dinsdag 14 juni 2016

De gele ogen van de krokodillen


Auteur: Katherine Pancol


Een ongrijpbare herinnering uit haar jeugd speelt Joséphine nog steeds parten. Beetje bij beetje worden de beelden duidelijk en begrijpt ze wat er op die zomerse dag op het strand is gebeurd en hoe deze ingrijpende gebeurtenis haar jeugd en verdere leven heeft beïnvloed.

Opgroeien bij een koude, opportunistische moeder, in de schaduw van een oogverblindende oudere zus (Iris) gaf haar zelfvertrouwen een flinke deuk. De zorg en de liefde voor haar twee dochters houden haar overeind. Tot Iris wil triomferen met een boek dat haar eigen zus (Joséphine) heeft geschreven en dan worden de rollen omgedraaid. Deze bijna 590 pagina's tellende pil is regelmatig saai, met nodeloos ingewikkelde nevenpersonages (en plot). Het is goedkoop, stereotiep en heeft veel weg van een wat groot uitgevallen stationsromannetje. Wel een vlot verteld verhaal, dat wel. Kortom strandlectuur en als de zee opkomt ga je zwemmen en leg je het boek voor enkele uren (of dagen) weg.

Geen opmerkingen: