Heel geestig, mijnheer Feynman

Richard Feynman

Richard Feynman was niet alleen een zeer briljant fysicus (Nobelprijs 1965), maar ook een zeer charmant man en een grapjas. Hij heeft ook heel wat meegemaakt in zijn leven, werkte o.a. aan het Manhattan-project, werkte met heel wat beroemde geleerden, ook in het buitenland.

In dit boek vertelt Feynman over zijn boeiende leven. Het is een neerslag van boeiende grote en kleine anekdotes uit zijn leven. Zoals ik al schreef, werkte hij mee aan dé Bom, gaf les in de US, maar ook in Brazilie¨en Japan, ontpopte zich tot meester-bankkluiskraker,... En hij bleef een eeuwige grapjas, met soms veel geluk, maar ook veel lef. (en ja, zijn beroemde grap met de luitenant van wacht in het "zwaarbewaakte" Los Alamos staat er ook in)

Het boek bestaat uit kleine en grote verhalen, die je op een prettige manier laten kennismaken met een genie, maar ook met een gewone mens, die graag mooie meisjes zag, van het leven genoot,  maar vooral nieuwsgierig was naar de wereld.

Ja tarara en andere riteiten

Geert Stadeus 

Als korte samenvatting kan de ondertitel alvast wel dienen:
 “een spitsvondig en vernuftig boek over taal, haar kronkels, haar problemen, haar klieverij, voor dagelijks gebruik en misbruik”.
 
Een fijn boekje over taal, weetjes, grapjes,...
Aangenaam om te lezen en een beetje te weten te komen over taal.

Het dagboek van Bridget Jones

Auteur:  Helen Fielding

In 'Het dagboek van Bridget Jones' beschrijft Helen Fielding het vrolijke leven van een jonge werkende vrouw en haar strijd tegen de tijd, de overmatige consumptie van alcohol en calorieën, tegen de verleiding van de sigaret en tegen het allesoverheersende verlangen naar de Enige Echte, de ware Man.
Bridget Jones, voorbeeld voor velen, is inmiddels een begrip: met haar hilarische en meeslepende notities veroverde ze een miljoenenpubliek. De blunderende Bridget, haar trouwe vriendinnen en de serpenten die op haar toekomstige minnaar azen zijn nu al uitgegroeid tot iconen van de eenentwintigste eeuw. 

Grappig niemendalletje maar leuk om te lezen, vlot geschreven ook. Om tussendoor eens onbezorgd een half uurtje uit het dagboek te lezen. Wel very British, waar wij niet altijd het punt van snappen, maar goed. Erg herkenbaar ook en soms heel grappig.

Amerika

Een biografie van dromen en bedrog

Björn Soenens

Björn Soenens kennen we allemaal als de Amerikawatcher van de VRT. Al heel zijn leven is hij gepassionneerd door Amerika.

Op een vlotte en heldere manier probeert Soenens ons de Verenigde Staten van Amerika beter te leren kennen. Het is een wandeling langs de geschiedenis, cultuur, waarden, helden, mythes, economie, politiek,toekomst,... van dit grote land.

Waarom is Obamacare zo moeilijk te aanvaarden?
Waarom zijn zeer rationele mensen zo tegen het verbod op wapens?
Waarom is Thanksgiving helemaal geen feestdag voor de Indianen?

Veel weetjes en inzichten; vaak verhelderend, soms verbijsterend, want achter die mooie façade van supermacht ligt een land in puin dat hopeloos verdeeld is.
Als je niet zo heel veel weet over de USA, dan is dit een ideaal boek om je kennis wat uit te breiden, (al was het maar om hun politiek, die tenslotte ook een invloed heeft op ons, beter te begrijpen) maar ook als je al wat meer weet over Amerika, is dit boek zeker de moeite waard om te lezen.
Je kan het boek zeker als naslagwerk gebruiken en als aanzet naar een verder uitbreiding van je kennis over deze supermacht, door de vele verwijzingen naar boeken, films en muziek.

Een aanrader.

Hier word je slimmer van

Samengesteld door John Brockman

In 1981 richtte Brockman de Reality Club op.  Een groep intellectuelen die nadenken over wetenschap, technologie en maatschappij.  In 1997 ging de club online onder de nieuwe naam 'Edge' (www.edge.org).  Ieder jaar stelt Edge een vraag die door een groot aantal intellectuelen wordt beantwoord.  De bundel 'Hier wordt je slimmer van' is de verzameling reacties op de vraag van 2011: Met welk wetenschappelijk concept verrijk je je cognitieve gereedschapskist?  De bijdragen komen uit alle hoeken van de wereld en van alle soorten bollebozen, alfa- en bèta wetenschappers, filosofen, journalisten, economen, juristen, ... .

Dit boek moet je niet van voor naar achter helemaal uitlezen, het is tenslotte geen verhaal.  Je kan het gerust ter hand nemen en enkele willekeurige stukjes lezen of herlezen.  Of je er slimmer van wordt weet ik niet.  Verschillende bijdragen stemmen zeer zeker tot nadenken.  In elk geval verruimt de lectuur je blik op ons bestaan, hoe je dat ook wil begrijpen.

Het is verrassend vast te stellen dat een groot aantal bijdragen op één of andere manier een link hebben met de opwarming van de aarde of het leefmilieu in het algemeen.  De crème van onze samenleving is dus wel degelijk met dit thema begaan.

Het zal niemand verbazen wanneer ik zeg dat de bijdragen van exacte wetenschappers (wiskundigen, natuurkundigen, scheikundigen en biologen) het meest interessant zijn.

Higgs - Het elementair abc van een elementair deeltje

Auteur: Govert Schilling

Deeltjesfysica, niet iedereen kan er zich iets bij voorstellen. Van zij die het kunnen begrijpt een minderheid er écht wat van. Govert Schilling, die dit boekje in sneltempo schreef kort na de ontdekking van het Higgsdeeltje op 4 juli 2012, slaagt erin dit moeilijke, puur theoretische deel van de fysica, helder uit te leggen.  Het 'abc' uit de ondertitel moet dan ook letterlijk genomen te worden.  Elke letter van het alfabet is het onderwerp van een hoofdstukje.  In een inleiding met als titel 'De taal van de Natuur' probeert Schilling uit te leggen wat elementaire deeltjes zijn en wat hun plaats is in het Standaardmodel van de natuurkunde.  Hij vergelijkt de elementaire deeltjes daarbij met de letters en cijfers op ons toetsenbord en de oneindige zinvolle combinaties die daarmee gemaakt kunnen worden. Deze metafoor is trouwens tevens de rode draad door de meeste andere hoofdstukken.

Dit boekje lees je in twee avonden uit.  Tijdens het lezen krijg je zelfs het gevoel dat je zelfs wat van snapt.  Schilling zet hier een uiterst verdienstelijke poging neer om het grote publiek toch enigzins te laten meegenieten van de elementaire bouwstenen van ons heelal.

Terugkeer ongewenst

Charles Lewinsky

Kurt Gerson, genaamd Gerron (1897-1944) was tijdens het interbellum een gevierd acteur (o.a. in Der blaue Engel) en filmregisseur. Hij vocht tijdens WO I in Langemarck voor zijn land en raakte er gewond. Toen was hij nog een Duitser, nu is hij dat niet meer, niet eens een mens voor de nazis.
Gerron zit met zijn vrouw gevangen in Theresienstadt. Rahm, de kampcommandant heeft hem gevraagd een film te maken. Een documentaire over het "gelukkige" leven in de jodenstad. Gerron wil de propagandafilm niet maken, maar hij heeft geen keuze, als hij "neen " zegt, (Hoe lang blijf je voor jezelf nog een mens in mensonwaardige omstandigheden?) zullen hij en zijn vrouw zich die weigering niet lang meer kunnen beklagen.  Elke week moet er immers een trein gevuld worden richting Auschwitz.

We volgen Kurt Gerron in zijn verhaal over zijn leven, zijn vrolijke jeugd met Kalle en de fantastische verhalen van zijn opa tot hoe hij uiteindelijk in het getto van Theresienstadt belandde. Soms ronduit cynisch, wanhopig, maar ook grappig of bitterzoet. Het is een meesterlijk verteld verhaal dat zich in je vastbijt en je niet onbewogen laat. In kleine details komt vaak de grootste waanzin van die vreselijke tijd boven.

Het boek gaat over mensen die echt geleefd hebben, maar het verhaal zelf is grotendeels fictie.
Na De terugkeer van de familie Meijer, alweer een geweldig boek van Charles Lewinsky.

Devil may care

           Auteur: Sebastian Faulks                                        

James Bond is back. Naar aanleiding van de 100^ste geboortedag van Ian Fleming (in 2008) schrijft de Brit Faulks een nieuw Bondverhaal.

In een buitenwijk van Parijs wordt er een man vermoord en het lijkt iets met drugs te maken te hebben, kort daarop verdwijnt er een Brits lijntoestel ergens boven Iran. Ogenschijnlijk lijken beiden zaken niets met elkaar van doen te hebben. James Bond wordt erop uitgestuurd om het een en ander te onderzoeken en hij komt er al snel achter dat de dr. Julius Gomer het verschrikkelijke plan heeft om het lijntoestel dat intussen geladen is met bommen te laten neerstorten op een Russische atoombunker. Bijna zeker zouden de Russen represailles uitvoeren op Britse steden en dat is precies Gomers’ bedoeling. 

Dan is er nog Scarlett een bloedmooie donkerharige vrouw die Bond smeekt om haar tweelingzus uit de handen van Gomer te halen en dat laat Bond niet onberoerd. Scarlett die op de meeste onmogelijke momenten opduikt, doet Bond twijfelen of ze niet een dubbel spion is. Tot ze beiden worden gevangen genomen in het complex van de misdadiger. Dan krijgt Bond de opdracht, onder dwang, om het lijntoestel te besturen richting Rusland. Zal hij erin slagen om een (atoom) oorlog te voorkomen en wat moet hij met Scarlett en haar al even knappe zuster ?

De ingrediënten zijn uiteraard bij voorbaat gekend. De onoverwinnelijke Bond, knappe vrouwen, een halfgare genie met moordlustige plannen, overgoten met een sausje Britse flegmatieke humor. Het moet gezegd Faulks weet goed dit recept en de stijl van Ian Fleming te benaderen. De (inter)nationale kritieken zijn lovend voor deze roman en als Bond liefhebber kan ik dit alleen maar beamen. Faulks’ Bond is kwetsbaarder maar ook meedogenlozer en soms zelfs spannender dan het origineel. Een geslaagde adaptatie en het geheel leest als een thriller.

Eva Braun

          Auteur: Heike B.  Görtemaker                                                                      

Als ondertitel: Leven met Hitler. Nogmaals een biografie, maar deze keer aan de andere zijde van het front, over Hitlers’ minnares, annex vrouw. De (Duitse) schrijfster slaagt erin om tegen het zoveelste vertelde verhaal van de Tweede Wereldoorlog, toch nog iets aan toe te voegen: het leven van de hogere officiersvrouwen op de Obersalzberg en dan in het bijzonder dit van Eva Braun. Het sprookje of de Nazi-propaganda dat Eva Braun nergens van wist en ze ‘alleen maar’ Hitlers’ liefje was, wordt in dit werk duidelijk doorprikt.

Historica Heike Görtemaker schudt dat beeld door elkaar, met de eerste wetenschappelijk onderbouwde biografie van het liefje van de misdadiger van de eeuw. Eva Braun was geen 'arm schaap' (Hitlers eigen woorden nochtans), en ze was ook helemaal niet zo apolitiek en onwetend als tot nu toe werd aangenomen. Integendeel: ze wist goed wat ze deed en nam haar lot in eigen handen.

Zij heeft haar plek aan zijn zijde in concurrentie met de hoge bezoekers van Hitlers’ lievelingsplekje zwaar bevochten daar op de Obersalzberg. Of was het haar voorliefde voor champagne of dure luxeproducten ? Hoe dan ook, het was een levensstijl dat niet strookte met het nationaalsocialistisch gedachtegoed en nog minder met de armoe en de ontberingen door de oorlog van de gewone Duitse burger.

Niet dat Görtemaker spijkerhard kan bewijzen dat het zo gelopen is zoals ze schrijft, maar uit talrijke getuigenissen (niet minder dat 92 bladzijden voetnoten) mogen we toch besluiten dat de schrijfster dicht tegen de waarheid zit. Voor een door een historica geschreven boek, is dit werk –mits een beetje voorkennis- best vlot leesbaar en het werpt ook een ander licht op de stereotypische omschrijving van het domme blonde liefje van de dictator.

Bittere bloemen

           Auteur: Jeroen Brouwers                                       

Grijsaard van 81 maakt tegen zijn zin een cruise over de Middellandse Zee. Als ex-rechter, ex-politicus en ex-schrijver heeft hij voldoende om op terug te zien, wat hij doet met vrolijk cynisme en opgewekt gekanker. Het voorbije leven was allerminst zonder succes, maar wat eraan ontbrak heeft zijn vereenzaamde nadagen bepaald. Aan boord ontmoet hij een vroegere leerlinge. Het eiland Corsica is het decor van enkele gebeurtenissen, die de oude man en de veel jongere vrouw een etmaal in elkaars gezelschap houden. Bittere bloemen is een roman over illusies die te vergelijken zijn met bloemen: eerst bloeien ze, dan verwelken ze zienderogen. Nog een nominatie voor de gouden boekenuil 2012. Humo en Knack prijzen deze roman de hemel in, literatuur met grote L is het zeker. Maar het is nogal een moeilijk en niet erg vlot te lezen boek geworden. Niet alleen wordt er voortdurend geschakeld tussen tijdlagen, maar ook de symboliek ontgaat ook soms de lezer. Als je nadien de recensies moet lezen of je de roman wel goed hebt begrepen dan zegt dat al genoeg. Niet zo mijn ding. Kortom: “Bittere bloemen “is een psychologische roman over dood, vergankelijkheid en verdwenen vrouwen.

Patton, een generaal in de Ardennen

         Auteur :  Ingrid Baraitre                                                              

Er is al veel geschreven over George Patton, de bekendste generaal uit de Tweede Wereldoorlog, dus je kunt je aanvragen wat deze Nederlandstalige historica (KUL) daar nog aan kan toevoegen. Baraitre's boek staat bol van feitjes, relevant en irrelevant en is gebaseerd op een zeer uitgebreid onderzoek en interviews met talloze vrienden en familieleden. Als een echte academicus geeft zij tot in de details Pattons carrière uiterst nauwkeurig weer (meer dan 719 voetnoten staven het immense opzoekwerk) maar op den duur gaat dat toch een beetje vervelen. Wat nog meer stoort is dat Baraitre moeite heeft met de compositie (of van een slechte eindredacteur). Ze rijgt verschillende fragmenten aan elkaar, zonder dat er een logisch verband tussen die fragmenten bestaat. Midden in een beschrijving over een gevecht gaat ze over op Patton’s hond Willy die cake krijgt op zijn verjaardag.

Anderzijds zijn zijn one liners en zijn gevatheid om van te snoepen. Zo zegt hij over de vijand (de Duitsers), in zijn ogen zijn het allemaal wilde Hunnen: “Take them by the nose and kick them in the ass.” en nog tal van ludieke uitspraken.

Ook komt de schrijfster vaak terug op bepaalde zaken of beloofd dat te doen en laat dat vervolgens na. Het resultaat is een onevenwichtig boek met veel onnodige herhalingen en soms langdradige passages (even doorbijten). Maar wie van Patton helemaal niets weet, zal dit werk wel op waarde te weten schatten en zal te weten komen dat achter de façade, van deze door de Duiters meest gevreesde generaal, een liefhebbende mens school van vlees en bloed.

Het andere kind

         Auteur: Charlotte Link                                              

Psychologische misdaadroman met diepgang

Charlotte Link is een Duitse auteur die succesvol haar boeken exporteert. Het verhaal van Het andere kind speelt zich af in Engeland in het kustplaatsje Scarborough. Het verhaal verplaatst zich van heden naar verleden. De schrijfster schakelt met gemak.
In het verleden speelt het verhaal van Fiona Barnes. De bombardementen van de Duitsers op Londen waren tijdens de Tweede Wereldoorlog dermate ernstig dat ook de moeder van Fiona besloot haar dochter voor haar veiligheid naar het platteland te sturen. Dat werd Scarborough. Fiona kwam terecht in een gastgezin waar ze liefdevol werd opgevangen. De puberzoon wekte met name haar interesse. Wanneer de bombardementen minder ernstig worden, moet Fiona - tegen haar zin- terug naar Londen. Ze kan daar echter niet meer aarden want ze is zeer gesteld geraakt op het kustplaatsje. Zodra de mogelijkheid zich voordoet gaat ze terug. Maar er is veel veranderd, ze vindt niet meer wat ze zocht.
In het heden wordt in Scarborough het verminkte lijk gevonden van een studente. Maanden later vindt er nog een moord plaats. Deze keer op een oude vrouw. Binnen de familie van de oude vrouw blijken - uit het verleden- heikele kwesties te spelen rondom ‘het andere kind’.
Valerie Almond is de politievrouw die de moord onderzoekt. Ze is ambitieus en hoopt de zaak op te lossen zodat ze een treetje hoger kan klimmen op de hiërarchische ladder.
Charlotte Link weeft een web van intriges en familie- en vriendenperikelen binnen een kleine gemeenschap. Dit doet ze met uitermate veel psychologisch inzicht. Haar karakters hebben ‘body’ en ze verrassen. Iemand die aanvankelijk sympathiek lijkt, krijgt naarmate het verhaal vordert andere trekjes waardoor het personage verdieping krijgt. Charlotte Link schrikt er niet voor terug vervelende trekjes aan haar hoofdpersonen toe te kennen. Hierdoor ontstaat schakering en nuance. De schildering van de kustplaats Scarborough past uitstekend bij de sfeer van het boek.
De protagonisten hebben veel weggestopt of ontkend omdat het schuldgevoel ondraaglijk was. Ze hebben weggekeken terwijl ze hadden moeten toekijken. De geschiedenis laat sporen na, ook voor een volgende generatie. 
Het andere kind is een spannende psychologische misdaadroman met diepgang. Het verhaal rondom ‘het andere kind’ is hartverscheurend. Knap werk van deze Duitse schrijfster.

Anderzijds is het einde een beetje – weliswaar verrassend – toch wel cliché, maar dat neemt niet weg dat het 480 bladzijden (van de 495) genieten is van een meeslepend plot.

15 theaterverhalen

Auteurs: diverse (*)

Zoals de titel het aangeeft, 15 korte verhalen uitsluitend in of over theater / opera. En dat geschreven door gerenommeerde schrijvers zoals (*) Remco Campert, Adriaan van Dis, Harry Mulisch, Ward Ruyslinck, Simon Carmiggelt e.a., aangeboden door het Nederlands Theater Instituut.

(niet in de bibliotheek). Best aangename lectuur, zeker als je niet veel tijd hebt en als je wenst nu en dan een verhaaltje te lezen.

Zomerhuis met zwembad

         Auteur Herman Koch                                 

         Nominatie voor de gouden boekuil 2012 en het moet gezegd Koch schrijft een bedrieglijk eenvoudig romannetje, nou ja 380 bladzijden, over een huisdokter die met zijn vrouw en twee dochters op reis gaat ergens in Frankrijk. Hij ontmoet er, een beetje met opzet, een van zijn patiënten de bekende acteurspeler Ralph Meier en vooral voor zijn mooie echtgenote.

         Het koppel heeft twee zonen ongeveer van dezelfde leeftijd als de meisjes. De kinderen zijn onafscheidelijk, Alex en Lisa (de oudste zoon en dochter) worden verliefd op elkaar. In het zomerhuis logeren ook nog Stanley een oudere filmregisseur met zijn piepjonge vriendin. En dan gebeurt er iets met Lisa, ze wordt tijdens de midzomernacht bewusteloos terug gevonden nabij een strandhuis. Waarschijnlijk is ze verkracht, maar Lisa zwijgt als vermoord.  Heeft haar jeugdig vriendje Alex ermee te maken, want deze jongeman lijkt iets achter te houden ? Of is het de boertige Ralph die al eens voor de grap aan ieders zwembroekje wil trekken of is het de koele Stanley die Lisa zonder bh’tje fotografeert maar alleen met een artistiek opzet ? Eens terug thuis maakt de huisdokter bewust een medische blunder bij Ralph. Waarom ?

         Beetje bij beetje komt de lezer te weten, wat er nu precies gebeurd is tijdens die bewuste midzomernacht en dan nog wordt het een dubbele verrassing.

De schrijver vertelt zoals gezegd een bedrieglijk eenvoudig verhaal en juist daarom wordt de lezer er zo door mee gezogen, het zou ons allemaal kunnen overkomen. De uitwerking van de personages en de vaderliefde is goed weergegeven. Als je je niet stoort aan een ‘ik’ personage, is deze roman uiterst genietbaar, behalve misschien een paar kleine wansmakelijke passages waarin de dokter zijn patiënten dient te onderzoeken, maar goed, laat we zeggen dat dat behoort bij de context van het verhaal. Langzaam wordt de spanning en voor een deel ook de sensualiteit opgebouwd en natuurlijk wil je weten wat er nu écht gebeurd is. Naar mijn gevoel een terechte selectie voor de gouden boekuil 2012.

Je kunt geen twintig zijn op suikerheuvel

         Auteur JMH Berckmans   

        

Aa     Aan de initialen te oordelen, zou je verwachtten een Hollandse auteur te treffen. Niets is minder waar, Berckmans is Antwerpenaar. Een Antwerpse clochard die ooit de gelegenheid heeft gehad een boek te schrijven (de man is intussen overleden).

De    De eerste regel van het boek is “Het is hier een sjoekhuus”, blijkt achteraf een ziekenhuis te zijn. Ik heb het volgehouden tot in ergens in het eerste hoofdstuk tot de schrijver het hoofdpersonage zijn “gat” laat opheffen om een scheet te laten in het aangezicht van zijn toehoorder en dan was de maat vol.

De lach van de meeuw

Na    

          Auteur:  Kristin Marja Baldursdottir

         Na de dood van haar Amerikaanse echtgenoot keert Freyja terug naar haar familie in een  IJslands vissersdorpje, waar de tijd nog is blijven stille staan.

Heel het dorp en vooral het mannelijk gedeelte is in de ban van deze flamboyante, mondain geklede, “Emmerikaanse” femme fatale. Voor haar jongste nichtje, Agga, een twaalfjarige adolescent verandert haar leven totaal. Enerzijds bewondert zij haar tante, anderzijds verafschuwt zij haar wanneer zij ontdekt dat er zaken gebeuren die niet allemaal even koosjer zijn –er vallen zelf doden- maar aan haar verhaal wordt weinig geloof gehecht, ook niet door haar volwassen vriend, de plaatselijke champetter. De schrijfster schetst een mooi beeld van het IJsland van de jaren ‘40/’50, afgaande op de Amerikaanse filmhelden die haar zusje verzameld in haar plakboeken. Heel deze ietwat mysterieuze roman wordt verteld uit het oogpunt van de puber met alle onbegrip voor de volwassenen, de onzekerheid door de evolutie van meisje tot vrouw, de kleine geneugten in het leven en vooral de zee, de meeuwen, de fjorden, het ijs en de sneeuw. Het is een best genietbaar verhaal geworden en zeer vlot geschreven.

Eten, bidden, beminnen

Elizabeth Gilbert

Elizabeth Gilbert is een New Yorkse publiciste die het allemaal voor elkaar heeft. Maar na een zware vechtscheiding en een mislukte verhouding moet ze op zoek naar zichzelf en evenwicht in haar leven. Ze trekt er een heel jaar voor en gaat vier maanden in Italië wonen (eten), dan vier maanden in de ashram van haar goeroe in India (bidden) en tenslotte vier maanden in Bali, Indonesië (beminnen), waar ze uiteindelijk een nieuwe liefde vindt.

Een open en eerlijk, zeer persoonlijk boek van een vrouw die compleet de pedalen kwijt was en op zoek ging naar God, de mensen, het leven en de liefde. Met veel humor geschreven. Zet aan om eens na te denken over je eigen leven.
Dit boek werd verfilmd met Julia Roberts in de hoofdrol.

De lift op piazza Vittorio

Amara Lakhous

In Rome, op de piazza Vittorio wonen allerlei slag van mensen, vooral veel immigranten wat vaak tot irritaties leidt. Cultuurverschillen, taal, vooroordelen, andere manieren van denken,... het draagt niet echt bij tot de rust op het plein. Zo is een eeuwig punt van discussie de lift in een van de appartementsgebouwen.
Dan wordt een van de -minst geliefde- bewoners van het gebouw vermoordt teruggevonden in de lift. Wie heeft het gedaan? De politie verdenkt Amedeo, omdat die plots verdwenen is, maar de bewoners hebben zo hun eigen ideeën daarover.
Elke bewoner vertelt dan vanuit zijn of haar standpunt hoe zij hun leven in de flat ervaren en wie zij denken dat de moord pleegde. Amedeo staat voor de meeste bewoners boven alle verdenking, maar is hij wel wie ze denken dat hij is: hét voorbeeld van de ideale Italiaanse man?

Geen gewone who-done-it, maar eentje die het multiculturele samenleven zonder spanningen in vraag stelt en pleit voor verantwoordelijkheid bij alle partijen. Aangenaam en grappig om te lezen.

Roza's oorlog

Katherine MacMahon

Tijdens de Krimoorlog (1853-1856) kwam meer en meer het besef dat er ook voor de gewonde soldaten gezorgd diende te worden. Tegen deze achtergrond speelt het verhaal van Roza's oorlog.
Mariella bezoekt haar zwaar zieke verloofde dokter in Italië. Hij is net terug uit de Krim en is dolblij haar te zien, tenminste dat denkt zij toch, totdat hij haar in zijn ijlkoorts Roza noemt.
Roza is de nicht van Mariella en tijden lang waren ze onafscheidelijk, maar terwijl Mariella koos voor een traditioneel leven van brave huisvrouw, wil Roza eigenlijk dokter worden, maar omdat dat in die tijd niet kan, verpleegster. Ze vertrekt in navolging van Florence Nightingale naar het oorlogsgebied.
Op vraag van haar verloofde Henri en omdat Mariella ook wel wil weten wat er gebeurde met Roza, vertrekt ook zij naar de Krim op zoek naar haar nicht.

Het verhaal van de twee vrouwen loopt door elkaar, waarbij ze vertellen over hun jeugd tot op het moment dat Mariella Roza weervindt.

Een mooi geschreven verhaal over de verschrikkingen van een oorlog en de gevolgen ervan, maar ook over een jong meisje die snel verandert in een sterke en zelfstandige vrouw.

De tempel van de negen kamers

–       auteur: Berthilde Vanroy                                        

De uit Zonhoven afkomstige schrijfster brengt een erotische thriller op de markt.
Hierin maken we kennis met Christine en David, een verliefd koppeltje. Maar vooraleer ze kunnen trouwen moet David haar bekennen dat hij behoort tot de eeuwenoude sekte ‘Hieros Gamos’ en dat hij enkel met haar in het huwelijk kan treden nadat zij de negendaagse inwijdingsceremonie heeft doorlopen. Een protocol dat haar onbedoeld in het vizier brengt van een lustmoordenaar. Nadat Dan Brown een decennia terug, de reli-thriller herontdekte, komt nu Berthilde Vanroy op de proppen met een soortgelijk werk, maar dan overgoten een erotische saus.
‘De tempel van de 9 kamers' is vooral opgebouwd’ uit clichés: naast de oogverblindend mooie vrouwen is er ook het obligate mysterieuze document aanwezig. De lustmoordenaar van dienst noemt zichzelf Gehelvanuw. En het is meteen duidelijk dat dit een doorzichtig anagram is van de Brugse pedofiele bisschop Roger Vangheluwe. Als er dan al B-boek zou bestaan (zoals een B-film) hoort dit goedkope werkje daarin thuis. Al honderd bladzijden voor het einde, weet je dat de lustmoordenaar zal mislukken in zijn opzet en dat er een happy end komt. Vlotte hedendaagse, no-mind, zwembad- of strandliteratuur.

Sisyphus’ bakens

 –     Auteur: Jeroen Brouwers                                                 

 
Is de prijs van de Nederlandse letteren van de Nederlandse Taalunie werkelijk de meest prestigieuze onderscheiding in ons taalgebied ? Wat verdient een schrijver en waarom wordt hij/zij afgescheept met een gering percentage van de opbrengst ? In dit vloekschrift trekt de schrijver alle registers open of hoe je heel beleefd en literair kunt schelden en vloeken. De ministeries van cultuur zowel in Nederland als België liggen zwaar onder vuur, ook Beatrix en ‘onze’ Koningen krijgen een zware  veeg uit de pan. Briljant geschreven maar of de gewone Belg of Nederlander op zulk boek nu zat te wachten is zeer de vraag.

De ware reizen en avonturen van Lidie Newton

Jane Smiley

1850 Illinois
Lidie, 19 jaar, is de jongste van vele dochters en ook het buitenbeentje van de familie. Als haar vader sterft, loopt ze een beetje (veel) in de weg en haar zussen zijn maar wat blij als ze trouwt met Thomas Newton, een abolisionist op weg naar Kansas. Het leven is gevaarlijk en hard in Kansas. Het is een vrijstaat waar de spanningen tussen slavenhouders en abolisionisten steeds hoger oplopen en het leven ruw en wettenloos is.
Wanneer Thomas voor de ogen van Lidie wordt vermoordt, besluit ze zich als man te verkleden en de moordenaars eigenhandig te straffen. Onderweg bevrijdt ze ook nog een jonge slavin, een misdaad waar de doodstraf op staat.

Wat een epos, het verhaal van een jonge, kordate vrouw in een zeer moeilijke tijd, onder zeer moeilijke omstandigheden, geschreven in een mooie, beschrijvende stijl. Een boek dat je ook vragen stelt; het is voor ons makkelijk om tegen slavernij te zijn, maar wat als je een slavin aangeboden krijgt? Neem je haar aan? Laat je haar vrij in een land waar ze geen enkel recht heeft?

Enkele reis Kopenhagen

Leif Davidsen

Een Iraanse schrijfster leeft al een hele tijd ondergedoken ergens in Engeland. Ondanks de fatwa tegen haar en de prijs van 4 miljoen dollar op haar hoofd, besluit de vrouw om naar Denemarken te gaan en om via Politiken, een Deense krant waar ze al eerder contacten mee had, een interview toe te staan aan de verzamelde pers.
Vuk, een Servische jongeman, die in Denemarken opgroeide, werd een kille moordmachine nadat hij in de Balkanoorlog zijn ouders en zusje op gruwelijke wijze verloor, Hij heeft teveel gezien en meegemaakt om nog een normaal mens te zijn. Hij wordt ingeschakeld om de schrijfster te vermoorden.
We volgen Vuk op zijn tocht van Servië naar Kopenhagen en ook die van Lise, de journaliste van Politiken en Per, de politieman en hoe ze stap voor stap dichter komen bij de Grote Dag dat de Iraanse vrouw in Denemarken aankomt.
Wie zal er slagen? De dodelijk efficiënte killer? Of de gedreven politieman?

Een thriller van de oude stempel, een beetje voorspelbaar, spannend, meeslepend geschreven, een beetje romantiek (ik schreef toch al dat het voorspelbaar was).
Graag gelezen, ideale vakantie- of reislectuur.

Niets, niemand en redelijk stil

Auteur: Dimitri Verhulst

 

Het hoofdpersonage van Niets, niemand en redelijk stil beweegt zich, in tegenstelling tot wat de ingetogen titel doet vermoeden, door zinderende plaatsen als Barcelona en Santiago de Cuba of zijn zelfverzonnen dorp dat ergens tussen Franse korenvelden moet liggen. En ook in de paar passages waarin het Vlaamse land als achtergrond dient, gaat zijn escapisme met hem aan de haal. Als kind al liet hij zich meevoeren door de scheepsjournaals van grote ontdekkingsreizigers, staarde hij zich blind op de wereldbol naast zijn bed en voelde hij een grote aantrekkingskracht voor de zigeuners die op een stuk weiland bij hem in de buurt tijdelijk hun kamp opsloegen.

De behoefte om zich ergens anders terug te trekken, of het nu op een Caribisch eiland is of in eigen fantasieën, is wat de hoofdpersoon van dit boek (tevens Dimitri Verhulst geheten) drijft. En daarmee gaat een constante melancholie gepaard, een melancholie die in zijn hoofd de gedaante van een specifieke vrouw aangenomen heeft. Hij heeft haar hooguit een uurtje mogen aanschouwen, en maar heel eventjes hebben ze een vluchtige blik gewisseld op een terras in Barcelona.

Ze wordt zijn ‘miserlou’, een vrouw van zo’n innemende schoonheid dat ze zich voor eeuwig in het herinneringsbestand van de man nestelt en daar een eigen leven gaat leiden. Ze vergezelt hem altijd en overal. Natuurlijk probeert hij haar terug te vinden; hij projecteert haar zelfs in een Cubaanse prostituee over wie hij zich een nacht ontfermt, al beseft hij zelf ook wel dat hij haar nooit meer in levende lijve zal zien. Maar dat doet uiteindelijk niet ter zake, uiteindelijk was zijn eenzaamheid een vorm van gelukkig zijn.’

Een grillige stijl die niet eenvoudig te labelen is. Net zomin als de vorm van dit boek. Het bestaat uit flarden tekst, ogenschijnlijk uit de losse pols bij elkaar geveegd, die niet de onderlinge samenhang van een roman vertonen. Niets, niemand en redelijk stil weet iedere vaste typering te ontlopen. Heel speciaal geschreven, het heeft iets  .... van literatuur.

De roman in de viool

Natasha Solomons

Elise, haar zus Margot, diens man Robert, mama Anna en papa Julian wonen in Wenen. Het is een vrij bohemien gezin met Anna als operazangeres en papa als vrij succesvol avant-garde auteur. Heel het leven van de familie Landau staat in het teken van de muziek.
Maar wij zijn 1939 en de familie Landau is Joods. Anna mag niet meer optreden en Julians boeken worden verboden. Het wordt tijd om hun geliefde Wenen te verlaten. Margot en Robert krijgen vrij makkelijk een visum voor de US en Elise wordt met een dienstbodenvisum naar Engeland gestuurd, iets wat in die dagen veel gebeurde. Alleen Anna en Julian moeten nog op hun reisvisum voor Amerika wachten, maar ze sturen hun dochters alvast uit het gevaarlijke Wenen weg.
Elise krijgt van haar vader haar oude altviool mee. Ze is niet zo muzikaal aangelegd als haar moeder en zus, maar in de viool heeft haar vader een kopie verstopt van zijn laatste, nog onuitgegeven werk. Voor het geval dat,...
Het boek vertelt het verhaal van Elise, een negentienjarig meisje, die haar hele leven omringd was door muziek, haar ouders, bedienden,... en die nu helemaal alleen moet zien te overleven in een land waarvan de gebruiken haar vreemd zijn, waarvan ze de taal amper spreekt, als bediende, als -door sommigen- amper getolereerde Jodin. Al heeft Elise geluk, ze komt terecht op een prachtig landgoed, vlakbij de zee, met een vriendelijke landheer en zijn zoon. Ondanks de oorlog en het gemis van haar familie voelt ze zich hoe langer hoe meer thuis in haar toevluchtsoord.

Een mooi verhaal, waarin de natuur een belangrijke rol speelt, net als de muziek; en half en half gebaseerd op ware feiten. Geen echte oorlogsroman, al speelt die wel een rol in het boek, tenslotte zou Elise anders nooit in Engeland geraakt zijn. Het doet soms ook een beetje aan de stijl van Jane Austen en de Brönte-zusjes denken en natuurlijk komt er ook romantiek voor in het verhaal.
Het boek legt een stukje de verborgen en tragische geschiedenis bloot van mensen die konden ontsnappen aan de Nazi's en hun kampen, maar zo familie uit het oog verloren om ze nooit meer terug te zien, of pas na vele jaren.

Getalmysteries

Marcus Du Sautoy

Na Getallen ontraadseld (zie elders op deze blog), had ik de smaak wel te pakken om nog wat meer over getallen en wiskunde te lezen. Dat is me een beetje tegengevallen. Dit boekje is niet half zo plezant als het eerste boek (voor de goede orde, ze zijn niet van dezelfde schrijver).
Getalmysteries is veel stroever en zet veel minder aan om na te denken over wat je net gelezen hebt.
Let op, dit boek is niet slecht, maar komt nooit in de buurt van Getallen ontraadseld.

Rusteloos

William Boyd

1976. Ruth Gilmartin is 27 jaar oud en heel haar leven lang dacht ze dat haar moeder een Engelse vrouw was zoals zovelen. Dan blijkt dat haar moeder in het echt Eva Delectorskaya heet, half Russich is en tijdens WO II een spionne was voor de Britten.

Langzaam vertelt Sally/Eva haar verhaal aan haar dochter. Hoe ze bij de geheime dienst kwam en waarom ze een spionne werd, wat er allemaal gebeurde. Ze werkte voor de AAS, een weinig bekende dienst-zelfs voor een geheime organisatie-, die in Amerika op alle (on)mogelijke manieren probeerde de Amerikanen te overtuigen om toch maar de Britten te hulp te komen in hun strijd tegen de nazi's. Iets wat hen niet gelukt is, maar de hulp van de USA kregen ze uiteindelijk wel, met dank aan de Japanners.
Eva werd verraden en nu vertelt ze aan Ruth haar leven, want ze heeft haar dochter nodig, ze heeft namelijk nog een rekening te vereffenen.

Niet het superspannendste spionnageverhaal, ook het leven van Ruth en haar moeder nu speelt een rol in het boek, maar  zeker een mooi verhaal, vlotte stijl, een pageturner.

Onderkoeld

Arnaldur Indridason

Een vrouw pleegt zelfmoord in een zomerhuis in þingvellir, Ijsland. Klaar, niks abnormaal, niks verdacht. Toch knaagt er iets bij Inspecteur Erlendur, zeker nadat een goede vriendin van de vrouw hem ervan overtuigd dat het niks voor Maria was om zelfmoord te plegen, zelfs al was ze zwaar depressief geworden na de dood van haar moeder. Omdat er verder niet zoveel werk is op het politiebureau -het is tenslotte Ijsland-, besluit Erlendur om toch minstens na te gaan waarom Maria zo bang was voor het donker en waarom ze zo geobsedeerd was door de dood en vooral waarom ze zelfmoord pleegde (er was geen afscheidsbrief).
Gaandeweg komt er een en ander boven water en blijkt dat er wel meer aan de hand was dan je op het eerste zicht zou denken.

Ik ben al lang geen fan meer van thrillers, al heb je af en toe een (goede) uitzondering en dit is er een van. Als je zoekt naar actie en veel bloederige details, dan moet je dit boek niet lezen, maar als je naar een meer psychologische benadering en een gedegen onderzoek naar achtergronden zoekt, ben je met dit boek aan het juiste adres. Het genre wordt omschreven als literaire thriller en Indridason heeft al verschillende prijzen gewonnen met zijn boeken.

Bevlogen

Auteur: Joe Plaesure

In de drukkend hete zomer van 1982 gaan de Engelse tweelingbroers Michael en Kieran op bezoek bij hun grootouders in Ierland. Ze zijn weggevlucht van hun excentrieke ouders, die voor anderen een bron van vermaak vormen, maar de tweeling benauwen. In Ierland raakt Kieran geobsedeerd door zijn Ierse afkomst, en Michael door Kierans vriendin. Hun reis drukt een zware stempel op de relatie van de twee broers en leidt tot gebeurtenissen die van invloed zijn op de rest van hun leven.

‘Bevlogen’ stond in promotie in de bib, dus misschien interessant. Niets is minder waar. Met deze roman verscheidene keren in ’t slaap gevallen en nog meer aantal maal weggelegd. Niet de moeite.

Dag Vlaanderen

Auteur: Christophe Deborsu

Deborsu is Waalse BV, bekend van De Zevende Dag, De Slimste Mens en natuurlijk Dag Vlaanderen.  Hij duikt ook regelmatig op in nieuwsuitzendingen en duidingsprogramma's als er weer eens een communautaire haar in de Belgische boter zit.  Tot voor kort was Christophe Deborsu ook joernalist bij de RTBF.

In zijn boek 'Dag Vlaanderen!' probeert hij verklaringen te vinden voor de tegenstellingen tussen Vlaanderen en Wallonië en Brussel maar wijst ook de gelijkenissen duidelijk aan.  Deborsu is zelf goed geplaatst om dit te duiden.  Als geboren Waal ging hij studeren in Leuven, op kot. Hij is (bijna) perfect tweetalig en kent de Belgische politiek als zijn broekzak.

Wat je vooral van dit boek onthoudt is dat er net zoveel overeenkomsten zijn tussen franstaligen en nederlandstaligen als er verschillenzijn.  Leuk om te vernemen dat Namen, de hoofdplaats van het Waalse Gewest, gesticht is door een 'Vlaming'.  Verder blijkt ook Wallonië alles behalve een eenheid te zijn, eerder een samenraapsel van enkele stedelijke invloedsgebieden. Dat Walen en (franstalige) Brusselaars zeker niet over één kam mogen geschoren worden komt eveneens duidelijk naar voren.

Deborsu vertelt één en ander vanuit zijn persoonlijke ervaringen.  Dit leest vlot en levert leuke anekdotes op maar zorgt er eveneens voor dat het boek dikker is dan het eigenlijk had mogen zijn.  Laat dit jullie echter niet tegenhouden.  De tekst wordt verlucht door veel kaderstukjes. De hoofdstukken zijn niet genummerd van 1 tot ..., maar zijn de jaartallen waarin de gebeurtenis plaatsvindt die in dat hoofdstuk besproken wordt.  Origineel!

De moeite waard, interessant, zonder te vervallen in saai wetstratees.  Het geeft weer een nieuwe kijk op onze Belgische situatie.

Vadermoord - (‘Tuer le père')

Auteur: Amèlie Nothomb
Hoewel Amélie Nothomb al schitterende verhalen heeft geschreven,eindigt haar laatste roman ‘Vadermoord’ (2011-2012) nogal warrig. De jonge tiener Joe Whip is een getalenteerde goochelaar. In het broeierige Nevada ontmoet hij de gevestigde illusionist Norman Terence, die de knaap onder zijn hoede neemt. Alles gaat goed tot Joe verliefd wordt op Normans vriendin, de sensuele vuurdanseres Christina. Als Joe inziet dat hij Christine niet tot de zijne kan maken, blijft er alleen nog maar de vernietiging van zijn geestelijke vader (Norman) over. Elk jaar een roman proberen af te leveren is een mooi voornemen . 
[ Waarom dan toch altijd dat gevoel van teleurstelling als je het boek(je) dichtklapt? Misschien is dat eigen aan schrijvers die geen woord te veel gebruiken, die zich nooit helemaal blootgeven. Misschien is Nothomb meer een illusioniste dan een romancière en is haar minimalisme noodzakelijk om de goesting te bewaren. Die van haar en die van ons. Dat maakt van haar nog geen tricheuse. ‘Een goochelaar houdt van zijn publiek en respecteert het. Een valsspeler kijkt neer op de persoon die hij plukt', klinkt het in Vadermoord. Amélie pokert elk jaar een rondje, en wij – wij willen spelen. In alle eerlijkheid.]  
(commentaar deels overgenomen van ‘Knack’)

Een vorm van leven (‘Une forme de vie')

Auteur: Amélie Nothomb             

                           

De Belgische (Franstalige schrijfster) Amélie Nothomb komt nog nogal eens bijzonder origineel uit de hoek, zoals we dat intussen al stilaan van haar gewoon zijn. In deze roman ontvangt de schrijfster, zoals elke bekendheid, mails en brieven van fans. Eén brief is op zich bijzonder. Deze werd opgestuurd door een Amerikaanse soldaat die in Irak vecht. Hij vertelt daarin over zijn leven en zijn besluit om zich moddervet te eten als protest tegen deze oorlog. Nothomb die slechts met mondjesmaat antwoordt op zulke bizarre schrijfsels van lezers, besluit om nu wel een correspondentie op te zetten uit medelijden met de soldaat. En dan neemt het verhaal een hoogst onwaarschijnlijke wending, zoals meestal bij deze schrijfster. Het plot verder vertellen zou het verrassingseffect wegnemen. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat ook deze roman een hoog autobiografisch gehalte heeft. ‘Exuberante en bizarre verbeeldingskracht’, schrijft De Morgen in zijn commentaar.

Wie voor ’t eerst een boek leest van Amélie Nothomb, zal dit waarschijnlijk een goede roman vinden, haar andere verhalen (zie bespreking elders) zijn zo niet, nog beter

De duivelsformule

         Auteur : Carina Rydberg                                                     

In deze (quasi?) autobiografische roman gaat over een jonge Zweedse dame, Carina Rydberg dus, die probeert de wereld naar haar hand te zetten doormiddel van bezweringen, zonder dat het echt een occult boek is geworden. Heel de roman kabbelt haar leven aan je voorbij, zonder echte hoogtepunten of echte dalen. Wie van diepzeeduiken houdt, moet zeker dit boek lezen. Zeker een derde van het verhaal brengt ze op de Maladiven onder water door. Wat op zich boeiende lectuur inhoudt, zeker als je zelf al eens gedoken hebt. Het onderwaterleven en de duikprocedures zijn goed beschreven en haar latente verliefdheid op een Spaanse instructeur is prachtig in beeld gebracht, maar verder gebeurt er weinig. Middelmaat.

Een vrouw op de drakentroon

Auteur:   Mayli Wen                                       

 
Deze fictie roman is gebaseerd op de ware gebeurde feiten tijdens het regentschap van Keizerin Tzu Hsi in het China ten tijde van de Qing dynastie (19^e eeuw). Wanneer het mooie jonge meisje Yeherana uit de verarmde burgerij toetreedt als concubine van de keizerlijke harem baart zij als enige een opvolger voor het uitgestrekte rijk, ondanks de Keizer getrouwd is met Tzu An. De Keizer sterft jong en het kind van Yeherana is amper enkele jaren oud. Zodoende beslist de Opperraad om de twee jeugdige dames tot Keizerin-moeder (Tzu Hsi) en Keizerin-weduwe (Tzu An) naar voor te schuiven tot het jongetje de volwassen leeftijd  heeft bereikt. Om hier heel het verdere plot uit de doeken te doen is misschien wat te omslachtig. We volgen beide Keizerinnen in een tijd van hofintriges, samenzweringen en opstanden. Na een korte ziekte (historisch waarschijnlijk griep) overlijdt Tzu An en wederom wordt Tzu Hsi gevraagd het regentschap op zich te nemen, te meer de nieuwe Keizer ook op zijn beurt al overleden is. Tzu Hsi zet een neefje van haar op de troon maar dit jongetje blijkt ook van zwakke gezondheid en psychologisch zo onder de knoet van de Keizerin-moeder dat de Keizerin eigenlijk het land regeert (tot op hoge leeftijd). Het magistrale verhaal leest vlotjes weg en de debuterende Wen blijft trouw aan de historische context. Als je historische feiten erop naleest valt het op dat de namen in het boek verschillen. In een nawoord verklaart Wen hoe dat komt. Voor het spellen van de Chinese namen heeft ze gebruik gemaakt van de Wade-Giles transliteratie in plaats van het Pinyin-systeem. Tzu Hsi in het Pinyin is bijvoorbeeld Cixi en zo vind je het ook in de geschiedenisboeken. Een hele kluif deze roman, die een goed inzicht geeft in het China van voor Mao. Een echte aanrader

Gods filosofen

James Hamman

Hoe in de Middeleeuwen de basis werd gelegd voor de moderne wetenschap.

Wij hebben altijd geleerd dat de Middeleeuwen een duistere en donkere periode was, maar volgens James Hamman is dit totaal fout en daar probeert hij ons in dit boek van te overtuigen.
Men was toen niet zo onbeschaafd en onwetend als wij nu wel denken, al wil hij zeker niet beweren dat het geen moeilijke periode was om in te leven.
Er werden wel degelijk ontdekkingen gedaan in de Middeleeuwen, de wetenschap stond niet stil en wetenschappers werden ook niet tegengewerkt. Dit wil niet zeggen dat de kerk geen problemen had met een aantal stellingen, maar die niet in die mate dat zij echt blokkerend werkte. Meestal werd er naar een compromis gezocht en niemand werd op de brandstapel gezet vanwege zijn wetenschappelijke overtuigingen.
De Aarde was niet plat in de Middeleeuwen en het getal nul was nooit verboden of onmogelijk voor de kerk, om maar een paar voorbeelden te noemen.
De filosofen en natuurfilosofen (wiskunde, fysica en chemie bestonden nog niet als dusdanig) legden, met dank aan de katholieke universiteiten, echt wel de belangrijke basis voor de wetenschappers van de zestiende eeuw.
Ons beeld van de donkere Middeleeuwen hebben we aan de protestanten en vooral de humanisten te danken, volgens de auteur. De protestanten hadden er baat bij om de katholieke instellingen als niet belangrijk en dom te doen lijken. De humanisten zweerden dan weer bij alles wat de Grieken en Romeinen hadden nagelaten en gingen compleet voorbij aan de inzichten en ontdekkingen van de Middeleeuwers. Zo werd er weer gesteund op de inzichten van Aristoteles en Plato, waarvan men ondertussen al had bewezen dat ze vaak achterhaald waren.

Een heel boeiend en interessant boek als je geïnteresseerd bent in wetenschapsgeschiedenis en -filosofie. Heel uitgebreid en zeer overtuigend brengt James Hamman zijn stelling. Het geeft een heel ander beeld van die periode waarvan we eigenlijk niet zoveel weten en geeft soms verrassende weetjes.

Shit My Dad Says

Justin Halpern

Al een tijdje volg ik de belevenissen van Justin en zijn pa via Twitter. Groot was mijn verbazing dat er ook een boekje van hen bestond.
Justin moet na tien jaar weer bij zijn ouders gaan wonen en daar ziet hij wel een beetje tegenop. Vooral zijn vader is nogal een fenomeen en niet de gemakkelijkste mens om mee samen te leven. Dad zegt alles zoals hij denkt dat het is of moet zijn. Klinkt het niet, dan botst het maar. Eerlijk, maar zeker voor een opgroeiende puber niet altijd simpel. Voor een buitenstaander zijn de uitspraken van pa vooral hilarisch.
Het boek bestaat uit allemaal korte stukjes, herinneringen van toen Justin nog klein was, van later,...
Heel vlot leesbaar, erg grappig, meer moet dat in dit geval niet zijn.

Rubicon

Het einde van de Romeinse republiek

Tom Holland

Toen Julius Ceasar met zijn legioenen de Rubicon overstak, een klein riviertje in de buurt van Ravenna, waarvan trouwens niet precies is geweten waar het ligt, brak het einde van de roemrijke Romeinse republiek aan.

Waarom dit zo was en hoe dit zover is kunnen komen, schrijft Tom Holland in dit zeer gedegen en boeiend boek over de geschiedenis van Rome vóór het keizerrijk.

We kennen allemaal wel de verhalen over de keizers, zoals Nero en Caligula, maar ook namen als Sulla, Cicero, Pompeius, Crassus en vooral Marcus Antonius, Julius Ceasar en Augustus zijn ons zeker niet onbekend. Wie waren zij ook alweer? Wat waren de waarden en zeden van de inwoners van Rome, hoe dachten zij over de dingen en hoe kon het zover komen dat een aantal van de leiders deze ondermijnden en uiteindelijk de val van de Republiek veroorzaakten? Op een heldere manier, niet te academisch, maar zeker ook niet te idolaat, wordt hiervan verslag gedaan in dit boek. Niet het gemakkelijkste boek om te lezen, maar wel de moeite waard.

Goddelijk huishouden

Auteur:  Marie Phillips (debuut)

De Griekse goden zijn onsterfelijk, maar wie gelooft er nog in hen?
Als je wil weten wat er met hen gebeurde, moet je dit boekje lezen,...
Apollo, nu een TV-medium, Aphrodite, een sekstelefoonmedewerkster, Artemis, hondenuitlaatster en Dionysus, een nachtclubuitbater wonen samen met nog andere goden in een fel verwaarloosd huis in Londen. Ze hebben nog weinig van hun vroegere krachten over en ze springen er dan ook zuinig mee om. Het enige wat de meeste goden echt bezighoudt is seks en elkaar pesten. Het zijn bijna allemaal jaloerse egoïsten.
Op een dag wordt Apollo (met hulp van Eros, intussen een christen) hopeloos verliefd op Alice, een schoonmaakster. Om het allemaal een beetje moeilijker te maken, wordt Alice poetshulp in het huis van de Olympische goden. Als Alice Apollo's liefde niet wil beantwoorden, neemt Apollo wraak.
Een boek met een zeer originele invalshoek, grappig en er is geen kennis nodig van de Griekse mythologie, maar het helpt wel. Het leest heel vlot. Een geslaagd origineel en grappig boek.

De koperen dolfijn

Auteur:  Joanna Trollope (alias Caroline Harvey)

Wanneer de twintigjarige Engelse Lila met haar vader emigreert naar Malta, wordt zij verliefd op de neef van haar werkgever, de knappe Anton. Maar dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit en Anton gaat vrijwillig vliegen in dienst van de RAF. Lila leert te leven met angst en ontberingen, maar ze ontdekt ook, door de afwezigheid van Anton, de werkelijke waarde van liefde. Na de oorlog ontmoet ze Anton opnieuw en dan wordt het duidelijk waarom hij haar nooit heeft geschreven. Hoewel het boek zich grotendeels afspeelt tijdens WOII op Malta, is dit thema maar van tweede orde. Heel deze roman staat in het teken van een jonge vrouw die op zoek is naar haar eigen ik, naar haar dromen, die het waard zijn om te overleven in een bizarre wereld van armoe en geldgebrek. Trollope maakt graag gebruik van sprongetjes in de tijd, wat soms een vervreemdend effect geeft maar vertellen kan ze wel. Of dit nu een goede roman is geworden ? Sommige scènes zijn wat aan de saaie kant, andere dan weer lezen vlotjes en je wil vooral weten hoe het afloopt. Gewoon een goed boek, zonder in superlatieven te vervallen.