Ling Zhang
In 1879 gaat de 16-jarige Fong Tak-Fat aan boord van een oceaanstomer naar Canada, naar de Gold Mountain, zoals de Chinezen de westkust van Canada noemden; vastbesloten daar een leven op te bouwen en zo ook de familie in China te helpen.
Dit is het begin van een familiesaga, over hoe de leden van de familie over vier generaties in twee verschillende omstandigheden proberen te overleven.
Het leven van de Chinese mannen was keihard in Canada, aangeworven om de spoorwegen aan te leggen, kregen zij het vuilste, gevaarlijkste en hardste werk, het minst loon en het slechtste eten. Toch probeerden ze nog wat geld te sturen naar hun vrouw en kinderen in het thuisland. Ook daar was het leven ver van gemakkelijk voor de achtergebleven vrouw en haar kinderen. Kinderen die vaak hun vader nog nooit of amper een of twee keren hadden gezien, totdat de jongens oud genoeg waren om ook naar de Gouden Bergen te gaan om "dollarbrieven" te kunnen verdienen.
Een boeiend verhaal over een stukje geschiedenis waar we niet zoveel vanaf weten. Geschreven in een strakke stijl. Een goed boek, eentje dat je moeilijk kan wegleggen. Toch ook een puntje van kritiek: de verhalen van de verschillende generaties en dan nog eens die in China en in Canada worden door elkaar verteld. Hoewel er boven het hoofdstuk telkens de plaats en de tijd wordt meegegeven, is er soms wat verwarring, mee omdat de Chinese namen nogal op elkaar lijken en je vooral in het begin nog niet goed de verschillende personages kent.
Dit mag je zeker niet tegenhouden het boek te lezen.
woensdag 25 december 2013
maandag 23 december 2013
Bajesklant
Ronnie Thompson
De auteur beschrijft zijn leven als cipier in een van de zwaarst bewaakte gevangenissen van Engeland. Een gevangenis zoals er zovelen zijn, te oud, onaangepast, te veel gevangenen en te weinig (goed) personeel. Corruptie, drugssmokkel, vriendjespolitiek en incompetentie maken het plaatje compleet. Ook het thuisfront begrijpt niet altijd wat er allemaal speelt in een gevangenis. Toch zijn er nog heel wat cipiers die proberen om hun job op een ernstige en correcte manier uit te voeren.
Een rauw verslag van een hard beroep en al vertelt de auteur het verhaal vanuit zijn waarheid, toch geeft dit boek een goed beeld over het leven in de gevangenis. Het is uiteindelijk een pleidooi geworden voor meer respect voor een beroep waarvan we meestal een erg stereotiep beeld hebben.
De auteur beschrijft zijn leven als cipier in een van de zwaarst bewaakte gevangenissen van Engeland. Een gevangenis zoals er zovelen zijn, te oud, onaangepast, te veel gevangenen en te weinig (goed) personeel. Corruptie, drugssmokkel, vriendjespolitiek en incompetentie maken het plaatje compleet. Ook het thuisfront begrijpt niet altijd wat er allemaal speelt in een gevangenis. Toch zijn er nog heel wat cipiers die proberen om hun job op een ernstige en correcte manier uit te voeren.
Een rauw verslag van een hard beroep en al vertelt de auteur het verhaal vanuit zijn waarheid, toch geeft dit boek een goed beeld over het leven in de gevangenis. Het is uiteindelijk een pleidooi geworden voor meer respect voor een beroep waarvan we meestal een erg stereotiep beeld hebben.
Maar buiten is het feest
Arthur Japin
Zonne is een gevierde en beroemde zangeres, maar vandaag staan de journalisten op haar te wachten om een heel andere reden. Zonne wil haar nichtje adopteren, de dochter van haar verongelukte zus. Ze wil het meisje, koste wat kost besparen wat zijzelf en ook haar zus is aangedaan. Vraag is in hoeverre Zonne de herinneringen aankan om haar nichtje te redden.
"Er zijn maar twee plekken waar je niets kan overkomen. Wij hebben dat al jong geleerd. Helemaal veilig ben je óf weggeborgen in het donker, zodat geen mens je zien kan, óf in het volle licht van de schijnwerpers, waar niemand je kan missen."
Er zijn alleen maar slachtoffers in dit boek. Allemaal de schuld van die ene man die meent dat hij alles mag en iedereen zijn wil kan opleggen (eventueel met chantage).
Een boek over schuld en onschuld; over slachtoffers die zich plots gaan weren en oude rekeningen die worden vereffend. Nergens huilerig of klef, soms keihard en onaangenaam.
Goed geschreven, goed verhaal, zoals we van Japin gewoon zijn.
De eenzame polygamist

Brady Udall
Golden Richards is een eenzaam man. Hoe dat kan met vier vrouwen in drie verschillende huizen en achtentwintig (levende) kinderen? Dat lees je in De eenzame polygamist.
We zijn in de jaren 60-70, in Utah., USA.
Golden is lid van een sektarische tak van de Mormonen en wordt geleefd door zijn vrouwen, maar ook met zijn kinderen heeft hij weinig contact. Bovendien gaat het bergaf met zijn bouwbedrijf en maakt de man zich zorgen hoe hij al die monden moet blijven voeden.
Verder dringt de leider van de congregatie aan tot het huwen van nog een vijfde vrouw en wordt Golden verliefd op de vrouw van zijn werkgever..
Maar ook de vrouwen en de kinderen worstelen met de hele situatie en voelen zich benadeeld, omdat geen enkel persoon 32 mensen allemaal evenveel liefde en aandacht geven.
Een schitterend boek, ondanks alle tragiek, omdat het heel goed en met veel humor verteld wordt, een beetje in dezelfde stijl als John Irving.
zondag 15 december 2013
A wet look at climate change
auteur: Dr. Peter Moir
Een gratis boekje! 't Is eens iets anders. Maar daarom niet minder waardevol. Peter Moir legt op uiterst eenvoudige wijze uit wat de gevolgen zijn van de opwarming van de aarde. In tegenstelling tot wat je verwacht en tot wat anderen doen, gaat Moir niet uit van de opwarming maar focust hij op de vochtigheid. Hij verklaart eerst het dynamisch evenwicht tussen waterhoeveelheid, temperatuur en relatieve vochtigheid om verder de gevolgen ervan op weerfenomenen zoals orkanen, maar ook op onze gezondheid en voeding, economie, landbouw en nog zoveel meer uit de doeken te doen.
En denk erom 'always consider the temperature!'
ECONOSHOCK 2.0
Auteur: Geert Noels
In 2008 schreef Geert Noels 'Econoshock', zijn boek nav. de financiële crisis die toen in volle hevigheid woedde (zie eerder in deze blog). Het was destijds een verademing te lezen dat, in tijden van de ergste crisis sinds de jaren '30 van de vorige eeuw, er toch het economisch inzicht was dat er wat moest veranderen. Nu, in 2013, komt Noels met het vervolg van zijn boek, 'Econoshock 2.0'.
In 'de 2.0' kan je vaststellen dat er tegelijkertijd weinig veranderd is terwijl er toch heel wat is gebeurd. Ten goede en ten kwade. Aan de hand van zes economische schokken stelt Geert Noels glashelder wat de grote vraagstukken van de (economische) wereld zijn anno nu. Deze zes schokken zijn: de financiële schok, de ICT schok, de demografische schok, de groeilanden schok, de energieschok en last but not least, de klimaatschok. Van iedere schok wordt dmv. voorbeelden duidelijk gemaakt wat de aanleiding, probleem en gevolg zijn, maar er wordt tevens een mogelijke oplossing voorgesteld. Deze oplossingen zijn verbazend menselijk, logisch, duurzaam, vaak eenvoudig en zelfs voor de hand liggend, maar daardoor niet minder onverwacht. Noels pleit niet voor minder economie maar voor een andere economie. Eén op mensenmaat. Eén die er moet voor zorgen dat ook de volgende generaties nog een economie hebben, die naam waardig.
Econoshock 2.0 is een must-read. Niet altijd even eenvoudig maar wel steeds duidelijk. Ook voor iemand zoals ik die geen noties van economie heeft. Een bestseller in wording. Ik kijk al uit naar het volgende boek van Geert Noels.
zaterdag 24 augustus 2013
De Tweede Wereldoorlog door de ogen van de Duitsers
Auteur: Ludwig Verduyn

Interessante invalshoek waaruit blijkt dat het Duitse
opperbevel de Engelsen (zoals zij die steevast noemden, ipv Britten) en de
Amerikanen de gehele oorlog zwaar onderschat hebben.
Grappig zijn de voorbeelden waarin de Amerikanen steevast
worden afgeschilderd als -nog steeds- halve cowboys die niet anders doen dan meisjes
kussen en zelfs meer ! (schrijft Signaal). Fast food eten, naar de bioscoop gaan en naar de
danszalen. “Slappelingen die nooit zullen kunnen vechten, laat staan ‘Ons
Vaderland’ veroveren”, zo besluit de hoofdredacteur.
Merkwaardig
verrassend is dat ‘Signaal’ het eerste weekblad ter wereld was in kleur (een
procédé van Agfa), zelfs Life magazine (USA) kon daar niet aan tippen. Alleen
spijtig dat het boek een giga inleiding geeft naar de aanloop van WOII,
inclusief de biografieën van bekende nazi’s (zoals Hitler, Goebels, enz),
totaal overbodig tenzij je nog nooit gehoord hebt van de Tweede Wereldoorlog. Ook
de gedetailleerde omschrijving van welke ministeries de redactie van ‘Signaal’
nu allemaal afhankelijk was, alsook de machtsstrijd onder de kopstukken, waren
wat overbodig en zelfs saai. Nochtans zitten er een paar interessante en vlot
leesbare en verrassende hoofdstukken in, het werd pas echt boeiend wanneer de
schrijver de geallieerde en Duitse berichtgeving met elkaar gaat vergelijken.
Onnodig te zeggen dat niet alleen de Duitse versie zwaar gecensureerd werd (ook
de geallieerde trouwens) en waarin de (oorlogs) feiten zwaar verbloemd en
verdraaid werden, zelfs met getrukeerde foto’s. Fotoshop avant la lettre ! Overgoten
met authentieke foto’s, ook over België.
Lekker koken zonder recepten
Auteur: Dirk De Prins
De schrijver bekend van radio en tv én hobbykok heeft een
speciaal kookboekje - zonder recepten - geschreven. Bijna 100 bladzijden lang
geeft hij tips en weetjes om in de keuken te gebruiken. Voor de ervaren
keukenprinsessen en doorwinterde chefs is dat oud nieuws, maar voor een
beginnend kokje bevat dit werkje heel
wat zeer bruikbare tips, eenvoudig uitgelegd en zeker toepasbaar. Eén voorbeeld
dat iedereen kent: tomaten pellen als vanzelf wanneer je ze 30 seconden
onderdompelt in kokend water. Nog eentje: eieren koken barsten nooit meer
wanneer je aan het kookwater wat azijn of (veel) zout toevoegt. Je moet het maar
weten.zondag 18 augustus 2013
De Deeltjesdierentuin
Jean-Paul Keulen
Ik geef het toe, het 'standaardmodel' van de elementaire fysica mag dan wel gemeengoed geworden zijn, voor mij riep/roept het nog meer vragen op dan dat het verheldert. Jean-Paul Keulen slaagt er op een ongelooflijk heldere manier in uit te leggen hoe de vork in de steel zit. Hij begint bij het begin, bij de ontdekking van de atoomstructuur vanaf Thomson over Rutherford tot Bohr en Chadwick. Vanaf dan passeren alle elementaire deeltjes de revue. Op die manier bouwt hij de deeltjesdierentuin, zoals hij het noemt, op een logische wijze op. Wie denkt dat dit een saaie opsomming is heeft het volledig mis! Tijdens de rondleiding in de dierentuin heeft de gids aandacht voor de historische chronologie van de ontdekkingen, de tijdsgeest waarin dit gebeurde en de discussie die woedde. Hij staat ook stil bij belangrijke wetenschappers en hun theorieën.
Het blijft echter niet bij theorie alleen. De Deeltjesdierentuin beschrijft ook het experimenteel onderzoek. Hoe komen experimenten tot stand? Hoe worden ze uitgevoerd? Waarmee moet zoal rekening gehouden worden? Waarom zijn sommige experimenten fout en hoe leidt dit tot nieuwe ontdekkingen? Uiteraard kan een boek als dit niet voorbijgaan aan de sneller-dan-het-licht-neutrino en de ontdekking van het Higgsboson. Deze beide gebeurtenissen zijn trouwens de aanleiding voor het boek.
Om aan te geven wat de toon van het boek is, een korte citaat: "Natuurkunde is net als seks: het dient een praktisch nut maar daar doen we het niet voor."
Dit citaat mag nu ook weer niet de indruk wekken dat het hier over een stationromannetje gaat. Alhoewel je principieel geen kennis van het onderwerp nodig hebt, alles wordt logisch opgebouwd, helpt het toch als je weet waarover het gaat. Er zijn enkele hoofdstukken die ik toch nog eens moet herlezen ... .
Ik geef het toe, het 'standaardmodel' van de elementaire fysica mag dan wel gemeengoed geworden zijn, voor mij riep/roept het nog meer vragen op dan dat het verheldert. Jean-Paul Keulen slaagt er op een ongelooflijk heldere manier in uit te leggen hoe de vork in de steel zit. Hij begint bij het begin, bij de ontdekking van de atoomstructuur vanaf Thomson over Rutherford tot Bohr en Chadwick. Vanaf dan passeren alle elementaire deeltjes de revue. Op die manier bouwt hij de deeltjesdierentuin, zoals hij het noemt, op een logische wijze op. Wie denkt dat dit een saaie opsomming is heeft het volledig mis! Tijdens de rondleiding in de dierentuin heeft de gids aandacht voor de historische chronologie van de ontdekkingen, de tijdsgeest waarin dit gebeurde en de discussie die woedde. Hij staat ook stil bij belangrijke wetenschappers en hun theorieën.
Het blijft echter niet bij theorie alleen. De Deeltjesdierentuin beschrijft ook het experimenteel onderzoek. Hoe komen experimenten tot stand? Hoe worden ze uitgevoerd? Waarmee moet zoal rekening gehouden worden? Waarom zijn sommige experimenten fout en hoe leidt dit tot nieuwe ontdekkingen? Uiteraard kan een boek als dit niet voorbijgaan aan de sneller-dan-het-licht-neutrino en de ontdekking van het Higgsboson. Deze beide gebeurtenissen zijn trouwens de aanleiding voor het boek.
Om aan te geven wat de toon van het boek is, een korte citaat: "Natuurkunde is net als seks: het dient een praktisch nut maar daar doen we het niet voor."
Dit citaat mag nu ook weer niet de indruk wekken dat het hier over een stationromannetje gaat. Alhoewel je principieel geen kennis van het onderwerp nodig hebt, alles wordt logisch opgebouwd, helpt het toch als je weet waarover het gaat. Er zijn enkele hoofdstukken die ik toch nog eens moet herlezen ... .
zondag 11 augustus 2013
Miranda van frituur Miranda
Erik Vlaminck
Een novelle
Eigenlijk is dit het vervolg op een vorige roman van Vlaminck, "Suikerspin" maar het is helemaal niet nodig om dat boek gelezen te hebben om in dit boekje te kunnen volgen.
Modest is onverwacht gestorven op de parking van de Aldi. Dat zorgt ervoor dat Miranda, die een frituur uitbaat op de foor, zich zorgen maakt. Modest was haar ex-minnaar. Ze hadden elkaar nog niet zo lang geleden nog gezien. Zou ze wel naar de begrafenis gaan? Waar moest ze dan gaan zitten? Hoe moet ze zich gedragen tegenover Laura, zijn dochter?
Miranda, Modest en ook Miranda's ex-man, Arthur kennen elkaar al heel hun leven. Het zijn allemaal forains, foorkramers. Alsof het leven nog niet ingewikkeld genoeg is, wordt de zoon van Miranda en Arthur verliefd op de dochter van Laura. Het einde geeft een verklaring voor het boek "Suikerspin" maar ook voor dit kleine boekje.
Een dun boekje, op anderhalf uur is het uit, maar een mooi verhaal, goed geschreven. Het zet me zeker aan om "Suikerspin" eens te lezen.
Een novelle
Eigenlijk is dit het vervolg op een vorige roman van Vlaminck, "Suikerspin" maar het is helemaal niet nodig om dat boek gelezen te hebben om in dit boekje te kunnen volgen.
Modest is onverwacht gestorven op de parking van de Aldi. Dat zorgt ervoor dat Miranda, die een frituur uitbaat op de foor, zich zorgen maakt. Modest was haar ex-minnaar. Ze hadden elkaar nog niet zo lang geleden nog gezien. Zou ze wel naar de begrafenis gaan? Waar moest ze dan gaan zitten? Hoe moet ze zich gedragen tegenover Laura, zijn dochter?
Miranda, Modest en ook Miranda's ex-man, Arthur kennen elkaar al heel hun leven. Het zijn allemaal forains, foorkramers. Alsof het leven nog niet ingewikkeld genoeg is, wordt de zoon van Miranda en Arthur verliefd op de dochter van Laura. Het einde geeft een verklaring voor het boek "Suikerspin" maar ook voor dit kleine boekje.
Een dun boekje, op anderhalf uur is het uit, maar een mooi verhaal, goed geschreven. Het zet me zeker aan om "Suikerspin" eens te lezen.
Beestig China
Tom Van De Weghe
Met twee koffers, een vriendin en een baby vertrok journalist Tom Van De Weghe naar China. Het was maar voor een paar maanden, tot na de Olympische spelen. Het zouden uiteindelijk, tot hun vreugde, vijf jaar China worden.
Van De Weghe vertelt aan de hand van de Chinese dierenriem -elk teken staat voor een ander soort persoonlijkheid- over het leven van alledag in China. Hoe werkt, eet, leeft, slaapt, denkt de gewone Chinees. Bestaat dat wel, de gewone Chinees en hoe houdt hij stand in dit immense land met zijn strikte politieke cultuur?
Het is een boeiend boek geworden, met informatie uit eerste hand over een land dat niet bekend staat om zijn openheid. Ook de auteur kwam meerdere keren in aanvaring met de autoriteiten omdat hij niet netjes de uitgezette paadjes volgde.
Zeker de moeite waard als je wat meer wil weten over China, waar het zeker niet allemaal rozengeur en manenschijn is.
Met twee koffers, een vriendin en een baby vertrok journalist Tom Van De Weghe naar China. Het was maar voor een paar maanden, tot na de Olympische spelen. Het zouden uiteindelijk, tot hun vreugde, vijf jaar China worden.
Van De Weghe vertelt aan de hand van de Chinese dierenriem -elk teken staat voor een ander soort persoonlijkheid- over het leven van alledag in China. Hoe werkt, eet, leeft, slaapt, denkt de gewone Chinees. Bestaat dat wel, de gewone Chinees en hoe houdt hij stand in dit immense land met zijn strikte politieke cultuur?
Het is een boeiend boek geworden, met informatie uit eerste hand over een land dat niet bekend staat om zijn openheid. Ook de auteur kwam meerdere keren in aanvaring met de autoriteiten omdat hij niet netjes de uitgezette paadjes volgde.
Zeker de moeite waard als je wat meer wil weten over China, waar het zeker niet allemaal rozengeur en manenschijn is.
De dag dat we Andy zijn arm afzaagden
Marnix Peeters
Werner Plöts wordt als jongetje door zijn vader gedumpt bij de aartslelijke zusters Crique. Daar wonen ook Andy en de beer Orzas. De dag dat een van de zusters Andy zijn arm afzaagt, om verdere verrotting te voorkomen, trekt Werner met de beer de wijde wereld in en beleeft daar heel wat avonturen.
Dit verhaal leest als een sprookje met smerige en hilarische stukken in. Het doet soms wat denken aan Verhulst's "De helaasheid der dingen". Kortom komt het erop neer dat "you are born shit, you live shit and you'll die shit". Telkens als Werner denkt dat het wel goed komt, draait het leven hem een loer.
Het is bizar boek van een auteur met een bizarre fantasie.
Werner Plöts wordt als jongetje door zijn vader gedumpt bij de aartslelijke zusters Crique. Daar wonen ook Andy en de beer Orzas. De dag dat een van de zusters Andy zijn arm afzaagt, om verdere verrotting te voorkomen, trekt Werner met de beer de wijde wereld in en beleeft daar heel wat avonturen.
Dit verhaal leest als een sprookje met smerige en hilarische stukken in. Het doet soms wat denken aan Verhulst's "De helaasheid der dingen". Kortom komt het erop neer dat "you are born shit, you live shit and you'll die shit". Telkens als Werner denkt dat het wel goed komt, draait het leven hem een loer.
Het is bizar boek van een auteur met een bizarre fantasie.
Het gezicht van de oorlog
Rudi Vranckx
Rudi Vranckx heeft heel veel gereisd en gezien in zijn carrière. Dit boek is een weerslag van de grote en kleine verhalen die hij en zijn ploeg meemaakten op deze reizen, in moeilijke omstandigheden, in woelige landen. Met heel veel foto's, het heeft zo een beetje weg van een reisalbum, behalve dat de foto's niet de traditionele vakantiekiekjes weergeven. Boeiend om ook eens een beetje achter de schermen te kijken van een hechte ploeg mensen die een zwaar en gevaarlijk beroep uitoefenen.
Rudi Vranckx heeft heel veel gereisd en gezien in zijn carrière. Dit boek is een weerslag van de grote en kleine verhalen die hij en zijn ploeg meemaakten op deze reizen, in moeilijke omstandigheden, in woelige landen. Met heel veel foto's, het heeft zo een beetje weg van een reisalbum, behalve dat de foto's niet de traditionele vakantiekiekjes weergeven. Boeiend om ook eens een beetje achter de schermen te kijken van een hechte ploeg mensen die een zwaar en gevaarlijk beroep uitoefenen.
maandag 29 juli 2013
In vredesnaam
Auteur: Daniëlle Hermans
In de nok van de Utrechtse Domkerk hangt het levenloze
lichaam van een vrouw. Niet lang daarna worden in twee andere kerken in Utrecht
twee vrouwenlichamen aangetroffen. Ook zij zijn op gruwelijke wijze om het
leven gebracht.
Rechercheurs Rob van Helden en Nicole Hessels worden op de
zaak gezet. Tijdens het onderzoek stuiten zij op een geheim gangenstelsel onder
het hart van de oude binnenstad waar tientallen portretten van vrouwen hangen.
Wie zijn die vrouwen? En wat betekent dat symbool – een wiel met zes spaken –
dat overal opduikt? Stap voor stap komen Rob en Nicole erachter dat de moorden
iets met de Vrede van Utrecht, die in 1713 is gesloten, te maken hebben.
Hermans is Uterchtse maar het boek is helemaal niet Hollands
getint, integendeel ze geeft soms flink af op de Nederlanders. Deze roman is
een uitstekend vlot lezend stuk tekst geworden met een verrassend einde. Best
genietbaar, van deze schrijfster wil ik best nog eens wat lezen.
Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten
Auteur: Dimitri Verhulst
Zij is gazelle,
een mooi woord voor de betere prostitué. Hij is wielrenner, een bekende en
smijt met geld. Als Senegalese komt dit zwartje de blanke wielrenner tegen,
niet als klant. Nee zij wil een echte relatie en misschien wel de mogelijkheid
om uit haar onbetekenende wereld te stappen. Tot de wielrenner op een door haar
gehuurde kamer dood wordt teruggevonden. Uiteraard wordt ze beschuldigd van
moord, zelfs roofmoord want de gsm is verdwenen.
Dimitri
Verhulst vertelt het verhaal vanuit het standpunt van de Senegalese, zijn versie hoe Frank Vandenbroucke om
het leven is gekomen. Een kleine (91 blz) maar uitstekend en boeiend geschreven
roman(netje).
Ik neem je mee
Auteur: Jennifer Crusie
Een oer-Amerikaans
driestuiverromannetje, maar het is vakantie. Dus ideaal om op het strand, in
het bos of lui in je tuinzetel wat te lezen. Hoewel de draad van het verhaal
een geschikt onderwerp zou kunnen zijn om er een boeiend boek van te maken,
Crusie pakt het allemaal heel luchtig, cliché en doorzichtig aan, zonder de
personages echt uit te werken. Al vanaf blz. 50 weet je hoe het gaat eindigen.
Linc(holon) moet,
wil hij aangenomen worden als universiteitsprofessor, zijn vrouw meebrengen.
Maar die heeft hij niet. De in geldnood zittende Daisy, zijn onderbuur, wil
graag voor 1000 $ deze rol wel op zich nemen. Niet alleen beginnen de emoties
op te spelen (heel voorspelbaar) maar de rector vind het nu wel eens tijd dat
Linc trouwt met zijn verloofde, dus trouwen ze. Weliswaar slapen ze in aparte
slaapkamers, totdat de schoonmoeders op bezoek komen om de kerstperiode door te
brengen. Nu moeten ze wel in hetzelfde bed slapen. Het boek is niet al te
slecht verteld, maar zoals gezegd een echt ontspanningsverhaaltje. Ik zou het
woord roman zelfs niet in de mond durven nemen.
donderdag 27 juni 2013
Life
Auteur(s): Keith Richards & James Fox
vijand het over eens,
maar schrijven kan hij niet, zelfs niet met hulp van ‘The Sunday times’
journalist James Fox. Het boek is nogal wat rommelig samengesteld en
volgestouwd met data en persoonlijkheden die voor hem dan misschien wel erg
belangrijk waren (of zijn), maar waar de gewone lezer niets mee opschiet of die
nauwelijks een bijdrage leveren aan het geheel van zijn leven. Verrassend zijn
de beschrijvingen over de samenwerking met The Beatles (!) of over bijvoorbeeld
hoe een Stonesplaat tot stand kwam. Ook schildert hij Mick Jagger helemaal
anders af, dan de media ons hebben willen laten geloven. Natuurlijk komt zijn
en Anita’s (Pallenberg) drugsverslaving uitgebreid aan bod, een weinig
stichtend voorbeeld. Deze meer dan 550 blz tellende turf begint op den duur
letterlijk en figuurlijk wat zwaar te wegen, alle recensies (o.a. van Humo) ten
spijt, tenzij je … een hevige fan bent natuurlijk.
Congo dokters
Auteurs: diverse
Verscheidene dokters van allerlei afkomst doen hun verhaal over hun werk in ‘de Congo’. Iedere hoofdstuk is een andere arts aan het woord, meestal over de periode van de tweede helft van de 20e eeuw. Eigenlijk komt ieder verhaal op hetzelfde neer, gebrekkige medische apparatuur, onvoldoende medicatie en aanvoer, de grote afstanden naar de medische posten en het verschil dat de westerse artsen maken om de grootste noden toch te ledigen. Op den duur wordt het wat vervelend om te lezen, maar dat deze geneesheren en –dames heldenwerk hebben verricht staat als een paal boven water.
Het voorseizoen
Auteur: David Pefko
Je gaat mee in het leven van de eenzame, continu drinkende Steve
Mellors uit Leicester die zwelgt in zelfmedelijden. Een loser. Op het moment
dat hij verliefd wordt op zijn vaste Roemeens hoertje Anca, met wie hij
overigens weinig meer doet dan praten, gaat het fout. Zeker als hij haar ook
nog in bescherming wil nemen tijdens een politie-inval waarover hij de leiding
heeft. Zo lokt de ene misstap de andere uit en raakt Mellors steeds meer
verstrikt in een web van leugens.
Ondanks zijn geknoei, blijft Mellors sympathiek, hij die toch
nog iets probeert ervan te maken, hij die probeert alleen maar goed te doen
Maar jij je bent met de tragische hoofdpersoon de enige die de waarheid weet,
zodat je soms met enige huivering verder leest om te zien welke leugen nu weer
ontmaskerd wordt. Zo word je medeplichtig zonder te kunnen ingrijpen en zo
blijf je lezen in dit vlot maar toch wel ook een beetje deprimerend werk. Hoe
zal dit eindigen ? Zonder het plot te verklappen mogen we wel zeggen dat het
boek met een anticlimax stopt.
Of Pefko, winnaar van de Gouden Boekenuil
2012, nu werkelijk een boek van wereldformaat heeft geschreven is nog
zeer de vraag, maar vertellen kan hij. Daar gaan we nog van horen.
dinsdag 4 juni 2013
De wolkenatlas
David Mitchell
Neen, neen, geen wetenschappelijk werk over wolken, maar een roman, een heel goede roman trouwens.
Het boek is verdeeld in zes verhalen, die telkens in een andere, chronologisch volgende periode spelen, in een andere setting, maar die uiteindelijk allemaal wel een connectie hebben met elkaar. Elk verhaal wordt door iemand anders verteld en elk verhaal heeft dus ook zijn eigen stijl. Bovendien stoppen de verhalen telkens abrupt, om na het zesde verhaal, -het enige dat meteen in zijn geheel verteld wordt- terug van vijf naar een verder verteld te worden.
Lijkt het ingewikkeld? Dat is het ook wel een beetje, je krijgt telkens een ander concept voorgeschoteld en als het spannend/boeiend wordt, dan moet je aan een ander stuk en stijl wennen. Bovendien moet je in het tweede deel soms wel even je geheugen opfrissen over hoe het verhaal ook weer ging.
Toch is het boek al die moeite waard. Elk verhaal op zich is al boeiend en het geheel is het zeker.
De kerngedachte achter het boek: macht en uitbuiting is van alle tijden, maar ook de vraag waarom net Europa zo dominant is geweest in het exploreren/exploiteren van de wereld?
Neen, neen, geen wetenschappelijk werk over wolken, maar een roman, een heel goede roman trouwens.
Het boek is verdeeld in zes verhalen, die telkens in een andere, chronologisch volgende periode spelen, in een andere setting, maar die uiteindelijk allemaal wel een connectie hebben met elkaar. Elk verhaal wordt door iemand anders verteld en elk verhaal heeft dus ook zijn eigen stijl. Bovendien stoppen de verhalen telkens abrupt, om na het zesde verhaal, -het enige dat meteen in zijn geheel verteld wordt- terug van vijf naar een verder verteld te worden.
Lijkt het ingewikkeld? Dat is het ook wel een beetje, je krijgt telkens een ander concept voorgeschoteld en als het spannend/boeiend wordt, dan moet je aan een ander stuk en stijl wennen. Bovendien moet je in het tweede deel soms wel even je geheugen opfrissen over hoe het verhaal ook weer ging.
Toch is het boek al die moeite waard. Elk verhaal op zich is al boeiend en het geheel is het zeker.
De kerngedachte achter het boek: macht en uitbuiting is van alle tijden, maar ook de vraag waarom net Europa zo dominant is geweest in het exploreren/exploiteren van de wereld?
donderdag 9 mei 2013
Dorpsleven

Amos Oz
Tel Ilan is een oud dorp, het is meer dan 100 jaar oud, wat oud is voor een Israëlisch dorp. Vroeger stond het vol boom- en wijngaarden, maar gaandeweg is het veranderd in een toeristische attractie. Toch vind je nog sporen terug van het oude leven.
Aan de hand van acht verhalen vertelt Oz over de mensen wiens familie al die tijd in het dorp woonden.
Acht verschillende verhalen over mensen die worstelen met zichzelf, met de liefde, met elkaar, in een zacht weemoedig palet, waar het Palestijns conflict als een donkere wolk bovenhangt (al wordt er amper naar verwezen) en eigenlijk niet weten hoe het nu verder moet met het dorp.
Ik las ergens: 'Het heden heeft aantrekkelijke kamers, maar kan geen huis meer zijn.' en daar komt het boek in essentie wel op neer.
Mooi boek, mooie verhalen.
dinsdag 30 april 2013
Grepen uit de geschiedenis van de Wiskunde
Auteur: A.W. Grootendorst
Grotendorst probeert een beknopte en per definitie onvolledig en arbitrair overzicht te geven van de wiskunde. Hij doet dit in een zware academische taal en veronderstelt een wiskundekennis die dat van de gemiddelde hoger opgeleide lezer overstijgt.
In een eerste deel geeft de auteur een overzicht van wat wiskunde zoal omvat en hoe theorieën ontstaan en verspreid worden, en plaatst dit in een historische context. In een volgend deel gaat het over het omgaan met getallen in de Oudheid. Uiteraard komen Pythagoras, Euclides en andere Oude Grieken hier uitgebreid aan bod. Enkele interessante en zelfs leuke weetjes over de getaltheorie worden aangehaald en uitgewerkt. Daarna wordt stilgestaan bij de ondermaatse kennis en teloorgang van de wiskunde in de (vroege) Middeleeuwen en de rol van de kerk en religie hierin. Vanaf de zestiende en zeventiende eeuw neemt de wetenschap in het algemeen weer een hogere vlucht. Dit wordt onderstreept door een overzicht van het leven en werk van Euler, één van de briljantste wiskundigen uit de geschiedenis. Hij wordt niet voor niets de vader van de analyse genoemd. Vanaf de achttiende eeuw wordt de wiskunde heel divers en opgesplitst in verschillende deelgebieden. Grotendorst haalt enkele problemen aan die in die tijd gesteld en opgelost werden en maakt duidelijk dat interdisciplinaire samenwerking nodig is. Toen al!
Grepen uit de geschiedenis van de wiskunde is een interessant boek maar het vraagt doorzettingsvermogen en toch enig wiskundig inzicht om het uit te lezen. Jammer van het academisch taalgebruik. Een aanrader voor de freak...
Grotendorst probeert een beknopte en per definitie onvolledig en arbitrair overzicht te geven van de wiskunde. Hij doet dit in een zware academische taal en veronderstelt een wiskundekennis die dat van de gemiddelde hoger opgeleide lezer overstijgt.
In een eerste deel geeft de auteur een overzicht van wat wiskunde zoal omvat en hoe theorieën ontstaan en verspreid worden, en plaatst dit in een historische context. In een volgend deel gaat het over het omgaan met getallen in de Oudheid. Uiteraard komen Pythagoras, Euclides en andere Oude Grieken hier uitgebreid aan bod. Enkele interessante en zelfs leuke weetjes over de getaltheorie worden aangehaald en uitgewerkt. Daarna wordt stilgestaan bij de ondermaatse kennis en teloorgang van de wiskunde in de (vroege) Middeleeuwen en de rol van de kerk en religie hierin. Vanaf de zestiende en zeventiende eeuw neemt de wetenschap in het algemeen weer een hogere vlucht. Dit wordt onderstreept door een overzicht van het leven en werk van Euler, één van de briljantste wiskundigen uit de geschiedenis. Hij wordt niet voor niets de vader van de analyse genoemd. Vanaf de achttiende eeuw wordt de wiskunde heel divers en opgesplitst in verschillende deelgebieden. Grotendorst haalt enkele problemen aan die in die tijd gesteld en opgelost werden en maakt duidelijk dat interdisciplinaire samenwerking nodig is. Toen al!
Grepen uit de geschiedenis van de wiskunde is een interessant boek maar het vraagt doorzettingsvermogen en toch enig wiskundig inzicht om het uit te lezen. Jammer van het academisch taalgebruik. Een aanrader voor de freak...
GGO's: Droom of nachtmerrie
Auteur: Bart StaesWeer een boek van Europarlementslid voor Groen, Bart Staes. Dit keer gaat het over genetisch gemanipuleerde organismen, kortweg GGO's. In ons land is de discussie over GGO's fel aangewakkerd door actie van milieuactivisten op het aardappelveld in Wetteren.
GGO's: droom of nachtmerrie is verbazend vlot leesbaar en is allerminst saaie opsomming van standpunten die met cijfers en statistieken gestaafd dan wel ontkracht worden. Nee, het boek is een reisverslag van een fictief weekendje van drie mensen: Bart Staes zelf (uiteraard), milieuactivist Koen en bio-ingenieur Nathalie. Samen brengen ze een fietsweekendje door diep in West-Vlaanderen en discussiëren ondertussen over GGO's. Bart en Koen zijn fervente tegenstanders en Nathalie is uitgesproken pro. Dit is duidelijk een ongelijke strijd, twee tegen één. Nathalie verweert zich echter als een duivel in een wijwatervat.
Uiteraard is het boek een pamflet tegen GGO's. En dat mag ook als het geschreven is door een politicus van Groen. Wat ik vooral geleerd en onthouden heb uit het boek is dat niet GGO's (of de onderliggende biotechnolgie) het probleem is maar bedrijfsbelangen, politiek en het kapitalisme. Nathalie probeert doorheen het boek duidelijk te maken dat de biotechnologie, ondermeer door onderzoek naar/met GGO's, een medestander is in het streven van de groene beweging naar een meer leefbare en duurzame wereld. Bart en Koen counteren continu met argumenten dat de geldgewin en macht door de MONSANTO's en BASF's van deze wereld de nobele doelstellingen hypothekeert en dat de politiek de verkeerde maatregelen neemt en zo bedrijven stimuleert in plaats van onderzoek en de toepassing ervan om de wereld te verbeteren.
De groene beweging vergist zich dus van vijand. Niet de biotechnologie maar de politiek en kapitalisme zijn de vijand. Maar dat is mijn persoonlijke mening.
GGO's: droom of nachtmerrie is meer dan het lezen waard! Het is onderhoudend en leerrijk en opent je blik op een al bij al weinig bekend terrein.
Abonneren op:
Reacties (Atom)












