De Tweede Wereldoorlog door de ogen van de Duitsers

       

Ondertitel: de geschiedenis van het propagandatijdschrift ‘Signaal’  
Auteur: Ludwig Verduyn

Interessante invalshoek waaruit blijkt dat het Duitse opperbevel de Engelsen (zoals zij die steevast noemden, ipv Britten) en de Amerikanen de gehele oorlog zwaar onderschat hebben.

Grappig zijn de voorbeelden waarin de Amerikanen steevast worden afgeschilderd als -nog steeds- halve cowboys die niet anders doen dan meisjes kussen en zelfs meer ! (schrijft Signaal). Fast food eten, naar de bioscoop gaan en naar de danszalen. “Slappelingen die nooit zullen kunnen vechten, laat staan ‘Ons Vaderland’ veroveren”, zo besluit de hoofdredacteur.

Merkwaardig verrassend is dat ‘Signaal’ het eerste weekblad ter wereld was in kleur (een procédé van Agfa), zelfs Life magazine (USA) kon daar niet aan tippen. Alleen spijtig dat het boek een giga inleiding geeft naar de aanloop van WOII, inclusief de biografieën van bekende nazi’s (zoals Hitler, Goebels, enz), totaal overbodig tenzij je nog nooit gehoord hebt van de Tweede Wereldoorlog. Ook de gedetailleerde omschrijving van welke ministeries de redactie van ‘Signaal’ nu allemaal afhankelijk was, alsook de machtsstrijd onder de kopstukken, waren wat overbodig en zelfs saai. Nochtans zitten er een paar interessante en vlot leesbare en verrassende hoofdstukken in, het werd pas echt boeiend wanneer de schrijver de geallieerde en Duitse berichtgeving met elkaar gaat vergelijken. Onnodig te zeggen dat niet alleen de Duitse versie zwaar gecensureerd werd (ook de geallieerde trouwens) en waarin de (oorlogs) feiten zwaar verbloemd en verdraaid werden, zelfs met getrukeerde foto’s. Fotoshop avant la lettre ! Overgoten met authentieke foto’s, ook over België.

Lekker koken zonder recepten

Auteur: Dirk De Prins

De schrijver bekend van radio en tv én hobbykok heeft een speciaal kookboekje - zonder recepten - geschreven. Bijna 100 bladzijden lang geeft hij tips en weetjes om in de keuken te gebruiken. Voor de ervaren keukenprinsessen en doorwinterde chefs is dat oud nieuws, maar voor een beginnend kokje  bevat dit werkje heel wat zeer bruikbare tips, eenvoudig uitgelegd en zeker toepasbaar. Eén voorbeeld dat iedereen kent: tomaten pellen als vanzelf wanneer je ze 30 seconden onderdompelt in kokend water. Nog eentje: eieren koken barsten nooit meer wanneer je aan het kookwater wat azijn of (veel) zout toevoegt. Je moet het maar weten.

De Deeltjesdierentuin

Jean-Paul Keulen

Ik geef het toe, het 'standaardmodel' van de elementaire fysica mag dan wel gemeengoed geworden zijn, voor mij riep/roept het nog meer vragen op dan dat het verheldert.  Jean-Paul Keulen slaagt er op een ongelooflijk heldere manier in uit te leggen hoe de vork in de steel zit.  Hij begint bij het begin, bij de ontdekking van de atoomstructuur vanaf Thomson over Rutherford tot Bohr en Chadwick.  Vanaf dan passeren alle elementaire deeltjes de revue.  Op die manier bouwt hij de deeltjesdierentuin, zoals hij het noemt, op een logische wijze op.  Wie denkt dat dit een saaie opsomming is heeft het volledig mis!  Tijdens de rondleiding in de dierentuin heeft de gids aandacht voor de historische chronologie van de ontdekkingen, de tijdsgeest waarin dit gebeurde en de discussie die woedde. Hij staat ook stil bij belangrijke wetenschappers en hun theorieën.

Het blijft echter niet bij theorie alleen.  De Deeltjesdierentuin beschrijft ook het experimenteel onderzoek. Hoe komen experimenten tot stand? Hoe worden ze uitgevoerd? Waarmee moet zoal rekening gehouden worden? Waarom zijn sommige experimenten fout en hoe leidt dit tot nieuwe ontdekkingen? Uiteraard kan een boek als dit niet voorbijgaan aan de sneller-dan-het-licht-neutrino en de ontdekking van het Higgsboson. Deze beide gebeurtenissen zijn trouwens de aanleiding voor het boek.

Om aan te geven wat de toon van het boek is, een korte citaat: "Natuurkunde is net als seks: het dient een praktisch nut maar daar doen we het niet voor." 

Dit citaat mag nu ook weer niet de indruk wekken dat het hier over een stationromannetje gaat. Alhoewel je principieel geen kennis van het onderwerp nodig hebt, alles wordt logisch opgebouwd, helpt het toch als je weet waarover het gaat.  Er zijn enkele hoofdstukken die ik toch nog eens moet herlezen ... .

Miranda van frituur Miranda

Erik Vlaminck

Een novelle

Eigenlijk is dit het vervolg op een vorige roman van Vlaminck, "Suikerspin" maar het is helemaal niet nodig om dat boek gelezen te hebben om in dit boekje te kunnen volgen.

Modest is onverwacht gestorven op de parking van de Aldi. Dat zorgt ervoor dat Miranda, die een frituur uitbaat op de foor, zich zorgen maakt. Modest was haar ex-minnaar. Ze hadden elkaar nog niet zo lang geleden nog gezien. Zou ze wel naar de begrafenis gaan? Waar moest ze dan gaan zitten? Hoe moet ze zich gedragen tegenover Laura, zijn dochter?
Miranda, Modest en ook Miranda's ex-man, Arthur kennen elkaar al heel hun leven. Het zijn allemaal forains, foorkramers. Alsof het leven nog niet ingewikkeld genoeg is, wordt de zoon van Miranda en Arthur verliefd op de dochter van Laura. Het einde geeft een verklaring voor het boek "Suikerspin" maar ook voor dit kleine boekje.

Een dun boekje, op anderhalf uur is het uit, maar een mooi verhaal, goed geschreven. Het zet me zeker aan om "Suikerspin" eens te lezen.

Beestig China

Tom Van De Weghe

Met twee koffers, een vriendin en een baby vertrok journalist Tom Van De Weghe naar China. Het was maar voor een paar maanden, tot na de Olympische spelen. Het zouden uiteindelijk, tot hun vreugde, vijf jaar China worden.
Van De Weghe vertelt aan de hand van de Chinese dierenriem -elk teken staat voor een ander soort persoonlijkheid- over het leven van alledag in China. Hoe werkt, eet, leeft, slaapt, denkt de gewone Chinees. Bestaat dat wel, de gewone Chinees en hoe houdt hij stand in dit immense land met zijn strikte politieke cultuur?
Het is een boeiend boek geworden, met informatie uit eerste hand over een land dat niet bekend staat om zijn openheid. Ook de auteur kwam meerdere keren in aanvaring met de autoriteiten omdat hij niet netjes de uitgezette paadjes volgde.
Zeker de moeite waard als je wat meer wil weten over China, waar het zeker niet allemaal rozengeur en manenschijn is.

De dag dat we Andy zijn arm afzaagden

Marnix Peeters

Werner Plöts wordt als jongetje door zijn vader gedumpt bij de aartslelijke zusters Crique. Daar wonen ook Andy en de beer Orzas. De dag dat een van de zusters Andy zijn arm afzaagt, om verdere verrotting te voorkomen, trekt Werner met de beer de wijde wereld in en beleeft daar heel wat avonturen.

Dit verhaal leest als een sprookje met smerige en hilarische stukken in. Het doet soms wat denken aan Verhulst's "De helaasheid der dingen". Kortom komt het erop neer dat "you are born shit, you live shit and you'll die shit". Telkens als Werner denkt dat het wel goed komt, draait het leven hem een loer.
Het is bizar boek van een auteur met een bizarre fantasie.

Het gezicht van de oorlog

Rudi Vranckx

Rudi Vranckx heeft heel veel gereisd en gezien in zijn carrière. Dit boek is een weerslag van de grote en kleine verhalen die hij en zijn ploeg meemaakten op deze reizen, in moeilijke omstandigheden, in woelige landen. Met heel veel foto's, het heeft zo een beetje weg van een reisalbum, behalve dat de foto's niet de traditionele vakantiekiekjes weergeven. Boeiend om ook eens een beetje achter de schermen te kijken van een hechte ploeg mensen die een zwaar en gevaarlijk beroep uitoefenen.