De helaasheid der dingen

auteur Dimitri Verhulst

In dit boek zoekt dertiger Verhulst naar de mooiste woorden voor het lelijkste Vlaanderen. In Reetveerdegem, het Aalsterse barakkendorp dat als locus terribilis van deze autobiografische schetsen fungeert, laten vaders bulderend bierscheten, heffen straalbezopen dwergvrouwen hun rokken op en wint men drie bakken bier wanneer men er als eerste in slaagt de onderbroek van het meisje van de Bijzondere Jeugdzorg van nabij te bekijken. Als men al werkt, is het als facteur, en valt men doorgaans voor tien uur 's ochtends van zijn fiets van zattigheid. Dat is zowat de toon van het boek.

Als weinig andere Vlaamse schrijvers slaagt Verhulst erin dialect te laten klinken als Nederlands, dat bovendien rijmt met zijn nostalgische, soms wat hooggestemde inborst Wanneer hij aan het slot nog eens naar Reetveerdegem terugkeert, is het vol afschuw, onaangepastheid en weemoed.

Hier beperkt de schrijver zich hier tot zijn eigen verleden. ' 'De helaasheid der dingen' is een lelijke titel voor een bijwijlen ontroerend boek maar steeds fenomenaal verteld. (Commentaar gedeeltelijk overgenomen uit Humo).  Het is ruw en boertig maar oh zo menselijk. Een aanrader.

Deelder lacht

Auteur: J.A..Deelder

Ruim een dertig korte verhalen, die worden verondersteld grappig te zijn. Hier en daar is er wel eentje bij die een glimlach ontlokt, maar over het algemeen een beetje erover en gezocht. Eveneens oer-Hollands, met uitdrukkingen die men nauwelijks begrijpt. Aangekondigd als hilarisch, wel integendeel. Deelder kan schrijven maar al bij al is het een zeer matig boek geworden en bij wijlen slaapverwekkend. Niet de moeite.

KWANTUM

Einstein, Bohr en het grote debat over de natuurkunde


Auteur: Manjit Kumar

Omdat ik altijd al meer wilde weten over kwantumtheorie en kwantummechanica heb ik dit boek gekocht in de hoop dat er een tipje van de sluier zou opgelicht worden. En het is, denk ik, tot op zekere hoogte gelukt.  Ook al heeft Einstein gezegd dat er nooit iemand de kwantumtheoie volledig kan begrijpen, en daar heeft hij groot gelijk in gehad.

Het boek begint bij de vader van de kwantumtheorie, Max Planck, en diens ontdekkingen over de straling van en zwart lichaam.  Vanaf dat moment worden de ontwikkelingen, redeneringen, discussies en ontdekkingen, maar ook vergissingen, in de kwantumtheorie stap voor stap uitgelegd op een eenvoudige manier, zonder te vervallen in banaliteit of te sterke vereenvoudiging.  Van elke nieuwe stap worden de pro's en contra's belicht aan de hand van de opinies van de natuurkundigen die op het moment van deze ontwikkeling aan de top stonden.  Dit geeft je een goed overzicht van hoe de kwantumtheorie in de loop van meer dan een halve eeuw is ontstaan, gegroeid en ontwikkeld.

Alhoewel de ondertitel suggereert dat het enkel gaat over de meningen van Einstein en Bohr, worden alle grote wetenschappers die hebben bijgedragen aan de kwantumtheorie voorgesteld en hun inzichten toegelicht.  Met name zijn dit Planck, Rutherford, Born, Schrödinger, De Broglie, Sommerfeld, Pauli, Heisenberg, Boltzmann, Dirac, e.a. ... .  Naast het natuurkundig aspect wordt eveneens aandacht besteed aan de omgeving en historische omstandigheden waarin de natuurkunde zich afspeelde in de eerste helft van de 20ste eeuw.  Soms wordt het boek hier net iets te biografisch wat de aandacht op het echte thema doet verzwakken.

Het grote debat tussen Einstein en Bohr is eigenlijk eerder een filosofische discussie dan een natuurkundige.  Het gaat over de interpretatie van de moderne fysica.  In tegenstelling van wat vaak wordt beweerd was Einstein helemaal geen tegenstander van de kwantumtheorie. Hij kon zich eerder niet verzoenen met de Kopenhaagse interpretatie van Bohr die stelt dat de natuurkunde gebaseerd is op waarschijnlijkheden.  Wie het er in deze discussie het bij het rechte eind had ga ik niet verklappen.  Als er al een winnaar is ... .

Straks Iedereen Radioactief

Auteur: Luc Pauwels

Kernenergie in België na de ramp in Japan

'Straks iedereen radiooactief?' is een uitgave van de VRT nieuwsredactie. Joernalist Luc Pauwels beschrijft in goed zestig bladzijden de huidige stand van zaken van de (Belgische) kernenergie naar aanleiding van de kernramp in Fukushima. Na een kort overzicht van de gebeurtenissen kort voor en tijdens de ramp volgt een beknopte uiteenzetting over kernsplitsing en de toepassingen ervan, inclusief kernwapens. Na deze algemene inleiding volgt een basic uitleg over de werking van de verschillende types nuclaire centrales.

Verrassend na deze technische bespreking is een politiek deel waarin Pauwels het energie beleid (of de afwezigheid daarvan) in ons land serieus op de korrel neemt. Daarin kom je ondermeer te weten dat België niet enkel een wereldleider was op vlak van civiele toepassing van kernfusie maar ook pionier in windenergie. Door wanbeleid en economische belangen is die technologie en zowat de hele energieproductie in ons land in buitenlandse handen gevallen.

Vervolgens worden de nadelen en de voordelen van kernenergie opgesomd waarbij straling en het afvalprobleem centraal staan. Ook wordt ingegaan op de alternatieve groene stroomproductie.

Dit boekje is meer dan lezenswaardig, al was het maar om de heldere kijk die het op de situatie geeft. De algemene conclusie, althans voor mij, is dat kernenergie geen toekomst heeft maar dat we nog tienduizenden jaren met de gevolgen zullen moeten omgaan van enkele decennia energieproductie. Tegelijkertijd blijkt dat volledige omschakeling op groene energie op korte termijn niet realistisch is, maar wel de enige juiste!