Auteur Jeroen Olyslaegers
Het is oorlog. Antwerpen wordt bezet
door geweld en wantrouwen. Wilfried Wils acht zichzelf een dichter in
wording, maar moet zich tegelijkertijd zien te redden als hulpagent
van de politie. De mooie Yvette wordt verliefd om hem, haar broer
Lode is een waaghals die zijn nek uitsteek voor de joden.
Wilfrieds
artistieke mentor, “Nijdig “Baardje” wil juist alle joden
vernietigen. Onbehaaglijk laverend tussen twee werelden probeert
Wilfried te overleven. Later vertelt hij zijn verhaal aan zijn
kleinkinderen. Of zijn kleindochter is opgezet met zijn oude verhalen
is zozeer de vraag.
(deels overgenomen uit de binnenflap)
Olyslaegers schrijft hiermee een
brutaal beklijvende roman op de grenzen van kwaad en goed, waarvan de
werkelijkheid maar al te graag wordt bedekt met meters stof van zaken
die het daglicht niet (meer) mogen zien.
Een nieuw licht op het zopas
vernieuwde Wim Saerensplein (2018), als herdenking aan vermoorde
politieagenten door de bezetter, hoewel dat niet in het boek
voorkomt.
Een roman die tentakels heeft tot in
de 21e eeuw. Bangelijke sfeer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten