Auteur: – Amélie Nothomb
Onder –
zogezegd – haar eigen naam zoekt de schrijfster een drinkezuster om
samen met haar champagne te drinken. Of dat het verhaal
autobiografisch is, dan wel totaal verzonnen, blijft in het midden.
Ik vermoed dat het een kern van waarheid bevat (champagne drinken),
maar het overgrote merendeel is in romanvorm gegoten. Hoe dan ook
onze Amélie ontmoet een nogal jongensachtige mooie dame Petronilla
Fonta, die uitstekend past voor wat ze voor ogen had: een
drinkezuster, die dan ook nog blijkt te kunnen schrijven. Amélie
spoort haar dan ook aan om haar eerste roman uit te brengen. Naarmate
het verhaal vordert wordt Petronilla meer bekend, maar ook alsmaar
meer bizar. Tot voor de allerlaatste bladzijden blijft het een
gezellig verhaaltje, een feest van vrolijke dronkenschap en gekke
avonturen. Een Amélie Nothomb niet in haar gewone gedoe? Een recht
en toe roman, zonder rare plotwendingen. Waar zit de excentrieke
vertelster van weleer? Het zal wel in haar genen zitten, want op de
laatste pagina's trekt ze alle registers open en eindigt deze story
totaal onverwacht en bijzonder bizar.
Een
intelligente vakantieroman, laagdrempelig (168 blz) om de stijl van
de schrijfster te leren kennen en zoals alle boeken van Nothomb:
spijt dat het gedaan is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten