Auteur: Marisha Pessl
Tja net uitgelezen. In de recensies wordt de auteur omschreven als een mengeling van Hitchcock en Donna Tartt (Verborgen geschiedenis) en ‘leesvoer van originele vernieuwende fictie’. Op zich wat overdreven, hoewel de schrijfstijl inderdaad doet denken aan Donna Tartt. De 548 tellende turf komt nogal traag op gang en is typisch en sterk Amerikaans getint, zoals Tartt. Maar of dat je er de etiketten ‘Hitchcock’ en ‘origineel vernieuwend’ mag opplakken durf ik te betwijfelen. Wie de eerste vijftig-zestig bladzijden wil doorbijten, zal een goed verteld verhaal ontdekken waarin de mysteries niet uit de lucht zijn. Beetje bij beetje komt men te weten waarover het gaat en dan nog word er veel aan het invulvermogen van de lezer overgelaten. Alhoewel ik het plot doorhad neemt het verhaal toch nog een paar opmerkelijke wendingen. De zinsconstructies zijn zondermeer fenomenaal te noemen met onnavolgbare en hemelse volzinnen, volgestouwd met citaten, die het lezen dan weer moeilijk maken. .
De roman verhaalt een studente middelbaar (Blue) die met haar vader van stad naar stad trekt vanwege het beroep van vader. Wanneer ze langere tijd verblijven in een klein provinciestadje leert Blue de lerares filmkunde (Hannah) kennen waarmee zij en haar teamgenoten een speciale band mee opbouwen. Tijdens een trektocht in de bergen georganiseerd door de mysterieuze Hannah wordt deze laatste verhangen terug gevonden. Het politieverslag is duidelijk, zelfmoord maar Blue ontdekt dat er meer achterzit en ze gaat op zoek naar aanwijzingen. (gelezen 06.2008)
2 opmerkingen:
Dit boek staat op mijn Te lezen-lijstje, maar ik denk dat ik het maar niet in bij de dringend te lezen-boeken zet, nu ik jou verslag erover lees. Ik denk dat er dan zijn die ik liever eerst zou lezen.
Echt slecht is het niet hoor, ik heb een persoonlijke score van 78/100 gegeven, daar waar ik 'Het lelietheater' van Lulu Wang 90/100 en 'Fortuna's dochter' 95/100 heb gequoteerd, ter vergelijking
Een reactie posten