Jonas Jonasson
Allan Karlsson wordt vandaag 100 jaar. Het wordt een groot feest in het bejaardentehuis, alleen heeft Allan er geen zin in. Hij is het beu op elke morgen pap te moeten eten, een borrel mag niet, want dat is slecht voor de gezondheid, bovendien is hij het beu om bang te zijn van zuster Alice. Het enige waarop hij wacht in het tehuis is de dood. En ook dat is hij beu, dus besluit hij om uit het raam te stappen -gelukkig is zijn kamer op het gelijkvloers- en gaat op avontuur. Allan is nog erg kwiek en vlug van geest voor zijn 100 jaar en met zijn gewone zorgeloosheid gaat hij naar het busstation om op de eerste bus te stappen die daar vertrekt. Terwijl hij wacht, vraagt een jongeman om even op zijn koffer te passen terwijl hij naar het toilet moet. Dat doet Allan, maar wanneer de jongeman nog niet terug is als de bus gaat vertrekken, neemt de bejaarde de koffer maar mee. Dit is het begin van een geweldig avontuur. Parallel met dit verhaal wordt ook het onwaarschijnlijke leven van Allan beschreven. Allan heeft namelijk nogal wat groten der Aarde ontmoet in zijn lange leven en hier en daar de loop van de geschiedenis mee bepaald.
Dit is een heel plezierig boek om te lezen, grappig, vlotte stijl, een Pippi Langkous ontmoet Forrest Gump-verhaal. Ongeloofwaardig, maar een kniesoor die daar op let. Ideaal voor bij een drankje in het zonnetje. Nadien zal je vast ook eens nadenken over wat jij zou doen, als je net als Allan uit het raam zou klimmen en alles achterliet om opnieuw te beginnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten