De zoetheid van perziken

Auteur: Joanne Harris

Wanneer 'De zoetheid van perziken' begint, woont Vianne met haar vriend Roux en hun twee dochters Anouk en Rosette op een woonboot in Parijs. Hier maakt zij nog steeds haar verrukkelijke chocolade. Dan ontvangt ze een brief van een overleden vriendin waarin staat dat Vianne terug moet gaan naar Lansquenet, waar ze haar eerste chocolaterie opende. (zie 'Chocolat' juni 2015). Uit de brief wordt duidelijk dat er daar iemand is die Vianne’s hulp nodig heeft. Naarmate Vianne langer in Lansquenet verblijft, hoe meer ze de spanningen in het dorp voelt. De moslimgemeenschap heeft zich uitgebreid en heeft botsingen met de andere mensen uit het dorp, terwijl vroeger iedereen het altijd goed met elkaar kon vinden. Opeens lopen er gesluierde vrouwen rond in het dorp en een van hen is in de oude chocolaterie van Vianne gaan wonen. Alleen krijgt niemand echt contact met de gesluierde vrouw, ook de allochtonen niet. Er hangt een groot mysterie om deze vrouw en al snel wordt duidelijk dat de verdeeldheid die in het dorp heerst iets met deze vrouw te maken heeft.
Joanne Harris heeft een fijne schrijfstijl. Het dorpje Lansquenet wordt beschreven dat je jezelf al helemaal door de kleine steegjes rond ziet lopen. Het boek heeft een mysterieus tintje.

Beetje bij beetje krijg je af en toe een stukje van de puzzel toegereikt, waardoor je verder wilt lezen totdat je alle stukjes verzameld hebt. En wie is toch die gesluierde vrouw die met niemand wil praten?De zoetheid van perziken is een heerlijk avontuur vol lekkere gerechten, vriendschappen en met een toch wel verrassend einde.

Na “Rode schoenen” (zie juli 2015) had ik wat genoeg van al die chocolade en dat geheks.

Enigszins nieuwsgierig hoe de triologie zou eindigen, ben ik toch aan dit boek begonnen zij het met wat “lange tanden'. Om eerlijk te zijn is dit derde en laatste boek, achteraf het beste deel gebleken.

De hekserijen en de culinaire beschrijvingen zijn deze keer tot een minimum beperkt gebleven en het plot ontwikkelt zich mysterieus, interessant met mooie uitgewerkte psychologische personages.

PS: het boek is niet zo zeer een vervolg op “Rode schoenen” maar wel op “Chocolat”