Auteur: Joanne Harris
Zelfs
als de lezer van chocolade houdt, lijkt dit boek soms wat een beetje
te veel van het goede. Maar laten we beginnen bij het begin. Viviane
Rocher (toeval?) en haar zesjarig dochtertje openen een chocolaterie
in een onooglijk klein (fictief) Frans dorpje in de Périgord een
blitse moderne chocolaterie, zoals je zou kunnen vinden in Marseilles
of Parijs. De plaatselijke priester père Francis, is met zulke
blasfemie helemaal niet opgezet en probeert via zijn zondagspreken de
dorpelingen op te zetten tegen deze mondaine Madame Rocher. Onnodig
te zeggen dat Viviane de grootste tegenstand ondervindt om haar
winkeltje draaiende te houden. Ondanks dat zijn er toch een paar
bewoners die stiekem een koffie-chocolat komen drinken of wat
pralines kopen. Op een dag komen er langs de rivier zigeuners aan.
Vooral onder invloed van père Francis, worden de zigeuners ontzegd
om in de plaatselijke winkels aankopen te doen, alleen bij de
chocolaterie kunnen ze terecht. De aankomst van de vreemdelingen en
de steeds beter draaiende handel van Viviane splits het dorp in twee.
Een open oorlog is niet ver meer en het onmogelijke gebeurt. Het
schip van de zigeunerhoofdman, Roux wordt in brand gestoken, maar
bewijzen zijn er niet (later in het verhaal kom je toch te weten wie
het gedaan heeft). Als dan Viviane bovendien ook nog een groot
chocoladefeest organiseert, uitgerekend tijdens het heilig
Paasweekend, is het hek helemaal van de dam. Hoe het eindigt, moet je
elf maar lezen.
Dit
boek heeft het van uitersten, zoals al eerder aangehaald: een beetje
teveel chocolade. Een beetje teveel devotie (van père Francis), wat
teveel haat van de bewoners, wat teveel liefde voor Vivianes moeder
en dochter Anouk, wat teveel begrip vanwege de zigeunerhoofdman Roux,
wat teveel zwart/wit en ga zomaar door. Ondanks dat is het een
uiterst aangenaam leesbare roman geworden, de natuur van
Zuid-Frankrijk, de geuren en smaken van de chocolade zijn gevangen in
prachtige volzinnen. Ook de psychologische oorlogsvoering is
uitermate knap beschreven (ik zou het niet kunnen). Waarschijnlijk is
dit boek geen kandidaat voor de Nobelprijs literatuur, maar als je je
even wil vertoeven in een klein Frans dorpje is deze roman een
aanrader. De betere vakantielectuur met een hoofdletter 'L'. Het boek
is trouwens verfilmd met Juliette Binoche in de hoofdrol als Viviane
en Johnny Depp als Roux.
