Auteur: Sebastian
Faulks
James Bond
is back. Naar aanleiding van de 100ste geboortedag van Ian Fleming
(in 2008) schrijft de Brit Faulks een nieuw Bondverhaal.
In een
buitenwijk van Parijs wordt er een man vermoord en het lijkt iets met drugs te
maken te hebben, kort daarop verdwijnt er een Brits lijntoestel ergens boven
Iran. Ogenschijnlijk lijken beiden zaken niets met elkaar van doen te hebben.
James Bond wordt erop uitgestuurd om het een en ander te onderzoeken en hij
komt er al snel achter dat de dr. Julius Gomer het verschrikkelijke plan heeft
om het lijntoestel dat intussen geladen is met bommen te laten neerstorten op
een Russische atoombunker. Bijna zeker zouden de Russen represailles uitvoeren
op Britse steden en dat is precies Gomers’ bedoeling.
Dan is er nog Scarlett een bloedmooie donkerharige vrouw die
Bond smeekt om haar tweelingzus uit de handen van Gomer te halen en dat laat
Bond niet onberoerd. Scarlett die op de meeste onmogelijke momenten opduikt,
doet Bond twijfelen of ze niet een dubbel spion is. Tot ze beiden worden
gevangen genomen in het complex van de misdadiger. Dan krijgt Bond de opdracht,
onder dwang, om het lijntoestel te besturen richting Rusland. Zal hij erin
slagen om een (atoom) oorlog te voorkomen en wat moet hij met Scarlett en haar
al even knappe zuster ?
De
ingrediënten zijn uiteraard bij voorbaat gekend. De onoverwinnelijke Bond,
knappe vrouwen, een halfgare genie met moordlustige plannen, overgoten met een
sausje Britse flegmatieke humor. Het moet gezegd Faulks weet goed dit recept en
de stijl van Ian Fleming te benaderen. De (inter)nationale kritieken zijn
lovend voor deze roman en als Bond liefhebber kan ik dit alleen maar beamen.
Faulks’ Bond is kwetsbaarder maar ook meedogenlozer en soms zelfs spannender
dan het origineel. Een geslaagde adaptatie en het geheel leest als een thriller.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten