Gabriel Garcia Marquez
De eerste roman van Marquez, geschreven in 1955. We zijn in het dorp Macondo, elke Marquez-lezer wel bekend. Op een dag gebeurt eindelijk datgene waar elke bewoner van het dorp op heeft gewacht. De (Franse) dokter sterft. Iedereen is vastbesloten om het lijk te laten liggen waar het ligt, opgesloten in het huis waar de dokter al twintig jaar niet meer buiten is geweest.
Eén man, de kolonel, wil echter een werk van barmhartigheid doen en zo de wil van het dorp trotseren: hij zal de dokter begraven.
Het verhaal wordt verteld door de kolonel, zijn dochter en kleinzoon en gaat eigenlijk over hoe mensen reageren tegenover vreemden, vooral in een dorp. (Met de komst van de bananenmaatschappij kwamen het (menselijk) afval en de dorre bladeren,...)
Een typisch Marquez verhaal, soms een beetje verwarrend en heel traag verteld. Niet het beste werk van deze auteur, hoewel hijzelf dit het meest oprechte vindt, maar zeker een opwarmertje voor zijn grotere werk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten