James Bond

Ian Fleming

Ziezo dat is (hieronder) zowat het hele oeuvre van Fleming (uitgezonderd een paar reis- en kinderverhalen). Het is (of was) zomertijd, dus een periode voor lekker ontspannende en rustig weghappende vakantielectuur. James Bond blijft nog steeds spannend en ontspannend leesvoer. Je kunt ervoor of er tegen zijn, maar een zaak kun je niet ontkennen: Ian Fleming wist hoe hij een verhaal diende te schrijven.

In mei/juni 2008 kunt op u deze blog de recensies van de overige romans van deze auteur lezen.

Bij mijn weten, zijn de illustraties de weergaven van de originele uitgave.

The man with the golden gun

Auteur: Ian Fleming                                    

            Dit was de 13e en voorlaatste roman van Ian Fleming en eigenlijk een dubbel roman met ‘You only live twice’, hoewel het afzonderlijk kan gelezen worden.

Het werd postuum uitgebracht. (Octopussy was zijn laatste, ook postuum uitgegeven).

Fleming werkte volgens het principe: het verhaal schrijven en dan polijsten en fouten verbeteren. De man stierf aan een hartaandoening net wanneer ‘The man with the golden gun’ geschreven was maar nog niet verbeterd. De uitgever besliste om het –wegens het overgrote succes van de James Bond reeks- alsnog uit te geven, daarom is deze roman niet van zulke hoge kwaliteit dan zijn vorige verhalen (hoewel)

Het scenario van de film heeft niets meer te doen met het originele verhaal.

Hoe dan ook, het begint sterk. Bond is zijn geheugen kwijt –zie ‘You only live twice’- en wordt opgepikt door de KGB (de Russische geheime dienst) en wordt gehersenspoeld. Wanneer hij door de KGB naar Groot-Brittannië wordt gestuurd heeft hij de opdracht om zijn eigen chef ‘M’ om te brengen. ‘M’ kan dit voorkomen en laat hem ‘deprogrammeren’ . Zijn volgende opdracht wordt de opdrachtgever binnen de KGB, Scaramanga, te liquideren of … zelf te sterven. ‘M’ geeft Bond de opdracht een onderzoek gaan starten naar degene die achter deze hersenspoeling zit, de kans dat hij slaagt is miniem, maar indien hij toch zou lukken krijgt hij volledig eerherstel. Bond vertrekt naar Jamaica en ontdekt dat Fransisco Scaramanga inderdaad hierachter zit, die beschikt over een gouden pistool. Bond doet alsof hij een freelance veiligheidsambtenaar is en Scaramanga huurt Bond in als bewaker bij een vergadering van Amerikaanse gangsters. Bond slaagt erin (uiteraard) Scaramanga tijdens een treinreis te doden, met de hulp van Felix Leiter en Bond’s vroegere secretaresse Mary Goodnight. (herlezen 07.2010)

You only live twice

Auteur: Ian Fleming

James Bond wordt aan de Japanse sectie van de geheime dienst uitgeleend. Want deze laatste zit met een vervelend probleem: een krankzinnige professor heeft op een afgelegen Japans eiland een kasteel ‘des doods’ opgericht, de tuinen volgestouwd met giftige slangen, struiken, heesters, bomen en een vijver met vraatzuchtige piranha’s. De Japanners kunnen hier naar hartenlust zelfmoord komen plegen, wat zeer tegen de zin is van de regering. Een Japanner zou volgens de traditie de zaak niet kunnen oplossen door bijvoorbeeld de man in kwestie te elimineren, daarom moet Bond deze zaak komen klaren. Wanneer Bond met hulp van een knap inlands meisje (Kissy is een Ama, een parelduikster) het eiland bereikt, blijkt zijn verwondering groot. De krankzinnige professor is niemand minder dan zijn aartsvijand Ernst Stavro Blofeld. Wanneer James Bond het kasteel weet te vernietigen is hij zelf zodanig verwond dat hij zich niets meer herinnert. Kissy verzorgt hem en laat hem geloven dat hij een eenvoudige visser is. Intussen laat Bond’s chef M in Engeland een respectvol doodsbericht verschijnen.

Het verhaal is sterk, spannend (even goed als ‘On her Masjesty’s secret service’) maar ook soms een beetje erover, à la Dan Brown. Boek 12 van de hand van meesterverteller Fleming.

Anderzijds is Bond’s opleiding door de Japanse geheime dienst vermakelijk.

Het scenario van de film had behoudens enkele details helemaal niets meer van doen met het boek. (herlezen 07.2010)

On her Majesty’s secret service

           Auteur: Ian Fleming    

            Daar waar supergangster Ernst Stavro Blofeld in de twee vorige boeken een bescheiden rol speelde als hoofd van SPECTRE (Special Executive for Counter intelligence, Terrorism, Revenge and Extortion), treedt hij bij dit verhaal helemaal op de voorgrond.

            Wanneer James Bond een meisje observeert op een Frans strand, denkt hij erover om zijn ontslag in te dienen bij de geheime dienst. Het meisje, Tracy blijkt de dochter te zijn van het hoofd van de Union Corse, een Frans-Corsicaanse misdaadorganisatie. De man smeekt Bond zijn dochter te redden (ze houdt er nogal een overmoedige levenswandel op na) en Bond vraagt in ruil om hem te steunen met een legertje om Blofeld uit te schakelen, want intussen is hij er achter gekomen dat Bofeld een geheim hoofdkwartier heeft opgezet in Zwitserland. Bond kan zijn overste M, ervan overtuigen om de ‘graaf’ een bezoek te brengen maar eens daar, weet hij niet wat hij te zien krijgt. Heel het instituut zit vol jonge knappe Britse meisjes die elk allergisch blijken te zijn aan verscheidene landbouwproducten. En dan ontdekt James Bond wat de werkelijke bedoeling is van Blofeld. Hij kan met behulp van de mannen van Union Corse het instituut opblazen maar Blofeld kan ontkomen. Bond komt zijn belofte met Tracy na en trouwt met haar, maar zoals gezegd Blofeld is nog niet verslagen.

Persoonlijk vind ik ‘On her Majesty’s secret service’ Fleming’s beste verhaal, samen (een beetje)  met het vervolg ‘You only live twice’;  zie aldaar.

De film was veel slechter dat het boek. Een andere regisseur, maar vooral een ‘nieuwe’ Bond George Lazenby deed de film floppen, gelukkig nam Roger Moore nadien het van hem over.

Fleming’s 11^e roman (herlezen 07.2010)

The spy who loved me

>

The spy who loved me – Ian Fleming                                               

            Deze 10e roman van Ian Fleming is op z’n minst atypisch te noemen.

            Om te beginnen vertelt een knap meisje, Viv, haar levensgeschiedenis (Bond is voor een keer niet de hoofdpersonage) en bovendien doet onze meesterspion pas na de helft van het boek zijn intrede. Viv komt na een zwerftocht in een afgelegen kleine motel terecht, waarvan de uitbaters haar vragen om op de tent te passen. Helemaal alleen vang ze de avond aan, tot twee gangsters komen overnachten, blijkbaar niet met de beste bedoelingen. Later die nacht klopt er nog een derde gangster aan, althans in Viv’s ogen. En dan stelt deze zich voor: Bond, James Bond. Hij kiest natuurlijk partij voor de zwakste, het meisje. Stilaan komen de drijfveren van de gangsters naar voor. Uiteraard slaagt Bond erin om het meisje te bevrijden. (herlezen 07.2010)

The spy who loved me - Christopher Wood                                

De producers van de film konden met dit gegeven met moeite een bijpassend scenario verzinnen aldus schreef Christopher Wood een totaal nieuw verhaal met toestemming van Ian Fleming. Anya Amasova (in 1977 gespeeld door toen de knapste vrouw ter wereld Barbara Bach)  is een Russische agente die in samenwerking met Britse geheime dienst (Bond toen al door Roger Moore gespeeld) 16 verdwenen Britse en Russische atoomwapens moet zien terug te vinden. Alleen weet Roger Moore niet dat hij Anya’s verloofde in een vorige missie heeft terechtgesteld. Anya weet dit wel en ze zint op wraak zodra de gemeenschappelijke missie voorbij is. Uitzonderlijk is de film beter dan het oorspronkelijke boek (meer actie), maar om de roman van Fleming compleet af te schrijven is ook weer te veel van het ‘goede’. Fleming weet de lezer de eerste 113 bladzijden (zonder Bond) te boeien, eigenlijk voert hij de spanning op want … iedereen weet dat vroeg of laat de held op het toneel moet verschijnen.

Het scenario en het boek van Wood is in elk geval een stuk spannender. Nochtans zijn er ook hier een paar verschillen met het scenario. Maar who cares, je weet toch voor je begint te lezen dat Bond het meisje zal redden en het verhaal zal eindigen in een gemeenschappelijke tropische vakantie of in een echtelijk bed. (herlezen 07.2010)

Thunderball

Auteur: Ian Fleming

James Bond leeft niet gezond, teveel alcohol en sigaretten, daarom wordt hij door M (zijn baas van de geheime dienst) naar een gezondheidskliniek gestuurd. Wanneer hij terug komt verneemt hij dat er intussen door een geheime misdadige organisatie, Spectre, twee kernkoppen werden gestolen. Wanneer hij aan de opdracht begint, krijgt hij hulp van de Amerikaanse CIA. Samen slagen ze erin de tuigen te lokaliseren maar ze beschikken over geen enkel bewijs. Toch roepen ze de hulp in van een Amerikaanse atoomduikboot met het risico zichzelf onsterfelijk belachelijk te maken, want de tijd tikt, Spectre dreigt immers de kernkoppen te laten ontploffen.

De titelsong van Thunderball is destijds wereldberoemd geworden in de uitvoering van de song van Tom Jones. Waarom de Nederlandse vertaling de titel: ‘Kalm aan Mr.Bond’ hanteert is een raadsel. In elk geval was de film destijds minstens even goed dan het boek. Flemings 9e boek.en vierde film. (herlezen 07.2010)

Goldfinger

Auteur: Ian Fleming           

            De gouverneur van de Engelse centrale Bank vermoedt dat er goud via een lek wegvloeit uit het koningrijk. Omdat het buitenland ermee betrokken is, wordt de geheime dienst ingeschakeld. James Bond vindt (uiteraard) het lek en achtervolgt de vermoedelijke dader Auric Goldfinger naar Frankrijk, daar ontdekt hij hoe de fraude in elkaar zit, maar Goldfinger is hem te slim af en stelt hem voor de keuze: sterven, of in dienst treden van Goldfinger’s misdadige organisatie. Met tegenzin stemt Bond toe en dan komt hij pas achter het echte plan van gangster. De man wil Fort Knox (USA) overvallen en tegelijkertijd het volledige dorpje uitmoorden om zijn doelstellingen te kunnen bereiken. James Bond slaagt erin een bericht over te brengen naar zijn vriend van de CIA Felix Leiter en deze zal met behulp van het leger de overval te laten mislukken maar hij kan niet voorkomen dat Goldfinger en zijn handlangers ontsnappen. Bond wordt kort daarop als gijzelaar meegenomen door de bende en in een spannend einde slaagt Bond erin om zich meester te maken van Goldfonger’s vliegtuig.

            Boek 7 – Film 3     (herlezen 07.2010

Dr. No

Auteur: Ian Fleming

Bond wordt naar Jamaïca gestuurd voor een “rust” vakantie na zijn avontuur met Smersh (zie ‘From Russia with love’) In een moeite moet hij een onrustwekkende verdwijning aldaar onderzoeken van het afdelingshoofd en zijn secretaresse. Al vlug blijken er sporen te lopen naar het eiland van een geheimzinnige Chinese doctor (No) die op een eiland guano (vogelmest) exploiteert als kunstmeststof. Wanneer Bond besluit om het eiland een bezoekje te brengen, vind hij op de kust een mooi naakt meisje die er zeldzame schelpen komt zoeken. Natuurlijk worden ze gevangen genomen en worden ze door Dr. No ter dood veroordeeld. Bond krijgt een kans om te overleven als hij een ingewikkeld parcours kan afleggen waar achter elke hoek de dood schuilt.

Dr. No was de zesde roman van Fleming en de eerste die met succes verfilmd werd.

(herlezen 07.2010)

From Russia with love

Auteur: Ian Fleming                                

De beeldmooie korporaal Tatania Romanova wordt door de moordafdeling van de USSR, SMERSH, naar Istamboel uitgezonden als lokaas met de bedoeling om James Bond te laten vermoorden. 

In een bloedstollende rit met de Orient Express van Istamboel naar Parijs slaagt Bond erin om de Smersh agenten van zich af te houden of hen om te brengen. Maar de top van de ‘pipeline’ wijst naar een hotelkamer in Parijs. De afzichtelijke Rosa Klebb, het hoofd van de dienst, bevindt zich in deze kamer er slaagt erin Bond dodelijk te verwonden.

Het was Ian Flemings boek 5 (een van de betere) en de tweede die verfilmd werd. Een film met Sean Connery als Bond, die het plot van het boek nogal strikt volgt, wat van latere films niet kan gezegd worden. (herlezen 07.2010)

Straat van duizend bloesems

Gail Tsukiyama

Een oude bekende auteur op deze blog en terecht.
Ook dit boek speelt zich af in Japan en begint in 1939.
Hiroshi en Kenji zijn twee weesjongens die opgevoed worden door hun obachan en ojichan (oma en opa).
Hiroshi droomt er van om sumotori te worden en elk vrij moment is hij aan het worstelen. Kenji is een dromer die helemaal op kan gaan in de maskers van het no-theater. Beide jongens vinden stilaan hun weg in wat ze gekozen hebben, maar net als Hiroshi naar de grote sumo-school mag, breekt, met de aanval op Pearl Harbor, de tweede wereldoorlog ook voor Japan uit. Hoewel de jongens nog te jong zijn om opgeroepen te worden in het leger, moeten ze allebei hun dromen opbergen (de sensei van Kenji verdwijnt op een dag spoorloos).
De oorlogsjaren zijn verschrikkelijk zwaar en niemand komt er ongeschonden uit.
Na die vreselijke tijd kunnen Hiroshi en Kenji toch opnieuw proberen om hun dromen waar te maken.

Niet het mooiste boek van Tsukiyama (van diegene die ik al gelezen heb), maar zeker nog altijd de moeite van het lezen waard.

Hotel New Hampshire

John Irving

Het verhaal van de familie Berry, vader, moeder en de kinderen Frank, een homo, Franny, de mooiste, John, de verteller, gewichtheffer en verliefd op zijn zus Franny, Lilly, die klein blijft en Ei.

Vader en moeder hebben elkaar leren kennen in een hotel, waar ze beiden een vakantiejob deden. Vader is steeds blijven dromen van zijn eigen hotel en wanneer in hun stadje Dairy de meisjesschool verkocht wordt, ziet vader zijn kans schoon. Het wordt het eerste van drie Hotels New Hampshire.
Er overkomt de familie het een en ander en er lopen de nodige bizarre figuren rond in het boek, wat zeker bijdraagt tot de sfeer van dit originele boek.
Met veel plezier gelezen.

Het Wiskunde Boek

Auteur: Clifford A. Pickover

Een prachtig boek! En nee, het is geen wiskundig boek maar een boek over de geschiedenis van de wiskunde.  In 250 artikeltjes van één bladzijde kort krijg je een overzicht van de belangrijkste wiskundige ontdekkingen.  Het begin zo'n 150 miljoen jaar voor onze jaartelling met enkele opmerkelijke wiskundige aspecten van o.m.  mieren en primaten.  De oudste menselijke wiskundige overblijfsel, het overbekende Ishango-beentje, kan in dit boek natuurlijk niet ontbreken.  Uiteraard komen de Oude Grieken met Pythagoras en Euclides op kop, uitgebreid aan bod.  Opvallend is dat veel hoofdstukjes gerelateerd zijn aan priemgetallen.  Het wordt echt duidelijk dat dit werkelijk de bouwstenen van de wiskunde zijn.  Verder heel veel meetkunde met de nadruk op fractalen, lang voor deze als zodanig bekend waren.  Verder veel aandacht voor de wiskunde achter spellen en spelletjes waarmee de link naar combinatieleer en kanrekening snel is gelegd.

Het is natuurlijk onvermijdelijk in zo'n overzicht maar er zijn onevenredig veel meer 'ontdekkingen' van de 20ste en 21ste eeuw dan van vroegere tijden.  Dit maakt dat de recente ontdekkingen wat minder spectaculair zijn dan  bijvoorbeeld de laatste stelling van Fermat uit de 17de eeuw.  Alleen de toekomst zal uitwijzen of de opgesomde items het werkelijk verdienen in dit boek te worden opgenomen.

Het wiskundeboek is ook een héél mooi boek!  Elke pagina/hoofdstuk heeft een prachtige bijpassende illustratie.  Dat kunnen foto's zijn, computergraphics, educatieve schema's of portretten.

Een must-read voor iedereen die wel wat heeft met wiskunde en wetenschap in 't algemeen.