Auteur: Louis Paul Boon
Een doodlopende straat in een naamloze grote stad wordt, tijdens de aanleg van een nieuwe spoorwegverbinding, helemaal van de buitenwereld afgesneden. Op initiatief van Koelie besluiten de bewoners een commune (de nieuwe gemeenschap) uit de grond te stampen en weg te raken van de armoede die hun wijk reeds lang teistert. Alleen al om figuren als Koelie, Roza (Koelies stiefdochter) en bedelaar ‘Vieze’ is ‘Vergeten straat’ een feest om te lezen, zo schrijft de omslagtekst. Een ‘feest’ is er wel duidelijk over. Het verhaal komt traag op gang, eigenlijk gebeurd er niets bijzonders tot de laatste bladzijden en bovendien is het in ‘geschaafd’ dialect en in de oude spelling geschreven. Vlot lezen is er niet bij. Als je dan uiteindelijk het boek uit hebt, vraag je je af ‘waar ging dit nu over ?” In een veertig bladzijden tellende nawoord van een wetenschappelijk team, krijg je er een antwoord op. Dat zegt al genoeg denk ik. Van Boon al beter werk gelezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten