Enkele reis Kopenhagen

Leif Davidsen

Een Iraanse schrijfster leeft al een hele tijd ondergedoken ergens in Engeland. Ondanks de fatwa tegen haar en de prijs van 4 miljoen dollar op haar hoofd, besluit de vrouw om naar Denemarken te gaan en om via Politiken, een Deense krant waar ze al eerder contacten mee had, een interview toe te staan aan de verzamelde pers.
Vuk, een Servische jongeman, die in Denemarken opgroeide, werd een kille moordmachine nadat hij in de Balkanoorlog zijn ouders en zusje op gruwelijke wijze verloor, Hij heeft teveel gezien en meegemaakt om nog een normaal mens te zijn. Hij wordt ingeschakeld om de schrijfster te vermoorden.
We volgen Vuk op zijn tocht van Servië naar Kopenhagen en ook die van Lise, de journaliste van Politiken en Per, de politieman en hoe ze stap voor stap dichter komen bij de Grote Dag dat de Iraanse vrouw in Denemarken aankomt.
Wie zal er slagen? De dodelijk efficiënte killer? Of de gedreven politieman?

Een thriller van de oude stempel, een beetje voorspelbaar, spannend, meeslepend geschreven, een beetje romantiek (ik schreef toch al dat het voorspelbaar was).
Graag gelezen, ideale vakantie- of reislectuur.

Niets, niemand en redelijk stil

Auteur: Dimitri Verhulst

 

Het hoofdpersonage van Niets, niemand en redelijk stil beweegt zich, in tegenstelling tot wat de ingetogen titel doet vermoeden, door zinderende plaatsen als Barcelona en Santiago de Cuba of zijn zelfverzonnen dorp dat ergens tussen Franse korenvelden moet liggen. En ook in de paar passages waarin het Vlaamse land als achtergrond dient, gaat zijn escapisme met hem aan de haal. Als kind al liet hij zich meevoeren door de scheepsjournaals van grote ontdekkingsreizigers, staarde hij zich blind op de wereldbol naast zijn bed en voelde hij een grote aantrekkingskracht voor de zigeuners die op een stuk weiland bij hem in de buurt tijdelijk hun kamp opsloegen.

De behoefte om zich ergens anders terug te trekken, of het nu op een Caribisch eiland is of in eigen fantasieën, is wat de hoofdpersoon van dit boek (tevens Dimitri Verhulst geheten) drijft. En daarmee gaat een constante melancholie gepaard, een melancholie die in zijn hoofd de gedaante van een specifieke vrouw aangenomen heeft. Hij heeft haar hooguit een uurtje mogen aanschouwen, en maar heel eventjes hebben ze een vluchtige blik gewisseld op een terras in Barcelona.

Ze wordt zijn ‘miserlou’, een vrouw van zo’n innemende schoonheid dat ze zich voor eeuwig in het herinneringsbestand van de man nestelt en daar een eigen leven gaat leiden. Ze vergezelt hem altijd en overal. Natuurlijk probeert hij haar terug te vinden; hij projecteert haar zelfs in een Cubaanse prostituee over wie hij zich een nacht ontfermt, al beseft hij zelf ook wel dat hij haar nooit meer in levende lijve zal zien. Maar dat doet uiteindelijk niet ter zake, uiteindelijk was zijn eenzaamheid een vorm van gelukkig zijn.’

Een grillige stijl die niet eenvoudig te labelen is. Net zomin als de vorm van dit boek. Het bestaat uit flarden tekst, ogenschijnlijk uit de losse pols bij elkaar geveegd, die niet de onderlinge samenhang van een roman vertonen. Niets, niemand en redelijk stil weet iedere vaste typering te ontlopen. Heel speciaal geschreven, het heeft iets  .... van literatuur.

De roman in de viool

Natasha Solomons

Elise, haar zus Margot, diens man Robert, mama Anna en papa Julian wonen in Wenen. Het is een vrij bohemien gezin met Anna als operazangeres en papa als vrij succesvol avant-garde auteur. Heel het leven van de familie Landau staat in het teken van de muziek.
Maar wij zijn 1939 en de familie Landau is Joods. Anna mag niet meer optreden en Julians boeken worden verboden. Het wordt tijd om hun geliefde Wenen te verlaten. Margot en Robert krijgen vrij makkelijk een visum voor de US en Elise wordt met een dienstbodenvisum naar Engeland gestuurd, iets wat in die dagen veel gebeurde. Alleen Anna en Julian moeten nog op hun reisvisum voor Amerika wachten, maar ze sturen hun dochters alvast uit het gevaarlijke Wenen weg.
Elise krijgt van haar vader haar oude altviool mee. Ze is niet zo muzikaal aangelegd als haar moeder en zus, maar in de viool heeft haar vader een kopie verstopt van zijn laatste, nog onuitgegeven werk. Voor het geval dat,...
Het boek vertelt het verhaal van Elise, een negentienjarig meisje, die haar hele leven omringd was door muziek, haar ouders, bedienden,... en die nu helemaal alleen moet zien te overleven in een land waarvan de gebruiken haar vreemd zijn, waarvan ze de taal amper spreekt, als bediende, als -door sommigen- amper getolereerde Jodin. Al heeft Elise geluk, ze komt terecht op een prachtig landgoed, vlakbij de zee, met een vriendelijke landheer en zijn zoon. Ondanks de oorlog en het gemis van haar familie voelt ze zich hoe langer hoe meer thuis in haar toevluchtsoord.

Een mooi verhaal, waarin de natuur een belangrijke rol speelt, net als de muziek; en half en half gebaseerd op ware feiten. Geen echte oorlogsroman, al speelt die wel een rol in het boek, tenslotte zou Elise anders nooit in Engeland geraakt zijn. Het doet soms ook een beetje aan de stijl van Jane Austen en de Brönte-zusjes denken en natuurlijk komt er ook romantiek voor in het verhaal.
Het boek legt een stukje de verborgen en tragische geschiedenis bloot van mensen die konden ontsnappen aan de Nazi's en hun kampen, maar zo familie uit het oog verloren om ze nooit meer terug te zien, of pas na vele jaren.

Getalmysteries

Marcus Du Sautoy

Na Getallen ontraadseld (zie elders op deze blog), had ik de smaak wel te pakken om nog wat meer over getallen en wiskunde te lezen. Dat is me een beetje tegengevallen. Dit boekje is niet half zo plezant als het eerste boek (voor de goede orde, ze zijn niet van dezelfde schrijver).
Getalmysteries is veel stroever en zet veel minder aan om na te denken over wat je net gelezen hebt.
Let op, dit boek is niet slecht, maar komt nooit in de buurt van Getallen ontraadseld.

Rusteloos

William Boyd

1976. Ruth Gilmartin is 27 jaar oud en heel haar leven lang dacht ze dat haar moeder een Engelse vrouw was zoals zovelen. Dan blijkt dat haar moeder in het echt Eva Delectorskaya heet, half Russich is en tijdens WO II een spionne was voor de Britten.

Langzaam vertelt Sally/Eva haar verhaal aan haar dochter. Hoe ze bij de geheime dienst kwam en waarom ze een spionne werd, wat er allemaal gebeurde. Ze werkte voor de AAS, een weinig bekende dienst-zelfs voor een geheime organisatie-, die in Amerika op alle (on)mogelijke manieren probeerde de Amerikanen te overtuigen om toch maar de Britten te hulp te komen in hun strijd tegen de nazi's. Iets wat hen niet gelukt is, maar de hulp van de USA kregen ze uiteindelijk wel, met dank aan de Japanners.
Eva werd verraden en nu vertelt ze aan Ruth haar leven, want ze heeft haar dochter nodig, ze heeft namelijk nog een rekening te vereffenen.

Niet het superspannendste spionnageverhaal, ook het leven van Ruth en haar moeder nu speelt een rol in het boek, maar  zeker een mooi verhaal, vlotte stijl, een pageturner.