woensdag 15 februari 2012

Laat voor de thee in het hertenpaleis


Tamara Chalabi

Een familiegeschiedenis in Bagdad

De familie Chalabi is al heel lang een vooraanstaande familie in Mesopotamiƫ, later Irak, zowel op economisch, sociaal en politiek vlak. Aan de hand van vier generaties familie vertelt de schrijfster de geschiedenis van ongeveer de laatste honderd jaar van haar land. Een land dat ze tijdens haar jeugd alleen maar kent van de vele verhalen van haar (verbannen) familie en wat er in de pers verschijnt.

Het is een boeiende geschiedenis geworden, zowel wat betreft de familie als van het land. Tijdens de Ottomaanse tijd leefde de familie in een prachtig paleis. Ze stonden mee aan de wieg van de onafhankelijkheid van Irak en gaven mee vorm aan een modern en progressief Irak. Toen o.a. Nasser aan de macht kwam in Egypte, veranderde er een en ander in de altijd moeilijke en labiele verhoudingen in het Midden-Oosten. In Irak kwam er in 1958 een staatsgreep en de familie Chalabi moest in ballingschap met alle trieste en moeilijke gevolgen vandien. Ook in latere periodes werd de familie niet gespaard en werden zij nog een tweede keer verbannen.

Het verhaal wordt heel zakelijk verteld zonder veel franjes, maar wel op een prettige manier. Het boek leest heel vlot en je komt wel een en ander te weten over de verhoudingen in het Midden-Oosten, zaken die ook nu nog altijd spelen. Je moet wel bewondering opbrengen voor de mensen die blijven opkomen voor hun land en telkens weer de kracht vinden om opnieuw te beginnen. Enig minpuntje: de schrijfster is een beetje idolaat wat haar familie betreft, alsof enkel haar familie en hun vrienden goeds brachten naar Irak. Het is niet zo dat het echt stoort, maar gewoon goed om in het achterhoofd te houden.


Geen opmerkingen: