zondag 26 februari 2012

De zin van het duister


Michael Cox

Edward Glyver vertelt zijn ongelofelijke levensverhaal. Een verhaal dat zich afspeelt in de achttiende - negentiende eeuw in Engeland. De vroeg - Victoriaanse tijd dus, het boek is ook opgevat als een Victoriaanse roman.

Het verhaal begint met een moord op een onbekende man, om te oefenen, om te zien of hij het wel kan, iemand vermoorden, want ooit komt de dag dat Glyver zijn aartsvijand zal ombrengen, zoveel is zeker.
Edward Glyver groeit op in een arm gezin, waar de vader al is overleden en de moeder een broodschrijfster is. Af en toe komt er een mooie en rijke dame op bezoek die heel lief is voor Edward.
Als zijn moeder sterft, vindt haar zoon een aantal dagboeken waarin staat wat de werkelijke afkomst van Edward is en dat hij eigenlijk de erfgenaam is van een van de voornaamste en rijkste families van Engeland.
Edward Glyver is dan ook van plan er alles aan te doen om zijn rechtmatig bezit in handen te krijgen ten koste van zijn oude vijand met wie hij nog een oude rekening te vereffenen heeft.

De schrijver heeft dertig jaar besteed aan het schrijven van deze roman, het resultaat is dan ook een dik boek, maar dat geeft niet, want het verhaal boeit van het begin tot het einde. Vermits het verhaal in de Victoriaanse traditie is geschreven, worden er veel beschrijvingen en nevenverhalen verteld en je krijgt een kijk op het leven van grote en kleine mensen in Londen. Als je tijd hebt voor een boeiend, dik boek,...

woensdag 15 februari 2012

Laat voor de thee in het hertenpaleis


Tamara Chalabi

Een familiegeschiedenis in Bagdad

De familie Chalabi is al heel lang een vooraanstaande familie in Mesopotamië, later Irak, zowel op economisch, sociaal en politiek vlak. Aan de hand van vier generaties familie vertelt de schrijfster de geschiedenis van ongeveer de laatste honderd jaar van haar land. Een land dat ze tijdens haar jeugd alleen maar kent van de vele verhalen van haar (verbannen) familie en wat er in de pers verschijnt.

Het is een boeiende geschiedenis geworden, zowel wat betreft de familie als van het land. Tijdens de Ottomaanse tijd leefde de familie in een prachtig paleis. Ze stonden mee aan de wieg van de onafhankelijkheid van Irak en gaven mee vorm aan een modern en progressief Irak. Toen o.a. Nasser aan de macht kwam in Egypte, veranderde er een en ander in de altijd moeilijke en labiele verhoudingen in het Midden-Oosten. In Irak kwam er in 1958 een staatsgreep en de familie Chalabi moest in ballingschap met alle trieste en moeilijke gevolgen vandien. Ook in latere periodes werd de familie niet gespaard en werden zij nog een tweede keer verbannen.

Het verhaal wordt heel zakelijk verteld zonder veel franjes, maar wel op een prettige manier. Het boek leest heel vlot en je komt wel een en ander te weten over de verhoudingen in het Midden-Oosten, zaken die ook nu nog altijd spelen. Je moet wel bewondering opbrengen voor de mensen die blijven opkomen voor hun land en telkens weer de kracht vinden om opnieuw te beginnen. Enig minpuntje: de schrijfster is een beetje idolaat wat haar familie betreft, alsof enkel haar familie en hun vrienden goeds brachten naar Irak. Het is niet zo dat het echt stoort, maar gewoon goed om in het achterhoofd te houden.


zondag 12 februari 2012

Wilde rozen

Auteur Lulu Wang
Het ontroerende verhaal van een opgroeiend meisje op zoek naar de waarheid - en zichzelf. Na ‘Het lelietheater’ (zie mei 2008) Lulu Wangs meest persoonlijke roman tot nu toe. Ontroerend, ontwapenend, openhartig. De twaalfjarige Qiangwei (vrij vertaald als 'Wilde Rozen', spreek uit Tjangway) hunkert naar vriendschap en liefde, maar nog meer verlangt ze naar de warmte van haar afwezige ouders. Met haar moeder, die in een heropvoedingskamp zit en die ze maar één keer in de twee weken ziet, heeft ze een moeizame relatie. Haar vaders bestaan wordt voor haar slechts weerspiegeld in de lange brieven die haar moeder van hem ontvangt. Qiangweis veranderende lichaam en verwarrende gedachten brengen haar in beroering, en politieke en maatschappelijke gebeurtenissen maken het er voor haar niet makkelijker op om door deze periode heen te komen. Ze probeert antwoorden te vinden bij de mensen om haar heen, maar iedereen lijkt er een andere versie van de waarheid op na te houden. Net als Het lelietheater is Wilde rozen gebaseerd op Lulu Wangs eigen jeugd in China. In Wilde rozen plaatst Wang de belevenissen en inzichten van een twaalfjarig meisje naast die van haar familie en vrienden, en biedt ze een caleidoscopisch beeld van een turbulente tijd voor haar geboorteland en haarzelf.
Wang schreef dit epos in een aparte stijl, waarin ze de interpunctie bewust aanpaste om meer effect te sorteren, een stijlbreuk dus met haar vroegere werk. Naar mijn smaak niet zo geslaagd. De mooie volzinnen worden erdoor soms wat ingewikkeld, zodat de vlotheid van het verhaal wat moet inboeten maar na enkele bladzijden ben je de stijl wel gewoon. Desondanks is het een mooie roman geworden dat een perfect beeld schetst over het alledaagse (armoedig) leven van het communistisch China ten tijden van Mao. De onwetendheid over het “westen” is zelfs nu en dan grappig. Het verhaal situeert zich voor Het lelietheater, maar ondanks dat er nauwelijks iets gebeurd, blijft het toch boeien. Een goed verhaal, goed geschreven, een scherp portret maar haar debuutroman Het lelietheater was toch nog sterker. Zeker de moeite om te lezen.

maandag 6 februari 2012

Het grootste spektakel ter wereld

bewijs voor evolutie

Richard Dawkins

Het leven op onze planeet: voor Dawkins is dit onbetwistbaar The Greatest Show on Earth!
Dawkins is overtuigd van de evolutietheorie en wil dat bewijzen, die zijn er overigens meer dan genoeg voor wie ze wil zien. Met dit boek wil Dawkins zijn lezer een beetje helpen door hem de nodige argumenten te geven om creationisten en non-believers wetenschappelijk weerwoord te bieden.
In dit lijvige boek gaat het over Darwin en hoe die tot zijn inzichten kwam en hoe die verder evolueerden in de tijd, zeker nu we ook veel meer onderzoeksmethodes hebben dan in Darwins tijd, maar ook hoe je die evolutieleer nu eigenlijk moet interpreteren. (nee, we stammen niet af van de aap, neen er hebben geen krokeenden bestaan,...) Een echt overzicht is dit boek niet geworden, eerder een allegaartje van evoluties, wetenschappelijke onderzoeken -die een nachtmerrie zijn voor creationisten, wegens zeer overtuigend-, over de mens, fossielen, DNA enz.
Je komt heel veel te weten in dit boek, soms een beetje te veel, Ik bedoel daarmee, dat het wat mij, als absolute leek in de biologie, betreft af en toe een beetje te ver gaat of te technisch wordt. Gelukkig komt dat niet zoveel voor en kan je die stukjes gemakkelijk overslaan zonder dat je de draad verder kwijt bent.
Een goed boek, leest zeer vlot en heel informatief.