Auteur: Erik Wellens
Wellens is een ATV- en ‘Dag Allemaal’ journalist en dan verwacht je riooljournalistiek. Zonder de man op hoge literaire hoogten te willen tillen, moet gezegd dat hij een evenwichtig beeld heeft opgehangen van onze toekomstige Koning. Hij gaat daarbij de flaters die Prins Filip heeft gemaakt niet uit de weg, maar hij laat ook zien dat de verantwoordelijkheid van vele uitspraken van de prins kunnen toegeschreven worden aan zijn naaste medewerkers. Hij geeft toe dat de prins in de scholen die hij heeft bezocht, al eens werd ‘geholpen’ door zijn leraars of dat zijn punten al eens werden ‘afgerond’ naar boven toe. Ook in het leger, als gevechtspiloot, gaven zijn oversten hem regelmatig het voordeel van de twijfel. Tussen de regels door kan men er zo uit afleiden dat Prins Filip niet het allergrootste licht is dat de monarchie heeft voortgebracht. Anderzijds laat Wellens ook zien dat de Prins zodanig werd en wordt afgeschermd, dat doodgewone alledaagse zaken voor de Prins onbekend zijn. Wanneer hij bijvoorbeeld in mess officieren niet trakteert wanneer hij zijn vleugels haalt, lachen zijn teamgenoten hem uit. Hij snapt dat niet. Wanneer hij het dan door heeft, moet hij geld gaan lenen bij een vriend want geld heeft hij niet op zak. Zulke en nog veel anekdotes zijn er in dit werk als surplus ingevoegd, is dat smeuïg ? Het geeft in elk geval een andere kijk op een Prins die er zo van doordrongen is dat hij geen fouten mag maken, zodanig dat hij ze maakt uit pure zenuwachtigheid.
Een jongen ook die getekend is door de ruzies thuis. Maar, zo besluit Wellens, zou Prins Filip wel eens goede Koning kunnen worden, want hij heeft de lessen van zijn vader, oom Koning Boudewijn, en zijn (voor)vaderen goed begrepen. Hij wil het beter doen.
Een al bij al vlot leuk werkje, iets voor tussendoor
Geen opmerkingen:
Een reactie posten