Auteur: Ludwig Verduyn
Interessante invalshoek waaruit blijkt dat het Duitse
opperbevel de Engelsen (zoals zij die steevast noemden, ipv Britten) en de
Amerikanen de gehele oorlog zwaar onderschat hebben.
Grappig zijn de voorbeelden waarin de Amerikanen steevast
worden afgeschilderd als -nog steeds- halve cowboys die niet anders doen dan meisjes
kussen en zelfs meer ! (schrijft Signaal). Fast food eten, naar de bioscoop gaan en naar de
danszalen. “Slappelingen die nooit zullen kunnen vechten, laat staan ‘Ons
Vaderland’ veroveren”, zo besluit de hoofdredacteur.
Merkwaardig
verrassend is dat ‘Signaal’ het eerste weekblad ter wereld was in kleur (een
procédé van Agfa), zelfs Life magazine (USA) kon daar niet aan tippen. Alleen
spijtig dat het boek een giga inleiding geeft naar de aanloop van WOII,
inclusief de biografieën van bekende nazi’s (zoals Hitler, Goebels, enz),
totaal overbodig tenzij je nog nooit gehoord hebt van de Tweede Wereldoorlog. Ook
de gedetailleerde omschrijving van welke ministeries de redactie van ‘Signaal’
nu allemaal afhankelijk was, alsook de machtsstrijd onder de kopstukken, waren
wat overbodig en zelfs saai. Nochtans zitten er een paar interessante en vlot
leesbare en verrassende hoofdstukken in, het werd pas echt boeiend wanneer de
schrijver de geallieerde en Duitse berichtgeving met elkaar gaat vergelijken.
Onnodig te zeggen dat niet alleen de Duitse versie zwaar gecensureerd werd (ook
de geallieerde trouwens) en waarin de (oorlogs) feiten zwaar verbloemd en
verdraaid werden, zelfs met getrukeerde foto’s. Fotoshop avant la lettre ! Overgoten
met authentieke foto’s, ook over België.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten