Auteur: Jean Auel
De stam van de holebeer (deel 1)
Een klein weesmeisje (Ayla) wordt gevonden en nadien opgevoed door een voorbijtrekkende stam. Ze ontdekt dat ze helemaal anders is en rebelleert. Ze krijgt een kind na verkrachting. Uiteindelijk wordt ze 'dood verklaard', ze wordt verbannen van de stam, wat in praktijk eigenlijk op hetzelfde neerkomt. Ze heeft echter 'menselijke' eigenschappen die de stam niet of minder heeft en ze is een overlever .
De Paardenvallei (deel 2)
Ayla trekt de onherbergzame bossen in en overleefd door een paard en een holeleeuw te temmen. Ze redt Jondolar, een reiziger en verpleegt hem lange tijd. Ze krijgen een mooie liefdesrelatie.
De mammoetjagers (deel 3)
Ayla en Jondolar bereiken een grot waar mammoetjagers blijken te wonen, de winter valt in en zijn verplicht om te blijven. Door misverstanden met Jondolar krijgt Ayla een relatie met Ranec, waardoor hun wederzijdse liefde nog eens wordt benadrukt maar onder spanning komt.
De tocht naar de anderen (deel 4)
Beiden vangen ze de tocht aan naar Jondolars stam, een tocht van enkele duizenden kilometer. Dit deel beschrijft deze tocht.
Een vuurplaats in steen (deel 5)
Ze arriveren in Jondolars stam maar zal Ayla er aanvaard worden, met Wolf (een getemde wolf), Winney en Renner (twee getemde paarden) ? (herlezen: 2000/2001)
> zie ook de volledige beschrijving in april 2011.
Tot dusver de korte beschrijving van de tot nog toe vijf verschenen romans, een zesde staat op stapel en zou als afronding van het geheel verschijnen, alleen is de publicatiedatum nog niet gekend (Auel werkt eraan heet het)
Dit magistraal werk van Auel is naar mijn gevoel de beste fictie die ooit verscheen. De schrijfster heeft er vier jaar research aan laten voorafgaan en heeft zelf leren overleven op de ijsvlaktes van Canada/Alaska. In 1977 begon ze met de voorbereidingen voor de romanserie De Aardkinderen. Ze bestudeerde boeken over de ijstijd en volgde een overlevingscursus. Ze maakte zelf speerpunten en leerde veel over jagen met primitieve middelen, over eetbare en geneeskrachtige planten en het bewerken van vuurstenen.Ze heeft persoonlijk de grotten van Lascaux en Altamira bezocht en laat zich adviseren door archeologen en eminente professoren in de biologische antropologie. Uiteraard is dit werk geen recontructie van de prehistorie, daarover zijn de wetenschappers het eens. Wat het wel geworden is, is een serie van "hoe het zou kunnen geweest zijn" en dat tegen een achtergrond van een wetenschappelijk onderbouwd decor. Het leven van Ayla en Jondolar is natuurlijk puur verzinsel, de onderlinge verstandhouding, het goed en het kwaad, de erotiek, liefde, haat, vriendschap, het streven naar macht, de drang tot overleven, de schoonheid en het respect voor de natuur, het komt er allemaal in voor.
Als er iemand ooit de Nobelprijs voor literatuur moet krijgen is het wel Jean Auel.
Warning: Eens je begint te lezen, kun je de eerste 2500 bladzijden er niet meer in stoppen !