Isabel Allende
Maya Vidal vertrekt naar een klein eilandje voor de kust van Chili, verplicht en met het absolute verbod om contact op te nemen met wie dan ook van haar familie. Niemand mag weten waar ze zich bevindt.
Maya is nog maar negentien jaar, maar heeft al heel wat meegemaakt in haar jonge leven. Haar moeder, een Deense stewardess dumpte haar dochter na een week bij haar "schoonmoeder" en haar vader laat maar wat graag de opvoeding van zijn dochter over aan zijn Chileense moeder, Nidi en zijn zwarte stiefvader, Popo. Wanneer Popo sterft, valt heel Maya's wereld in duigen en ook Nidi is compleet van de kaart. Als Nidi zich eindelijk herpakt, is het voor Maya al te laat, ze is een kleine drugscrimineel geworden die zich van niets of niemand iets aantrekt. Nidi en een vriend van de familie proberen Maya zoveel mogelijk te helpen, maar het gaat van kwaad naar veel en veel erger met haar. Totdat er een punt komt waarop ze niet meer verder kan en ze naar haar grootmoeder wordt teruggebracht.
Twee verhalen lopen door elkaar: de Maya die op het eiland woont en tot bezinning komt en de Maya die ontspoort tot ze er bijna aan onderdoor gaat.
Het is altijd een fijn om een boek van Allende te lezen, ook nu weer. Het is een typisch boek van deze schrijfster als je kijkt naar de thema's die altijd terugkomen: Chili, de dictatuur, Neruda, het belang van familie en van de geesten van overledenen. Er is ook altijd hoop in haar boeken. Wat niet zo typisch Allende is aan dit boek, is de rauwheid waarmee het leven van Maya wordt beschreven, het leven aan de zelfkant van de maatschappij, de drugscene en het geweld.
Een boek dat uit is voor je het beseft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten