De roman in de viool

Natasha Solomons

Elise, haar zus Margot, diens man Robert, mama Anna en papa Julian wonen in Wenen. Het is een vrij bohemien gezin met Anna als operazangeres en papa als vrij succesvol avant-garde auteur. Heel het leven van de familie Landau staat in het teken van de muziek.
Maar wij zijn 1939 en de familie Landau is Joods. Anna mag niet meer optreden en Julians boeken worden verboden. Het wordt tijd om hun geliefde Wenen te verlaten. Margot en Robert krijgen vrij makkelijk een visum voor de US en Elise wordt met een dienstbodenvisum naar Engeland gestuurd, iets wat in die dagen veel gebeurde. Alleen Anna en Julian moeten nog op hun reisvisum voor Amerika wachten, maar ze sturen hun dochters alvast uit het gevaarlijke Wenen weg.
Elise krijgt van haar vader haar oude altviool mee. Ze is niet zo muzikaal aangelegd als haar moeder en zus, maar in de viool heeft haar vader een kopie verstopt van zijn laatste, nog onuitgegeven werk. Voor het geval dat,...
Het boek vertelt het verhaal van Elise, een negentienjarig meisje, die haar hele leven omringd was door muziek, haar ouders, bedienden,... en die nu helemaal alleen moet zien te overleven in een land waarvan de gebruiken haar vreemd zijn, waarvan ze de taal amper spreekt, als bediende, als -door sommigen- amper getolereerde Jodin. Al heeft Elise geluk, ze komt terecht op een prachtig landgoed, vlakbij de zee, met een vriendelijke landheer en zijn zoon. Ondanks de oorlog en het gemis van haar familie voelt ze zich hoe langer hoe meer thuis in haar toevluchtsoord.

Een mooi verhaal, waarin de natuur een belangrijke rol speelt, net als de muziek; en half en half gebaseerd op ware feiten. Geen echte oorlogsroman, al speelt die wel een rol in het boek, tenslotte zou Elise anders nooit in Engeland geraakt zijn. Het doet soms ook een beetje aan de stijl van Jane Austen en de Brönte-zusjes denken en natuurlijk komt er ook romantiek voor in het verhaal.
Het boek legt een stukje de verborgen en tragische geschiedenis bloot van mensen die konden ontsnappen aan de Nazi's en hun kampen, maar zo familie uit het oog verloren om ze nooit meer terug te zien, of pas na vele jaren.