mag geloven- zou de schrijfster het oorspronkelijk voorziene deel 7 samengevoegd hebben met het laatste deel 6. 
De (Engelse) titel is intussen ook al bekend: The Land of Painted Caves
Hoeveel keer slapen nog ?  

Laatste update !

De Engelse druk is voorzien voor  29.03.2011. De Nederlandstalige uitgave is nog niet geweten, de titel echter wel: "Het lied van de grotten".

maandag 21 juni 2010

Lolita

Auteur: Vladimir Nabokov  
Deze wereldberoemde roman wordt genoemd als het grootste literaire werk van de 20e eeuw. En inderdaad Nabokov goochelt met woorden en zinnen op een duizelingwekkende manier. En ja, het blijft zelfs (met een beetje moeite) leesbaar, wat van andere literaire werken niet altijd kan gezegd worden. Het schitterendste proza van onze eeuw, met meer vondsten per bladzijde dan veel andere schrijvers in hun verzameld werk, schrijft een recensent.
‘Lolita’ gaat over een geheime, gestoorde, onmogelijke en onschuldige liefde van een man voor een piepjonge tiener. Wanneer hij een appartement huurt van een vrouw, blijkt deze een knappe tienerdochter te hebben. Kort daarop overlijdt de moeder en hij neemt hij de opvoeding voor zijn rekening, maar dat is moeilijker dan hij in gedachte had.
In de jaren ’50 zal dit verhaal wel behoorlijk schokkend zijn geweest en ik vermoed de dag van vandaag  -na de Dutroux hetze en voor preutse zieltjes- noch steeds want hoewel de liefdesscènes tussen de stiefvader en Lolita nauwelijks in detail beschreven worden, wordt er wel veel in gesuggereerd. Seks is zeker niet de hoofdtoon. Het verhaal houdt een beetje het midden tussen een road-movie, een beschrijving van het adolescentieproces van het meisje, het breken van een (stief)vaderhart, de psychologie tussen een oudere man en een tiener en natuurlijk een onmogelijke liefde.
Wie eens literatuur wil lezen (met een grote L) is dit werk zeker een aanrader, maar verwacht u wel aan ingewikkelde hemelse volzinnen, briljante haast onmogelijke woordkeuzes en niet altijd even gemakkelijke zinsconstructies.
‘Lolita’ is tweemaal verfilmd, de eerste versie –in 1962, zie foto- door de grote Stanley Kubrick en nog eens een remake in 1997 met Jeremy Irons als stiefvader.

dinsdag 15 juni 2010

De naakte aap


Desmond Morris

Het is duidelijk een kleine XRR-trend om Desmond Morris te lezen. :-)

De naakte aap laat zien dat wij een unieke en toch weer niet zo'n unieke soort zijn. Het boek probeert uit te leggen waar onze gewoonten al dan niet vandaan komen, hoe we staan te opzichte van elkaar wat eten, gedrag, seks enz. betreft, van andere dieren,...
Soms is het bizar om te ontdekken waar sommige gewoonten vandaan komen.
Heel prettig om te lezen, soms een klein beetje gedateerd (het boek is van 1967) en het mist nog de sprankelende stijl van bv. De naakte mens.

maandag 14 juni 2010

De naakte vrouw



Auteur: Desmond Morris
We kennen allemaal het werk van Desmond Morris: vanuit zijn zoölogische achtergrond beschouwt hij het gedrag van de mens. Deze keer heeft hij het gemunt op de gedragingen en de bouw van het vrouwenlichaam. Veel nieuws komt er eigenlijk niet aan licht, voor wie al een paar boeken van Morris gelezen heeft. En zo naakt is ze nu ook weer niet. Maar voor wie Morris een onbekende is, zal met interesse lezen waarom een vrouw bijvoorbeeld billen heeft en waarom (altijd) borsten (mensapen hebben dat enkel tijdens de zoogperiode).

vrijdag 4 juni 2010

Het veilig huis


Auteurs: Nicci French
Een rijk koppel wordt in Engeland afgeslacht en de tienerdochter (die het overleeft) wordt ondergebracht in een ‘veilig huis’ bij dokter Sam Laschen specialiste in posttraumatische stress-stoornissen. Sam gaat op zoek naar de ware toedracht …
Wat op papier een kei van een thriller moest worden, maakt zijn ambitie alleszins totaal niet waar.  Pas na twee-derde van het verhaal begint er pas schot in de zaak te komen om onmiddellijk terug weg te zinken in bla-bla-bla. Om na nog een extra dipje te eindigen in een absolute anti-climax. Bepaalde passages zijn ongeloofwaardig, er is maar een woord voor: vergeet  “Het veilig huis”, tenzij je écht alles van Nicci French wil gelezen hebben

dinsdag 1 juni 2010

De naaister van Pernambuco




Frances de Pontes Peebles

Emilia en Luzia Dos Santos zijn twee zussen die opgroeien bij hun tante Sofia in een klein dorpje op het platteland in Brazilië (jaren 30 vorige eeuw).
Emilia is mooi, romantisch aangelegd en droomt van een leven in de stad. Luzia heeft door een ongeluk een kromme arm, is eerder praktisch ingesteld, maar kan niet dromen van een huwelijk, want welke man wil nu een vrouw met een kromme arm? Beide vrouwen zijn, net als hun tante naaisters.
Al snel worden de twee zusters gescheiden, Emilia trouwt met een rijke man en gaat in Recife wonen, waar ze heel vlug leert dat het leven in de grote stad ook niet alles is.
De temperamentvolle Luzia sluit zich aan bij de 'cangaceiros' van de "Havik", een bende revolutionairen die strijdt tegen de uitbuiting door machtige grootgrondbezitters en voor sociale hervormingen. Ze zullen elkaar nooit meer zien en hoewel beiden in een totaal andere wereld leven en ze elkaars levenswijze afkeuren, blijft de band bestaan en slagen ze er toch in om met elkaar in contact te staan.

De verhalen van de twee zussen lopen naast elkaar en overlappen elkaar wel eens. Hetzelfde feit wordt dan vanuit de twee standpunten verteld.
De fictie is verweven met historische feiten.
Voor wie houdt van Zuid-Amerikaanse schrijvers en hun verhalen, zeker een aanrader.

Wieg van mijn vijand


Auteur:  Sara Young 
Waaw wat een kanjer van een keigoed boek, en dan nog van een compleet onbekende schrijfster.
Lebensbornklinieken waren in de Nazitijd ‘geboortehuizen’ die het geboortecijfer in Duitsland moesten opkrikken na het drama van de Eerste Wereldoorlog. In deze kraamklinieken moesten er vooral ‘Arische’ kinderen geboren worden, soldaten dienden gekweekt te worden voor Hitler’s leger. Heel dikwijls konden er zwangere meisjes in terecht, tieners nog, wanneer een knappe blonde SS’er hun zwanger had gemaakt. Tijdens de oorlog breidde men het systeem van Lebensbornklinieken uit naar de bezette gebieden. Tussen haakjes, Anni-frid van Abba was zo een Lebensbornkind.
Het verhaal van de debuterende Sara Young begint bij een half-Joods Pools meisje Cyrla (uit een gemengd huwelijk) dat naar haar rasechte Hollandse oom, tante en haar nichtje wordt gestuurd in Nederland omdat de grond te heet wordt onder de Duitse bezetting.
Het nichtje Anneke, die erg lijkt op Cyrla, geraakt zwanger van een Duitse soldaat. Karl laat haar laat zitten omdat hij thuis vrouw en kinderen heeft. Anneke stort in en pleegt onder druk van de schande zelfmoord door zichzelf te aborteren met een breinaald. Met een nieuw decreet laat de Duitse bezetter weten dat de Joden niet meer welkom zijn op openbare plaatsen, het begint te nijpen voor Cyrla want de tijd dat ze ook half-Joden zullen gaan oppakken is niet meer ver af, zo meent de Joodse raad. Hierop zorgt de oom en de tante ervoor dat Cyrla haar identiteit verwisselt met haar overleden nichtje. Ze wordt dus een echte Hollandse, hierdoor kan Cyrla’s echte afkomst worden afgeschermd. Zij dringen bij haar erop aan om naar een Lebensbornkliniek te gaan waarop ze als Nederlandse recht op heeft. Na veel aarzelen neemt Cyrla het aanbod aan en kruipt in de huid van Anneke maar er is een probleem. Ze is niet zwanger ! Ze kan het hoofd van de Joodse raad en het Joods verzet overtuigen om haar zwanger te maken, wat voor haar een minder groot probleem is omdat ze al jaren op hem heimelijk verliefd is.
In de kliniek  aangekomen staat ze onder immense druk om haar geheim en haar afkomst verborgen te houden. De SS vind echter de identiteit van Karl en manen hem aan om zijn ‘toekomstige vrouw’ te gaan bezoeken. En dan gaan de poppen aan het dansen.
Karl denkt Anneke daar te vinden en Cyrla is als de dood voor zijn bezoek want dan zal alles aan het licht komen.
Een zowel bloedstollend als een krachtig psychologisch vertelde  thriller over de angst voor  het eigen leven en de  kracht van de liefde in het licht tegen een van de zwartste bladzijden van de Hollandse geschiedenis. Een verhaal om duimen en vingeren van af te likken. Een beetje te vergelijken met ‘Captain Correli’s mandolin’. Ook bij deze laatste speelt de oorlog slechts op de achtergrond, terwijl de interactie van de hoofdpersonages het eigenlijke plot uitmaken. De Amerikaanse Sara Young moet zich uitermate goed gedocumenteerd hebben want ze kan perfect verwoordden hoe er hier destijds moet zijn aan toegegaan.Een schitterende werk, de ontdekking van het jaar dit boek.

Partizanendochter


Auteur:  Louis de Bernières
Een ongelukkig getrouwde, sombere man ontmoet in Londen een knappe Servische vrouw, Rosa, waarop hij onmiddellijk verliefd wordt. Terwijl Rosa in de weken en maanden die volgen haar turbulent verleden vertelt, geraken ze stilaan verslingerd op elkaar. Een fraai gecomponeerd complex liefdesverhaal tussen twee totaal verschillende wezens. Louis de Bernières bewijst met deze roman (nogmaals) dat hij kan schrijven en kan blijven boeien.