donderdag 3 maart 2011

Het gelijk van Heisenberg


Frans Pollux

Ik ben er nog niet helemaal uit of ik dit boek nu goed vind of heel goed. Ik ben er ook nog niet uit hoe ik dit boek voor jullie moet beschrijven. Ik heb al gedacht dat ik het misschien nog eens een keertje moet lezen voor ik het volledig of toch op zijn minst wat beter snap.
Oef! Het is, vooral een nogal warrig boek, met een aantal tijdlijnen die naast elkaar verteld worden.
Waarover gaat het: Syris woont in de Verenigde Markten van Europa in de nabije toekomst. De VME is geen politieke staat, maar wordt enkel geleid door de markt van vraag en aanbod. Syris werkt voor het Managment dat nagaat of consumenten (geen burgers meer), wel volgzaam genoeg zijn en niet kritisch gaan denken. Verdachten verdwijnen spoorloos.
Syris is een zeer onaangenaam persoon, egoïstisch, narcistisch, zonder geweten, een echte klootzak. Hij leeft liever in een totalitair systeem, waarbij hij zijn ogen sluit voor de slachtoffers die hij maakt, als hij het maar goed heeft.
Er lopen verschillende verhalen door elkaar, zoals ik al zei, en vooral in het eerste deel is het heel verwarrend om te kunnen volgen.
Ik heb het boek na een tijdje weggelegd omdat ik eigenlijk niet verder wou lezen. Toch heb ik de draad weer opgenomen, omdat het boek me bleef intrigeren. Eenmaal terug begonnen, kon ik het met moeite nog wegleggen.
Er zit natuurlijk veel meer achter dan alleen maar het verhaaltje, maar voor mij is het probleem dat de schrijver teveel in een keer heeft willen vertellen.

Geen opmerkingen: