Kurt Gerson, genaamd Gerron (1897-1944) was tijdens het interbellum een gevierd acteur (o.a. in Der blaue Engel) en filmregisseur. Hij vocht tijdens WO I in Langemarck voor zijn land en raakte er gewond. Toen was hij nog een Duitser, nu is hij dat niet meer, niet eens een mens voor de nazis.Gerron zit met zijn vrouw gevangen in Theresienstadt. Rahm, de kampcommandant heeft hem gevraagd een film te maken. Een documentaire over het "gelukkige" leven in de jodenstad. Gerron wil de propagandafilm niet maken, maar hij heeft geen keuze, als hij "neen " zegt, (Hoe lang blijf je voor jezelf nog een mens in mensonwaardige omstandigheden?) zullen hij en zijn vrouw zich die weigering niet lang meer kunnen beklagen. Elke week moet er immers een trein gevuld worden richting Auschwitz.
We volgen Kurt Gerron in zijn verhaal over zijn leven, zijn vrolijke jeugd met Kalle en de fantastische verhalen van zijn opa tot hoe hij uiteindelijk in het getto van Theresienstadt belandde. Soms ronduit cynisch, wanhopig, maar ook grappig of bitterzoet. Het is een meesterlijk verteld verhaal dat zich in je vastbijt en je niet onbewogen laat. In kleine details komt vaak de grootste waanzin van die vreselijke tijd boven.
Het boek gaat over mensen die echt geleefd hebben, maar het verhaal zelf is grotendeels fictie.
Na De terugkeer van de familie Meijer, alweer een geweldig boek van Charles Lewinsky.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten