Robert Harris
Deze schrijver begint ondertussen een vaste waarde te worden op onze blog.
Lustrum is het tweede deel van de Cicero-trilogie. Imperium, het eerste deel werd hier al eens besproken en goedgekeurd.
Lustrum begint met een vreselijke, rituele moord op een jonge slaaf, vlak voor Cicero consul wordt. Eerst lijkt het alsof deze zaak niks met hem te maken heeft, maar niets is minder waar.
Cicero's voornemens om zijn jaar als consul goed te besteden, wordt al snel gedwarsboomd. Machtswellust, geldgewin, corruptie, verraad aan de republiek en de oude waarden zijn aan de orde van de dag, met justitie wordt gewoon een loopje genomen.
Cicero weert zich zoveel hij kan, maar het blijkt dat hij machtige vijanden heeft die maar een doel hebben, hem vernietigen. Zoals het altijd gaat in het leven en zeker ook in de politiek, je wint wat en je verliest dan weer.
Harris slaagt er ook hier weer in om een heel boeiend epos neer te zetten, je waant je zo in het oude Rome. Alles wordt heel beeldend verteld en je hoeft geen geschiedkundige te zijn om te kunnen volgen. Het boek schetst in ieder geval geen fraai beeld van de mensheid in de Oudheid, en is zeker een spiegel die ons voorhoudt dat we niet beter zijn dan de Romeinen.
Een waardige opvolger van Imperium en ik kijk zeker uit naar deel drie.
2 opmerkingen:
Ik ben aan de laatste bladzijden bezig. Grandioos, even goed als Imperium. En wat nog verrassender is (ik heb de geschiedenisboekjes er even bijgehaald), is dat het steunt op werkelijke feiten. Weliswaar de geschriften van Cicero zelf, die per definitie gekleurd zijn, maar ons toch een goed beeld geven van het leven in Rome 2000 jaar terug. Iets dat je in de school niet leert ! Zoals je schrijft, je waant je tussen de Romeinen. Een schrijver die zoiets kan, is voor mij een hele grote.
Sorry dat ik in herhaling val, maar Jean Auel (de aardkinderen) slaagt daar ook in. Isabelle Allende, Irving en Louis de Bernières ook. Mijn mening hoor.
op 1 detail na, ben ik het helemaal met je eens :-D
Een reactie posten