Auteur: Ian Fleming
Daar waar supergangster Ernst Stavro Blofeld in de twee vorige boeken een bescheiden rol speelde als hoofd van SPECTRE (Special Executive for Counter intelligence, Terrorism, Revenge and Extortion), treedt hij bij dit verhaal helemaal op de voorgrond.
Wanneer James Bond een meisje observeert op een Frans strand, denkt hij erover om zijn ontslag in te dienen bij de geheime dienst. Het meisje, Tracy blijkt de dochter te zijn van het hoofd van de Union Corse, een Frans-Corsicaanse misdaadorganisatie. De man smeekt Bond zijn dochter te redden (ze houdt er nogal een overmoedige levenswandel op na) en Bond vraagt in ruil om hem te steunen met een legertje om Blofeld uit te schakelen, want intussen is hij er achter gekomen dat Bofeld een geheim hoofdkwartier heeft opgezet in Zwitserland. Bond kan zijn overste M, ervan overtuigen om de ‘graaf’ een bezoek te brengen maar eens daar, weet hij niet wat hij te zien krijgt. Heel het instituut zit vol jonge knappe Britse meisjes die elk allergisch blijken te zijn aan verscheidene landbouwproducten. En dan ontdekt James Bond wat de werkelijke bedoeling is van Blofeld. Hij kan met behulp van de mannen van Union Corse het instituut opblazen maar Blofeld kan ontkomen. Bond komt zijn belofte met Tracy na en trouwt met haar, maar zoals gezegd Blofeld is nog niet verslagen.
Persoonlijk vind ik ‘On her Majesty’s secret service’ Fleming’s beste verhaal, samen (een beetje) met het vervolg ‘You only live twice’; zie aldaar.
De film was veel slechter dat het boek. Een andere regisseur, maar vooral een ‘nieuwe’ Bond George Lazenby deed de film floppen, gelukkig nam Roger Moore nadien het van hem over.
Fleming’s 11e roman (herlezen 07.2010)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten